Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2001 r. znak [...] Prezydent Miasta K., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 103 kpa, zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pn: "budynek mieszkalny jednorodzinny na działce nr 1" do czasu wyznaczenia przez sąd kuratora spadku nieobjętego po zmarłym Z. K. ujawnionym jako współwłaściciel działki nr 3 sąsiadującej z działką nr 1.
W postanowieniu stwierdzono, że wyznaczenie kuratora spadku jest konieczne dla umożliwienia wydania decyzji, ponieważ o prowadzonym postępowaniu należy powiadomić wszystkich właścicieli nieruchomości sąsiadujących z terenem inwestycji.
W zażaleniu na to postanowienie A. K., wnioskujący o wydanie decyzji o ustaleniu wzizt, podniósł, że postępowanie można kontynuować z udziałem osób wskazanych na piśmie przez wdowę po Z. K. Postanowieniem z dnia [...] maja 2001 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w zw. z art. 141 i art. 144 kpa postanowienie organu I instancji utrzymało w mocy.
W uzasadnieniu stwierdziło, że elementem formalnym każdego postępowania administracyjnego jest zawiadomienie stron o jego wszczęciu. Podstawą do określenia następstwa prawnego po zmarłej osobie jest jedynie stwierdzenie nabycia spadku. Stosowne postanowienie sądu nie zostało przedłożone. W tym celu należało zawiesić postępowanie w sprawie i wezwać strony do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nabycia spadku, bądź zwrócić się do sądu o ustanowienie kuratora spadku nieobjętego. Organy administracji nie są uprawnione do ustalania kręgu spadkobierców - nawet na użytek toczącego się postępowania. Zresztą oświadczenie I. K. co do kręgu spadkobierców było kwestionowane, bowiem wskazywano na odmienność jej podpisów pod tym oświadczeniem a innym dokumentem. Próba nawiązania kontaktu z I. K. nie przyniosła rezultatu.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. K. powtórzył treść zażalenia. Podkreślił, że postępowanie w sprawie trwa już 11 lat, a jego zawieszenie przyczyni się do dalszej zwłoki.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko.
W toku postępowania sądowego, na podstawie akt postępowania administracyjnego przedłożonych do sprawy tut. Sądu II SA/Kr 2973/03 ujawniono, że postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek A. K. złożony w dniu 10 marca 2000 r. zostało zakończone decyzją organu I instancji z dnia 20 marca 2002 r. nr [...] o umorzeniu postępowania. Decyzja ta kończyła również postępowanie wszczęte takim samym wnioskiem A. K. złożonym w dniu 24 stycznia 2002 r. Oba postępowania bowiem połączono i prowadzono do wspólnego nr [...]. Decyzja z dnia 20 marca 2002 r. została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2002 r. znak [...].
W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustaw: z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie przepisów ustawy ostatnio wymienionej /w skrócie - ppsa/.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył;
Zaskarżony akt administracyjny ma charakter formalny, kształtuje przebieg postępowania administracyjnego, a nie rozstrzyga o istocie rozpatrywanej sprawy.
Najdalej z chwilą zakończenia postępowania ostateczną decyzją, postanowienie to utraciło byt i jakiekolwiek znaczenie, a jego skutki procesowe uległy likwidacji.
Wobec powyższego uznać należy, że postępowanie sądowe, którego celem miała być ocena zgodności z prawem omawianego postanowienia, stało się bezprzedmiotowe.
W tej sytuacji, stosownie do przepisu art. 161 § pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.