Uzasadnienie
Starosta W. decyzją z [...] kwietnia 2011 r., na podstawie art.136 ust.3, art. 137 ust. 1 pkt.2, ust. 2, art. 139 art. 140, art.142 ust. 1, art. 216 ust.1, art. 217 ust. 2, art. 229 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 102 poz.651 z 2010 r.- tekst jednolity z późn. zm.) w punkcie 1 odmówił zwrotu nieruchomości obejmującej część działki nr [...], część działki nr [...], część działki nr [...], część działki nr [...],, część działki nr [...], część działki nr [...], część działki nr [...] cześć działki nr [...], położonej w A., powstałej w wyniku podziałów geodezyjnych z działki nr [...], która aktem notarialnym Nr rep. A: [...] z 19 grudnia 1963 r. zawartym w trybie ustawy z 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, została nabyta na rzecz Skarbu Państwa z przeznaczeniem pod targowicę. W punkcie 2 organ orzekł o zwrocie nieruchomości obejmującej działki nr [...] o pow. 0,0909 ha, nr [...] o pow.0,0193 ha, nr [...] o pow. 0,0051 ha, położone w-A. powstałej w wyniku podziałów geodezyjnych z ww. działki [...], będącej obecnie własnością Gminy A., objętej księga wieczystą [...] na rzecz: A.K. w 5 59/39445 części, A.K. w 5959/39445 części, A.S., w 5959/39445 części, M.K. w 5959/39445 części, P.K. w 3860/15778 części, M.K. w 5959/157780 części, R.K. w 5959/157780 części, P.K. w 5959/157780 części, P.K. w 5959/157780 części (operatem podziału geodezyjnego nr [...]z 30 kwietnia 2010r. działka nr [...] podzieliła się na działki nr [...],[...] [...], działka nr [...] podzieliła się na działki nr [...],[..]).
W punkcie 3 organ wskazał, że przedmiotową nieruchomość zwraca się w stanie w jakim znajduje się w dniu zwrotu. W punkcie 4 zobowiązał ww. osoby do zwrotu na rzecz Gminy A. kwoty łącznej 2.556,00 zł. W punkcie 5 organ podał, że należność wymienioną w pkt. 4 decyzji ww. osoby winny wpłacić w terminie 14-tu dni licząc od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. W punkcie 6 wskazał, że ostateczna decyzja o zwrocie nieruchomości stanowi podstawę dokonania stosownych wpisów w księgach wieczystych oraz w operacie ewidencji gruntów.
Odwołania od ww. decyzji wnieśli A.K. i Burmistrz Gminy A. w imieniu Gminy A. Wojewoda decyzją z [...] września 2011 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 138 § 2 kpa, w punkcie I utrzymał w mocy w całości pkt 2,3, 4, 5, 6 zaskarżonej decyzji. W punkcie II utrzymał w mocy pkt 1 zaskarżonej decyzji w części dotyczącej: odmowy zwrotu części działki nr [...], części działki nr [...] części działki nr [...], części działki nr [...] części działki nr [...] i części działki nr [...]. W punkcie Lii uchylił pkt 1 zaskarżonej decyzji w części dotyczącej: odmowy zwrotu części działki nr [...] i części działki nr [...] i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ l instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały dwie podstawowe przesłanki, bez zaistnienia których nie jest możliwe orzeczenie o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości. Po pierwsze, z wnioskiem o zwrot przedmiotowej nieruchomości wystąpiły wszystkie uprawnione do tego osoby. Ze znajdujących się w aktach postanowień sądowych wynika bowiem, iż wnioskodawcy przedmiotowego postępowania są spadkobiercami poprzedniego właściciela dawnej działki nr [...] położonej w A. Po drugie zaś w/w, działka może zostać uznana za wywłaszczoną w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami, gdyż jej nabycie nastąpiło w oparciu o przepisy ustawy z 12 marca 1958 r"o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. Organ II instancji podzielił ustalenia organu l instancji, że w latach 1963-1973 nie było na wywłaszczonej nieruchomości zlokalizowanej "targowicy". Wskazał, że ze zgromadzonych w sprawie dokumentów archiwalnych wynika, że już pięć lat po wywłaszczeniu "zarzucona" została przez ówczesne władze koncepcja urządzenia na tym właśnie obszarze "targowicy miejskiej", gdyż został on przeznaczony pod zieleń miejską, a konkretnie tzw. "szkółkę drzewek".
Powyższe znajduje potwierdzenie w zeznaniach świadków, którzy wskazali, że w latach 70-tych "na terenie od ulicy [...] funkcjonowała targowica, aż poza budynek skupu, dalej w kierunku W. rosły drzewa. Cały skup i sprzedaż na targowicy funkcjonowała na placu od ulicy [...] do budynku punktu skupu i poza nim. Za budynkiem od strony W. istniała rampa do załadunku żywca". Na sporządzonej przez geodetę uprawnionego mapie uzupełniającej z 10 listopada 2009 r. widoczny jest budynek, w przeszłości stanowiący omawiany punkt skupu, jak również przylegająca do niego wspomniana rampa do załadunku żywca, która usytuowana jest tuż obok stanowiącej przedmiot postępowania części działki nr [...].. Z tego względu w ocenie organu odwoławczego, uzasadnione jest przyjęcie, iż ten właśnie obszar (część działki nr [...]), jako jedyna część dawnej działki [...] był do roku 1973 wykorzystywany na potrzeby targowicy, a tym samym nie stał się zbędny na cel wywłaszczenia i brak jest podstaw do jego zwrotu.
Pozostała natomiast część dawnej działki nr [...] w świetle zgromadzonych w sprawie dowodów nie została wykorzystana na cel wywłaszczenia i wobec treści art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stała się zbędna na cel wywłaszczenia.
Organ II instancji uznał więc za prawidłowe rozstrzygnięcie Starosty w przedmiocie zwrotu nieruchomości obejmującej działki nr [...],[...] [...], wskazując, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż podziemne urządzenia infrastruktury technicznej, gazowej, energetycznej, telekomunikacyjnej z natury rzeczy nie uniemożliwiają zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Ponadto zauważył, iż działka nr [...] leży poza pasem drogowym drogi publicznej, którego granica została wyznaczona zanim sporządzono projekt podziału działki nr [...] (kwiecień 2010), e nie można uzależniać możliwości zwrotu wywłaszczonej nieruchomości od projektu jej podziału, gdyż byłoby to działanie bez podstawy prawnej.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody wnieśli - osobnymi pismami – A.K. i Gmina A
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 12 marca 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1734/11, po rozpoznaniu skargi A.K. i Gminy A. na decyzję Wojewody z [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości uchylił punkt II i III zaskarżonej decyzji i zasądził od organu na rzecz A.K. zwrot kosztów postępowania.
Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Wojewody w dniu 5 maja 2012 r.
W dniu 18 maja 2012 r. pełnomocnik organu wniósł o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie co do punktu l zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Strona, stosownie do art. 157 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., póz. 270); w skrócie jako p.p.s.a., może w ciągu 14 dni od daty otrzymania wyroku zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Wobec faktu, że przedmiotem skargi była decyzja Wojewody w całości, zasadne jest uzupełnienie wyroku w zakreślonym we wniosku zakresie.
W ocenie Sądu prawidłowo organ orzekł o zwrocie działek nr [...],[...] [...], położonych w granicach wywłaszczonej nieruchomości, ponieważ jak wynika z zebranego materiału dowodowego działki te nie zostały wykorzystane na cel wywłaszczenia i aktualnie znajdują się we władaniu gminy A. Należy podzielić stanowisko organów, że zrealizowanie na terenie ww. działek podziemnych urządzeń infrastruktury technicznej, gazowej, energetycznej, telekomunikacyjnej z natury rzeczy nie uniemożliwia zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.