Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2013 r. referendarz sądowy oddalił wniosek A.H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Rozstrzygnięcie to referendarz podjął wskazując, że deklarowany przez skarżącą dochód miesięczny w postaci renty w kwocie [...] zł., zasoby w postaci funduszu inwestycyjnego w kwocie 50, 000 zł., nawet przy uwzględnieniu faktu, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i jest osobą niepełnosprawną, pozwalają na poniesienie kosztów bez istotnego uszczerbku dla utrzymania.
Na w/w postanowienie referendarza skarżąca wniosła sprzeciw podnosząc, że jej wydatki związane utrzymaniem, leczeniem i rehabilitacją przewyższają jej dochody, a fundusz inwestycyjny stanowi jej zabezpieczenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Okoliczności uzasadniających zwolnienie od kosztów, a więc przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, skarżąca nie wykazała.
Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Przyznanie stronie prawa pomocy następować winno - co do zasady -tylko w takich sytuacjach, w których poniesienie tych kosztów wiąże się z istotnym uszczerbkiem utrzymania. Ów uszczerbek zaś nie może być utożsamiany z każdą koniecznością ograniczenia wydatków, lecz tylko taką, której konsekwencją jest brak możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb. W przedstawionym przez sama skarżącą stanie nie można stwierdzić, aby deklarowana niemożność poniesienia kosztów miała charakter obiektywny.
W ocenie Sądu sytuacja majątkowa skarżącej pozwalała i pozwala na racjonalne planowanie wydatków związanych z koniecznością uiszczania wydatków związanych z postępowaniem sądowym. Dlatego też wniosek nie mógł być uwzględniony.
W związku z powyższym na podstawie art. 246§1 pkt 2 w/w ustawy orzeczono jak w sentencji.