Uzasadnienie
W niniejszej sprawie stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lutego 2012 r. skarżący B.R. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało mu prawidłowo doręczone w dniu 7 marca 2012r. Ostateczny termin do uiszczenia wpisu przypadał zatem na dzień 14 marca 2012r. Skarżący nie uiścił wpisu w terminie.
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. póz. 270). określanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z § 3 tego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wobec nie uiszczenia wpisu w terminie należało skargę B.R. odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekając jak w pkt l sentencji postanowienia.
Z kolei skarżący E.R. i L.R. pismem z dnia 30 marca 2012r. cofnęli skargi.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważnością. W niniejszej sprawie skarżący E.R. i L.R. cofnęli skargi, a Sąd nie znalazł żadnych okoliczności powodujących niedopuszczalność cofnięcia skarg.
Skargi E.R. i L.R. zostały, zatem skutecznie cofnięte i postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w pkt II sentencji postanowienia.