Uzasadnienie
W dniu 25marca 2013r. K.Z., pełnomocnik skarżącego A.Z., złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi A.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 5 listopada 2012r. wydaną w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego.
Jak wynika z akt sprawy, stroną skarżącą w niniejszej sprawie jest A.Z.. K.Z. jest natomiast pełnomocnikiem skarżącego, aczkolwiek nie przedłożył on, mimo wezwania sądowego, pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego A.Z., w czego między innymi - konsekwencji skarga, postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 marca 2013r. została odrzucona. Pełnomocnictwo to - jak wynika z akt sprawy - zostało przedłożone do akt dopiero 22 marca 2013r.
Prawo pomocy może być przyznane stronie skarżącej na jej wniosek (art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270). Do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest bowiem ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 cyt. ustawy).
Ponieważ, jak wynika z akt sprawy, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. złożył A.Z., on zatem jest stroną postępowania i on tylko zobowiązany jest do uiszczenia kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie.
Sytuacja materialna K.Z. – przedstawiona przez Niego w złożonym z dniu 25 marca 2013r. formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy – mogłaby być rozpatrywana jedynie w kontekście rozpoznania wniosku A.Z. o zwolnienie od kosztów sądowych, gdyby wykazano, iż osoby te prowadzą w wspólne gospodarstwo domowe.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. art. 214, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 243, art. 244,245,246 cytowanej wyżej ustawy.