Uzasadnienie
Pismem z dnia 5.11.2012r. M.G. działający w imieniu I.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2012r., nr [...]
Wobec braków formalnych skargi (braku odpowiedniej ilości oraz stosownego pełnomocnictwa) Sąd wezwał pismem z dnia 3.01.2013r. pełnomocnika skarżącej, pod rygorem odrzucenia skargi, aby w terminie 7 dni nadesłał 15 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych (przy czym złożenie odpisów przez któregokolwiek ze skarżących zwalniało pozostałe osoby z tego obowiązku) oraz przedłożył pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącej I.D. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art.35 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z brzmieniem art.46 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.) do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. W art. 35 cyt ustawy jednoznacznie wskazano, iż pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Nadto pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej.
Ze skargi oraz z akt administracyjnych sprawy nie wynika by pełnomocnik M.G. był umocowany do wniesienia skargi do sądu administracyjnego oraz do występowania i działania w imieniu skarżącej I.D. w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W konsekwencji przyjąć należy, iż pełnomocnik M.G. nie przedstawił wraz ze skargą stosownego pełnomocnictwa do wniesienia skargi oraz do reprezentowania I.D. w przedmiotowej sprawie przed sądem administracyjnym.
Mając zaś na uwadze dyspozycję art.49 § 1 powołanej ustawy Sąd wezwał pełnomocnika M.G. do przedłożenia, pod rygorem odrzucenia skargi, w terminie 7 dni, m.in. pełnomocnictwa do zastępowania skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi M.G. w dniu 17.01.2013r., a więc termin do uzupełnienia braku formalnego skargi minął bezskutecznie w dniu 24.01.2013r.
Wobec bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w przedmiotowej sprawie przed sądem administracyjnym, skargę kasacyjną należało odrzucić.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.