Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M. L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 października 2015 r.
We wniosku skarżąca oświadczyła, iż prowadzą jednoosobowe gospodarstwo domowe. Z mężem – S. L. pozostaje w separacji. Jej miesięczny dochód stanowi pobierane świadczenie rentowe w wysokości 550 zł.
W skład majątku skarżącej wchodzi dom o pow. 120 m2.
We wniosku skarżąca podała także wysokość zobowiązań i stałych wydatków, na które składają się koszty utrzymania domu- 200 zł, koszty leczenia - 150 zł oraz rehabilitacja - 100 zł.
Jak wynika z akt sprawy skarżącej zostało przyznane postanowieniem Referendarza Sądowego z dnia 2 marca 2016 r. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. Do wniosku, zgodnie z wezwaniem Referendarza z dnia 11 lutego 2016 r. skarżąca dołączyła stosowne dokumenty obrazujące jej miesięczne wydatki konieczne oraz dokumentujące miesięczny dochód.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym – art. 246 § 1 pkt 1 ustawy), lub gdy wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym – art. 246 § 1 pkt 2 ustawy).
W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W ocenie orzekającego skarżąca wykazała w sposób nie budzący wątpliwości (zaświadczenia, faktury, rachunki, opinie lekarskie znajdujące się w aktach sprawy), iż spełnia przesłanki uzasadniające ustanowienia adwokata. Uzyskiwany w miesiącu dochód nie pozwala na ustanowienia adwokata z wyboru. Skarżąca legitymują się bardzo niskim dochodem. Nie posiadają oszczędności. Nie może liczyć na pomoc męża. Z pewnością skarżącą można zaliczyć do grona osób, które w sposób uzasadniony korzystać powinny z pomocy państwa między innymi w zakresie przyznawania prawa pomocy.
Co do wniosku o zwolnienie od kosztów, sądowych z uwagi na fakt, iż prawo to zostało już skarżącej przyznane i nie zostało cofnięte, należało uznać go za bezprzedmiotowy i umorzyć postępowanie w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).