Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem z dnia 28 września 2017 r. (znak: [...]) utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – powiat grodzki z dnia 20 lutego 2017 r. uznające za nieuzasadniony zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
W skardze do sądu administracyjnego na powyżej wymienione postanowienie [...] Sp.z.o.o. w K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 października 2010 r. o nakazie rozbiórki części obiektu budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. (...) Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zwrot "w granicach tej samej sprawy" dotyczy sprawy w ujęciu materialnym. Na "sprawę administracyjną" w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe. Wskazane elementy należy zatem badać przy ustaleniu tożsamości sprawy. Podkreślić więc należy, iż tożsamość elementów podmiotowych, to - co do zasady - tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa, to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz podstawy prawnej i faktycznej rozstrzygnięcia.
W sprawie będącej przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego skarżąca spółka kwestionowała postanowienie MWINB w K. z dnia 28 września 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – powiat grodzki z dnia 20 lutego 2017 r. uznające za nieuzasadniony zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W skardze na powyższe postanowienie zawarty zastał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji MWINB w K. z dnia 13 października 2010 r. o nakazie rozbiórki części obiektu budowlanego. Zasadniczą zatem kwestią jest ocena dopuszczalności wstrzymania wykonania powyższej decyzji rozbiórkowej w zainicjowanym przez [...] Sp.z.o.o. w K. postępowaniu sądowym. Zwrócić bowiem należy uwagę, że zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, zapadły w ramach postępowania egzekucyjnego. Sformułowane zaś we wniosku żądanie wstrzymania wykonania, nie dotyczy zaskarżonego postanowienia wydanego w ramach postępowania egzekucyjnego, lecz odnosi się do decyzji z dnia 13 października 2010 o nałożeniu obowiązku (nakazu) rozbiórki części budynku.
Stwierdzić należy, iż decyzja rozbiórkowa nie mieści się w granicach kontrolowanej obecnie przez sąd sprawy. Prawidłowość bowiem decyzji rozbiórkowej nie podlega badaniu w toku postępowania egzekucyjnego. Przepis art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1201) stanowi, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Z mocy art. 135 P.p.s.a. sąd administracyjny uprawniony jest do zastosowania przewidzianych ustawą środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Jednak kontrola przez sąd administracyjny legalności postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zarzutów zgłoszonych w ramach egzekucji administracyjnej nie daje podstaw do zastosowania art. 135 P.p.s.a. w stosunku do decyzji o nakazie rozbiórki, a co za tym idzie również art. 61 § 3 P.p.s.a.
Z uwagi na powyższe, należało orzec, jak w sentencji. Podstawą prawną postanowienia jest powołany wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a.