Uzasadnienie
W dniu 25.02.2004 r., zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - oddalający skargę J. D. na decyzję Wojewody w przedmiocie cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego. O terminie rozprawy skarżący J. D. był prawidłowo zawiadomiony ale na termin rozprawy się nie stawił.
W dniu [...].05.2004 r., skarżący J. D. nadał w Urzędzie Pocztowym S., pismo zawierające prośbę o przywrócenie 7 dniowego "odwołania od orzeczenia Sądu gdyż nie wiedziałem, że od [...].01.2004 r. weszły nowe przepisy odnośnie składania odwołań". Powyższe pismo potraktował Sąd jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 25.02.2004 r., i w tym zakresie zważył co następuje. Art. 86 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 - zwane dalej w skrócie p.o.p.s.a.) stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.o.p.s.a.).
Przywrócenie terminu wnioskowane przez stronę jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Jedną z zasadniczych przesłanek uwzględnienia wniosku jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy strony w niedopełnieniu w ustawowym terminie określonej czynności procesowej można mówić tylko w przypadku uprawdopodobnienia przez nią, że dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Przy ocenie rodzaju uchybienia bierze się pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Zajęcie odmiennego stanowiska wprowadziłoby do stosunków procesowych niedopuszczalny element dowolności.
Wnioskujący o przywrócenie terminu, prośbę swą uzasadnia faktem nie wiedzy wejścia w życie nowych przepisów umożliwiających złożenie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Okoliczność ta w żaden sposób nie może świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu. Skarżący był zawiadomiony o terminie rozprawy, jego stawiennictwo na rozprawie było nieobowiązkowe ale przy zachowaniu minimalnej staranności o treści wyroku mógł się dowiedzieć choćby telefonicznie. Tymczasem wnioskodawca dopiero po upływie blisko 3 miesięcy zainteresował się sprawą i złożył omówiony na wstępie wniosek.
W omówionej sytuacji nie można mówić aby uchybienie terminu nastąpiło bez winy wnioskodawcy, co wobec braku przesłanki z art. 86 § 1 p.o.p.s.a. musi skutkować odmową przywrócenia terminu o czym orzeczono w sentencji postanowienia.