Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2017 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej M. B. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2017 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżącej M. B. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat K. S. - P.. W dniu 22 marca 2017 r. na rozprawie przed WSA w Krakowie pełnomocnik wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, które to koszty nie zostały pokryte ani w całości, ani w części. Ponadto pełnomocnik z urzędu w sporządzonej w dniu 11 czerwca 2018 r. skardze kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 22 marca 2018 r. również wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, według norm przepisanych wraz ze stosownym oświadczeniem.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 21 ust.1 pkt 1 lit. c i § 21 ust.2 pkt 2 lit. "b" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.