Uzasadnienie
B.O. wniosła w dniu 27 maja 2011 r. skargę do Rady Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej na funkcjonowanie pracowników Urzędu Miejskiego oraz Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. (dalej [...] sp. z o.o.). W skardze tej wskazano, że dotyczy ona nieprawidłowej budowy sieci kanalizacji wodociągowej ora sieci sanitarnej na posesjach skarżącej oraz związanych z tym zaniedbań tak pracowników Urzędu Miasta w tym i Burmistrza, jak i [...] sp. z o.o.
Zarzucono w skardze, że [...] sp. z o.o. pozbawił skarżącą wody przez okres 13 godzin w dniu 20 maja 2011 r., co mogło doprowadzić do pogorszenia stanu zdrowia na nawet śmierci skarżącej będącej osobą schorowaną. Pozbawienie dostawy wody nastąpiło bez uprzedniego poinformowania. Zarzucono bezprawne odcięcie przyłącza wodnego zasilającego posesje skarżącej i wycofanie z eksploatacji odcinka magistrali łączącego przyłącze skarżącej z siecią główną. Zarzucono wykonanie przyłącza na działkach skarżącej bez jej zgody. Skarżąca wskazała, że przeprowadzona sieć wodociągowa została zlokalizowana w niewłaściwym miejscu. Skarżąca podała również, że nikt nie informował ją rzetelnie, właściwie i dokładnie o planowanej inwestycji, zwróciła się o zaniechanie niewłaściwego działania urzędów wobec jej i jej córek oraz o akceptację i przychylenie się do jej stanowiska w tej sprawie.
Rada Miejska w Kalwarii Zebrzydowskiej podjęła w dniu 16 czerwca 2011 r. uchwałę Nr VIII/72/2011 w sprawie rozstrzygnięcia skargi na Urząd Miasta Kalwarii Zebrzydowskiej. Jako podstawę prawną podjęcia tej uchwały podano art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 229 Kodeksu postępowania administracyjnego. § 1 tej uchwały stanowi, że w związku ze skargą złożoną przez B.O., po zapoznaniu się z dokumentacją znajdująca się w Urzędzie Miasta i po uzyskaniu wyjaśnień pracowników Urzędu Miasta uznano skargę za bezzasadną.
W uzasadnieniu tej skargi wskazano, że postawione przez skarżącą zarzuty dotyczą nienależytego funkcjonowania dwóch podmiotów – Urzędu Miasta oraz niezasadne. Wyjaśniono, że skarżąca nie była stroną w postępowaniu administracyjnym w sprawie pozwolenia na budowę odcinka przesyłowej sieci wodociągowej Barwałd-Kalwaria, ponieważ na działkach nr [...] i [...] nie planowani i nie prowadzono robót budowlanych – stroną była Gmina Kalwaria Zebrzydowska. Działki nr [...] i [...] nie są własnością skarżącej. Inwestorem tej inwestycji jest [...] sp. z o.o. który powinien wykonywać wszelkie czynności rzetelnie i dokładnie.
Na tą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła B.O. traktując ją jako decyzję.
Zarzuciła w skardze brak podjęcia właściwych działań przez Radę Miejską w Kalwarii Zebrzydowskiej, brak wyjaśnienia przyczyn całej sytuacji, brak wyjaśnienia przyczyn nie załatwienia spraw administracyjnych w terminie i brak podjęcia środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwienia jej spraw w przyszłości. Skarżąca zarzuciła Radzie Miejskiej naruszenie szeregu aktów prawnych: ustawy o samorządzie gminnym, Konstytucji RP, ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie Gminy Kalwaria Zebrzydowska, regulaminu Rady Miejskiej, Kodeksu postępowania administracyjnego, Prawa budowlanego, Prawa ochrony środowiska i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. i wezwała Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa oraz stwierdzenia, że uchwała z 16 czerwca 2011 r. i decyzja z [...] września 2011 r. są niezgodne z prawem.
W dalszej części skargi skarżąca podtrzymała swoje zarzuty zawarte w jej skardze z dnia 27 maja 2011 r.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej oddalenie. W odpowiedzi przedstawiono przebieg czynności podejmowanych przez skarżącą, [...] sp. z o.o. oraz Radę Miejską i pracowników Urzędu Miejskiego. Podtrzymano argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały dodając, że Rada Miejska nie jest organem właściwym do rozstrzygania o legalności lub prawidłowości prowadzonej inwestycji budowlanej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądy administracyjne kontrolują działalność organów administracji i organów samorządu terytorialnego tylko w takim zakresie, w jakim pozwalają na to przepisy prawa. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej danej w skrócie P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach:
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Skarga skarżącej nie obejmuje żadnego z ww. przypadków i dlatego, podlega odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Nie ulega wątpliwości, że skarżąca skarży uchwałę Rady Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej z dnia 16 czerwca 2011 r. Nr VIII/72/2011 z dnia 16 czerwca 2011 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia skargi na Urząd Miasta, a istocie na Burmistrza Miasta i Gminy oraz miejskie przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, a w istocie na kierownika tego przedsiębiorstwa.
Tak z treści skargi skarżącej z dnia 27 maja 2011 r., jak i późniejszych pism skarżącej wynika, że skarżąca zarzuca niewłaściwe funkcjonowanie pracowników Urzędu Miejskiego oraz Spółki [...] sp. z o.o. Z treści tej skargi nie wynika, aby skarżąca składała ją w toczącym się postępowaniu administracyjnym, lub też aby skarga ta dotyczyła jakiegoś konkretnego postępowania administracyjnego. Nie da się tego ustalić w szczególności z treści skargi z 27 maja 2011 r.
Tym samym zasadnie Rada Miejska uznała, że jest to skarga wnoszona w trybie działu VIII K.p.a. "Skargi i wnioski". Zgodnie z art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Tego właśnie dotyczy treść pisma skarżącej.
Taką skargę, zgodnie z art. 228 K.p.a. składa się do organu właściwego do jej rozpatrzenia. Natomiast właściwość organów określa art. 229 K.p.a. i w przypadku skargi na działalność pracowników urzędu miejskiego wraz z burmistrzem organem właściwym do jej rozpoznania jest rada miejska.
Wniesienie takiej skargi uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne, które kończy się zawiadomieniem o sposobie załatwienia tej skargi, będącym czynnością materialno-techniczną. Działanie administracji publiczne, w trybie skargowym opartym o przepisy działu VIII K.p.a., nie podlega kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się ono w katalogu spraw wskazanych w art. 3 P.p.s.a.
Jeżeli jednak skarżąca chciałaby podjąć jakieś czynności w trwającym lub zakończonym postępowaniu administracyjnym, winna to wskazać w swoim piśmie przynajmniej określając, jakiego postępowania administracyjnego dotyczy jej stanowisko. Skarżąca może również rozważyć zwrócenie się o poradę do profesjonalnego prawnika. Sąd administracyjny nie może udzielać porad prawnych.
Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że tak zaskarżona uchwała nie jest przedmiotem kontroli sądu administracyjnego, a tym samym Sąd nie badał ani zachowania wymogów formalnych jej wniesienia, ani też ponoszonych kwestii merytorycznych w takiej skardze.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji i skargę odrzucił.