Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...].2002r, wydanym na podstawie art.53, 56 i art.54 ust. l ustawy z dnia 24 października 1974r Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38 poz.229 z 1974r z późn.zm.) w związku z art. 103 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane (Dz.U. Nr 106 poz. 1126 z 2000r), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał R. P. przedłożenie w terminie do [...] 2002r inwentaryzacji zrealizowanego garażu konstrukcji metalowej wraz z drewnianą szopą - obiektów dobudowanych samowolnie do budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce ewidencyjnej nr A w [...] wraz z opinią o ich stanie technicznym, wskazaniem robót, jakie należy wykonać celem doprowadzenia zrealizowanych obiektów do stanu zgodnego z przepisami obowiązującymi w okresie ich wznoszenia, z uwzględnieniem lokalizacji obiektów w stosunku do granic z sąsiednią działką i najbliższych obiektów na działce inwestora i sąsiedniej.
W uzasadnieniu wskazano, że kontrola przeprowadzona w dniu [...].2001 r. wykazała, że przedmiotowe obiekty zostały dobudowane do istniejącego budynku gospodarczego wybudowanego około 1980r.
Inwestor oświadczył, że zostały one wykonane w roku 1994, co potwierdzili świadkowie wskazani przez inwestora.
Organ stwierdził, że rozprawa administracyjna, wyznaczona dla ustalenia daty budowy przedmiotowych obiektów, została przeprowadzona z udziałem świadków wskazanych przez inwestora i jedynie S. P. (męża H. P.) wskazanego przez H. P., pomimo, że pismem z dnia [...].2002 r. informowano stronę o wskazanie innych osób mogących poświadczyć podany przez H. P. rok 1999 jako budowy obiektów. Wobec powyższego, dano wiarę świadkom wskazanym przez inwestora. Organ wskazał również, że w myśl art. 103 ust.2 aktualnie obowiązującego prawa budowlanego, przepisu art.48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy.
W zażaleniu na to postanowienie H. P. zarzuciła, że nie ma potrzeby inwentaryzowania również jej działki.
Postanowieniem z dnia [...] 2002 r znak [...] wydanym na podstawie art. 138 l pkt l kpa w związku z art. 144 kpa, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia podano, że organ I instancji uznał, że przedmiotowe obiekty zostały wybudowane samowolnie w 1994r, że ich lokalizacja nie narusza ustaleń MPZP gminy [...] i istnieje możliwość doprowadzenia ich do stanu zgodnego z przepisami obowiązującymi w okresie jego budowy.
Organ odwoławczy stwierdził, że postanowienie organu I instancji wydane zostało poprawnie.
Odnosząc się do zarzutu żalącej się stwierdził, że wskazanie w opinii lokalizacji przedmiotowych obiektów w stosunku do granicy z działką sąsiednią i najbliższych obiektów na działce inwestora i sąsiedniej wynika z konieczności ustalenia faktycznych odległości i dokonania ich oceny w oparciu o przepisy prawa budowlanego.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie H. P. podtrzymała zarzuty zażalenia. Dodatkowo podniosła, że opinia nie będzie wiarygodna, gdyż granice działki są sporne.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] powtórzył stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/. Zaskarżone postanowienie narusza prawo procesowe w szczególności przepisy art.6, 7, 9, 75, 77 i 78 kpa.
W piśmie z dnia [...] 2002r (K I [...]) H. P. wnosiła o przesłuchanie w charakterze świadka jej męża S. P. na okoliczność, że przedmiotowy obiekt budowany był w 1999r. Pismem z dnia [...].2002r H. P. została poinformowana przez organ, że S. P. nie może być świadkiem w tej sprawie. Wniosek dowodowy o przesłuchania świadka S. P. H. P. ponowiła na rozprawie w dniu [...].2002r. Ponownie nie został on uwzględniony.
Przypomnieć należy, że zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego zawartymi w przepisach art.6, 7 i 9 kpa organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W toku postępowania powinny stać na straży praworządności i podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Organ nie wyjaśnił czy S. P. ma interes prawny w niniejszej sprawie i czy w związku z tym przysługuje mu przymiot strony w postępowaniu w rozumieniu art.28 kpa. Stanowisko organu, że S. P. nie może być świadkiem w postępowaniu nie zostało w ogóle uzasadnione.
Zgodnie z przepisem art.75 § l kpa jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny.
W myśl przepisu art.77 § l kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
Z kolei art.78 § l stanowi, że żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy.
Przedmiotem rozprawy administracyjnej w niniejszej sprawie, była - kluczowa dla rozstrzygnięcia sprawy - okoliczność: ustalenie daty budowy przedmiotowego obiektu Bezpodstawne nieuwzględnienie żądania strony przeprowadzenia dowodu stanowi naruszenie prawa procesowego strony, zwłaszcza zasady czynnego udziału strony w postępowaniu.
Organ rozpatrując materiał dowodowy nie może pominąć żadnego dowodu.
Pominięcie jakiegokolwiek dowodu, może nasuwać wątpliwości co do zgodności z rzeczywistością ustalonego stanu faktycznego oraz może wzbudzić wątpliwości co do trafności oceny innych dowodów.
Skoro tak decyzja organu I, jak i II instancji nie była doręczona S. P., to wydaje się, że organ nie uznał go jako strony postępowania.
Wobec treści art.82 kpa, uznać należy, że bezpodstawnie pominięto dowód z przesłuchania S. P. w charakterze świadka.
Jako dowolne zatem należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony dopiero ustaleniami dokonanymi w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 kpa), zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący (art. 77 § l kpa), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, co prawda, że rozprawa administracyjna została przeprowadzona z udziałem S. P., ale nie wyjaśnił w jakiej roli osoba ta brała udział w przeprowadzanych czynnościach.
W każdym razie nie została przesłuchana.
W uzasadnieniu decyzji nie odniesiono się również do oświadczeń składanych w toku postępowania przez S. P. i H. P. Stwierdzić zatem należy, że zaskarżona decyzja narusza również art. 107 kpa. W myśl tego przepisu uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Oceny wiarygodności przeprowadzonych dowodów uzasadnienie przedmiotowej decyzji nie zawiera.
Stosownie do treści art. 145 § l pkt c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.