Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 24 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 1672/14

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Krystyna Daniel przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 24 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 31 grudnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia I. odrzucić skargę II. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Uzasadnienie

A.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z 31 grudnia 2013 r. znak: [...]. Postanowieniem tym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Z. z 20 lipca 2005 r. znak: [...]. W skardze został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na opisane wyżej postanowienie SKO w N. W odpowiedzi na skargę postanowienie SKO w N. wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że postanowienie z 31 grudnia 2013 r. znak: [...] było postanowieniem wydanym w I instancji i zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości jego zaskarżenia poprzez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro zaś A.B. nie złożył takiego wniosku, to przed wniesieniem skargi do WSA w Krakowie nie zostały wyczerpane przysługujące skarżącemu środki zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z przepisu tego wynika, że zaskarżony może zostać tylko taki akt administracyjny, który został wydany w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady – rozstrzygnięcie organu drugiej instancji. Możliwość wniesienia środka zaskarżenia oznacza, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji może zostać wyeliminowane z obrotu prawnego przez organ odwoławczy. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na akt wydany w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie pewnego rodzaju konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną a kontrolą sprawowaną przez sąd.

Art. 127 § 3 kpa stanowi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do takiego wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

Nie ulega wątpliwości, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z 31 grudnia 2013 r. znak: [...] było postanowieniem wydanym w pierwszej instancji i mogło zostać zaskarżone poprzez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero postanowienie wydane w wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Dlatego złożenie skargi na postanowienie SKO w N. jako organu pierwszej instancji ocenić należy jako niedopuszczalne. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa sąd odrzuca skargę wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna. Dlatego orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia.

Zauważyć też należy, że znajdujący się w aktach administracyjnych wniosek A.B. o ponowne rozpatrzenie sprawy zatytułowany "Odwołanie" (k. [...] akt adm.) wskazuje co prawda, że pismo dotyczy: [...] ", jednak z treści tego pisma wynika, że A.B. kwestionował też zasadność odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Z. z 20 lipca 2005 r. znak:[...]. Pismo to powinno zatem zostać przez SKO w N. potraktowane również jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w stosunku do postanowienia SKO w N. z 31 grudnia 2013 r. znak: [...] i dopiero po rozpatrzeniu tego wniosku przez Kolegium dopuszczalne będzie wniesienie skargi do WSA w Krakowie.

Odnośnie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie II sentencji zauważyć należy, że termin do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie SKO w N. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Z. z 20 lipca 2005 r. znak: [...] otworzy się, jak wyżej podniesiono, po rozpatrzeniu wniosku A.B. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącego postanowienia SKO w N. z 31 grudnia 2013 r. znak: [...] i doręczeniu mu postanowienia SKO w tym przedmiocie. Skoro taki wniosek nie został jeszcze rozpatrzony przez Kolegium, to nie można mówić o uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Jeśli zaś nie miało miejsce uchybienie terminu do wniesienia skargi, to złożony przez pełnomocnika skarżącego wniosek o jego przywrócenie skargi jest niedopuszczalny i podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 ppsa.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 15 stycznia 2015 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.