Uzasadnienie
A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 31 grudnia 2013 r. znak: [...]. Postanowieniem tym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] z 20 lipca 2005 r. znak: [...]. W skardze został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na opisane wyżej postanowienie SKO w [...].
W odpowiedzi na skargę postanowienie SKO w [...] wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że postanowienie z 31 grudnia 2013 r. znak: [...] było postanowieniem wydanym w I instancji i zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości jego zaskarżenia poprzez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro zaś A. B. nie złożył takiego wniosku, to przed wniesieniem skargi do WSA w Krakowie nie zostały wyczerpane przysługujące skarżącemu środki zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z przepisu tego wynika, że zaskarżony może zostać tylko taki akt administracyjny, który został wydany w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady – rozstrzygnięcie organu drugiej instancji. Możliwość wniesienia środka zaskarżenia oznacza, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji może zostać wyeliminowane z obrotu prawnego przez organ odwoławczy. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na akt wydany w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie pewnego rodzaju konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną a kontrolą sprawowaną przez sąd.
Art. 127 § 3 kpa stanowi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do takiego wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
Nie ulega wątpliwości, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 31 grudnia 2013 r. znak: [...] było postanowieniem wydanym w pierwszej instancji i mogło zostać zaskarżone poprzez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero postanowienie wydane w wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Dlatego złożenie skargi na postanowienie SKO w [...] jako organu pierwszej instancji ocenić należy jako niedopuszczalne. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa sąd odrzuca skargę wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna. Dlatego orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia.
Zauważyć też należy, że znajdujący się w aktach administracyjnych wniosek A. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy zatytułowany "Odwołanie" (k. 103 akt adm.) wskazuje wprawdzie znak postanowienia SKO w [...]: "[...]", ale przed nazwą organu zaznaczono też, że pismo dotyczy: "[...]". Ponadto z treści tego pisma wynika, że A. B. kwestionował też zasadność odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta z 20 lipca 2005 r. znak: [...]. Pismo to powinno zatem zostać przez SKO w [...] potraktowane jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w stosunku do postanowienia SKO w [...] z 31 grudnia 2013 r. znak: [...] i dopiero po rozpatrzeniu tego wniosku przez Kolegium dopuszczalne będzie wniesienie skargi do WSA w Krakowie.
Odnośnie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie II sentencji zauważyć należy, że termin do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie SKO w [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] z 20 lipca 2005 r. znak: [...] otworzy się, jak wyżej podniesiono, po rozpatrzeniu wniosku A. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącego postanowienia SKO w [...] z 31 grudnia 2013 r. znak: [...] i doręczeniu mu postanowienia SKO w tym przedmiocie. Skoro taki wniosek nie został jeszcze rozpatrzony przez Kolegium, to nie można mówić o uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Jeśli zaś nie miało miejsce uchybienie terminu do wniesienia skargi, to złożony przez pełnomocnika skarżącego wniosek o jego przywrócenie skargi jest niedopuszczalny i podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 ppsa.