Uzasadnienie
Decyzją z dnia 29.05.2000 r. (Nr.....) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., działając na podstawie art. art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jedn. Dz.U. z 1997 r.Nr 142, poz.950 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie ustawą o kombatantach) pozbawił J.R. uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZW ZBoWiD w K. decyzją z dnia. 18.01.1983 r. z tytułu utrwalania władzy ludowej. W uzasadnieniu Kierownik Urzędu podniósł, że J.R. uzyskał uprawnienia kombatanckie na podstawie zaświadczenia z WKU-[....] z dnia 19.10.1982 r., potwierdzającego udział w walkach z bandami i reakcyjnym podziemiem podczas służby w LWP od [....].07.47r. do [....].12.47r.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy [....] podniósł, że zastosowanie wobec niego art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach jest krzywdzące i nieprawdzie bowiem służąc w wojsku "nie ustanawiał ani nie utrwalał władzy ludowej", lecz na pograniczu na terenie ziem odzyskanych walczył z bandami - dlatego jego działalność winna być oceniona w trybie art. l pkt. 2 ust. 6 ustawy o kombatantach.
W decyzji z dnia 11.05.2001 r. Nr [....] wydanej w wyniku rozpatrzeniu powyższego wniosku, Kierownik Urzędu utrzymał w mocy swoją decyzje z dnia 29.05.2000 r., wywodząc, że podniesiony zarzut nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. J.R. nabył w ZBoWiD uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu "utrwalania władzy ludowej". W okresie uznanym za działalność kombatancką pełnił służbę w Wojsku Polskim /...... Oddział WOP/ w okresie [....].07.1947-[....].09.1949r., czyli po dniu 30.06.1947 r. oraz nie brał udziału w walkach z oddziałami UPA i grupami Wehrwolfu o których mowa w art. l pkt 2 ust. 6 cyt. ustawy. Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie akt ZBoWiD oraz zaświadczenia ASG-[....] z 22.10. 1998 r. Nr [....].
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na po wyższą decyzję złożył J.R. i wnosząc o jej uchylenie zarzucił, że Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych naruszył art. 7-9 i 11-12 kpa oraz art. 75,77,80 i 107 § 3 kpa oraz art. 25 ust. 2 pkt. 2 ustawy o kombatantach bowiem nie przeprowadził wnikliwego postępowania, bezpodstawnie ustalając, że skarżący jest "utrwalaczem władzy ludowej", a skarżący z poboru odbył służbę wojskową od dnia [....].07.1947 r. do [....].09.1949 r. w Wojskach Ochrony Pogranicza w K. nad [....]. W czasie służby Wojskowej strzegł granic przed napływem szpiegów i dywersantów, głównie z Wehrwolfu którego grupy nękały miejscową ludność i w związku z tym ma prawo do statusu kombatanta na podstawie art. l ust. 2 pkt. 6 ustawy o kombatantach.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.).
Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 póz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo.
W świetle art. 21 ust. l ustawy o kombatantach źródłem uprawnień kombatanckich są: działalność kombatancka określona w art. l ust. 2, zrównana z nią działalność określona w art. 2 oraz represje oznaczone w art. 4 tej ustawy. Skarżący uprawnienia kombatanckie przyznane przez b. ZBoWiD posiadał z tytułu utrwalania władzy ludowej, co stwierdzało zaświadczenia WKU-[....] z dnia [....].10.1982 r., potwierdzające udział w walkach z bandami i reakcyjnym podziemiem podczas służby w LWP od [....].07.47r. do [....].12.47 r. Skarżący swoich uprawnień kombatanckich poszukuje w treści art. l ust. 2 pkt. 6 ustawy o kombatantach, twierdząc, że w czasie służby wojskowej w Wojskach Ochrony Pogranicza w K. nad [....], strzegł granic przed napływem szpiegów i dywersantów, głównie z Wehrwolfu. Jest to jednak tylko jego twierdzenie bowiem z zaświadczenia ASG-[....] z 22.10. 1998 r. Nr [....], wynika, że brak jest dowodów aby jego jednostka WOP brała udział w walkach z oddziałami UPA czy Wehrwolfu (k. 28).
A więc skoro skarżący nie wykazał, że posiada uprawnienia z innego tytułu, niż określone w decyzji ZBoWiD, a zebrany materiał dowodowy nie potwierdza jego twierdzeń, nie można zarzucić zaskarżonej decyzji naruszenia prawa skutkującego jej uchylenie.
W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 p.o.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.