Uzasadnienie
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 10 maja 2012r. oddalił skargę W. C..
Pismem z dnia 28 stycznia 2013r. W. C. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (uzupełniony kolejnymi pismami, w tym sporządzonymi przez jej pełnomocnika z urzędu), wskazując, na stan zdrowia przejawiający się podeszłym wiekiem, oraz stalą i przewlekłą niepełnosprawnością ruchową i brakiem możliwości wychodzenia z domu (zaburzenia chodzenia, równowagi, ruchów precyzyjnych i mowy), a nadto brakiem wiedzy o konieczności wniesienia wniosku o uzasadnienie celem zaskarżenia takiego wyroku. Nadto we wniosku podano, iż mąż skarżącej również jest chory i nie może wstawać z łóżka. Małżonkowie korzystają jedynie z pomocy pielęgniarki środowiskowej, nie mają rodziny i znajomych.
W zakresie powyższego wniosku Sąd zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), oznaczanej w skrócie "p.p.s.a." uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. I SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260). A zatem brak winy wyłączają okoliczności powodujące obiektywną i niezależną od strony niemożność zachowania terminu np. przerwa w komunikacji, nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż okoliczność podeszłego wieku skarżącej oraz stałych przewlekłych schorzeń związanych z utrudnieniem w poruszaniu się jako przyczyny zwolnienia z winy nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ nie jest to przyczyna nagła i zaskakująca, lecz mające charakter stały i przewidywalny. Skarżąca pomimo wezwania nie wykazała, że schorzenia te miały w spornym okresie charakter wyjątkowy w stosunku do stanu dotychczasowego np. poprzez natężenie choroby czy hospitalizację. W tym zakresie nie jest rzeczą Sądu zwracać się do poradni specjalistycznych lub lekarzy prowadzących, jak wnosił pełnomocnik skarżącej, lecz to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, jeśli takie nagłe okoliczności wystąpiły.
Natomiast stały charakter schorzeń skarżącej powoduje, iż można od niej wymagać, aby uwzględniała to przy podejmowaniu czynności sądowych i tak je organizowała, aby uniknęła ujemnych skutków procesowych, zwłaszcza iż dotychczas samodzielnie (bez pomocy pełnomocnika z urzędu) podejmowane w sprawie czynności procesowe w postaci, czy to złożenia skargi, wniosku o prawo pomocy i dokumentów związanych z wykazywaniem sytuacji materialnej czy zdrowotnej, wskazują iż skarżąca pomimo stanu zdrowia zachowywała wyznaczane terminy. Wobec tego przyjęcie, iż co do terminu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, należy skarżącą potraktować odmiennie, pomimo niewykazania wyjątkowości stanu jej zdrowia, prowadziłoby do nadużycia instytucji przywrócenia terminu.
Również podana przez wnioskodawcę okoliczność braku wiedzy o konieczności wniesienia wniosku o uzasadnienie celem zaskarżenia takiego wyroku nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w zawiadomieniu o rozprawie Sąd precyzyjnie pouczył skarżącą o terminie i zasadach składania wniosku o sporządzenie uzasadnienia – vide: pkt 3 pouczenia na karcie 69 akt sądowych).
W związku z tym wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.