Uzasadnienie
Decyzja z dnia [...] 2000 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997 r. Nr 142. poz. 950 z późniejszymi zmianami) pozbawił W. P. uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZW ZBoWiD w Kielcach decyzją z dnia 19.09.1984 r. z tytułu udziału w walkach z reakcyjnym podziemiem" od [...] 1946 r. do[...] 1947r. łącznie: 1 rok i 10 m-cy wskazując, że w/wymieniony w okresie zaliczonym przez b. ZBoWiD jako działalność kombatancka prowadził działalność w organach Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej. Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie akt b. ZBoWiD.
W związku z tym Kierownik Urzędu stwierdził, że w/w. uzyskał na mocy dotychczasowych przepisów uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej", a w myśl art. 25 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy pozbawia się takie osoby uprawnień kombatanckich.
Kierownik Urzędu wskazał także, iż zgodnie z treścią powołanego przepisu nie jest obowiązany do wyjaśniania czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. l ust.
- 2. art. 2 i 4 cyt. ustawy, a stanowisko takie znalazło potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Decyzją z dnia [...] 2001 r. Nr [...] na podstawie art. 38§l pkt l w związku z art. 27§ 3 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 25 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U.z 1997 r. Nr 142, poz.950 z późn.zm.) po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dn. [...] 2000 r. Nr [...] o pozbawieniu uprawnień kombatanckich, ponownie wskazując, że W.P. otrzymał uprawnienia w ZBoWiD wyłącznie z tytułu utrwalania władzy ludowej, a zgodnie z art.25 ust.2 pkt 2 cyt. ustawy pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które uzyskał) uprawnienia na mocy dotychczasowych przepisów wyłącznie z tytułu działalności w charakterze uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej. Nadto wskazał, że okoliczności podniesione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczące służby wojskowej nie mają wpływu na wynik sprawy, bowiem zgodnie z art. 22 ust. 3 cyt. ustawy termin składania udokumentowanych wniosków o przyznanie uprawnień z tytułów" określonych w art. l -4 cyt. ustawy upłynął dn.
- 31. 12/1998 r.
W skardze nazwanej odwołaniem wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. P. domagał się ponownego rozpoznania sprawy i ponownie przytoczył raz jeszcze wszystkie argumenty uprzednio zgłoszone w odwołaniu od decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. a szczególnie dotyczące odbywania służb) wojskowej od dnia 9 maja 1945 r. w LWP.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie ponownie przytaczając okoliczności wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd zważył. co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97 $ l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/. Skarga jest zasadna.
Stosownie do przepisu art.25 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji (tekst jedn. Dz.U. z 1997r Nr 142 poz.950 ze zmianą - Dz.U.00.12.136), pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby. które na mocy dotychczasowych przepisów uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej" lub innych tytułów niż wymienione w art. l ust.
2. w art. 2 oraz w art. 4, a uprawnienia te zachowają jednak osoby, które uczestniczyły w Wojnie Domowej w Hiszpanii w latach 1936-1939 lub które uprawnienia te uzyskały z tytułów określonych w ustawie, oraz żołnierze z poboru, którzy pełnili służbę wojskową w Wojsku Polskim w okresie od 10 maja 1945 r. do 30 czerwca 1947 r. Z treści dokumentów przedłożonych przez skarżącego już w toku postępowania administracyjnego wynika, że został on powołany do służby wojskowej w dniu 9 maja 1945r. i w wojsku pozostawał do momentu demobilizacji na podstawie orzeczenia lekarskiego nr 16/85 / vide: zapisy w książeczce wojskowej oraz kserokopia orzeczenia nr 16/45/, co zdaje się wskazywać na spełnienie-Warunku określonego w zd. drugim cyt. przepisu art. 25 ust.2 pkt 2 cyt. ustawy. Równocześnie należy wskazać też wskazać, że w uchwale z dnia 4 marca 2002 r. opublikowanej w OPS 13/01 i ONSA z 2002 r. nr 4 poz.132 NSA wskazał, że wniosek /zarzut/ osoby, której uprawnień kombatanckich dotyczy postępowanie o pozbawienie tych uprawnień na podstawie art. 25 ust.2 pkt 2 ustawy o kombatantach wskazujący na zachowanie uprawnień z tytułów określonych w ustawie powinien być rozpoznany i rozstrzygnięty w postępowaniu weryfikacyjnym w sprawie o pozbawienie uprawnień kombatanckich. Natomiast wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2003 r. sygn SK 4/02 /Dz.U.Nr 72 poz.658/ przepis art. 22 ust. 3 cyt. ustawy o kombatantach określający upływ terminu do składania wniosków do dnia 31 grudnia 1998 r. został uznany przez Trybunał Konstytucykjny za niezgodny z Konstytucją RP i utracił moc z dniem 29 kwietnia 2003 r.
W tym stanie argumentacja zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji o niemożności odniesienia się do okoliczności wskazanych przez skarżącego tuż po zawiadomieniu o wszczęciu postępowania weryfikacyjnego nie może zostać uznana za prawidłową.
Mając na uwadze przytoczone okoliczności orzeczono jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 145 §l pkt l a/ i b/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ppsa. a o kosztach postępowania na zasadzie art.200 cyt. ustawy.