Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2001 r. organ l instancji - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. nakazał A. P. rozbiórkę części budynku gospodarczego /drewnianej części nadziemnej/ o wymiarach 6,5 x 4,5 m zlokalizowanego na działce położonej w m. M. gm. S. przy granicy północnej.
Po rozpoznaniu odwołania A. P. organ odwoławczy- Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. stwierdził, iż przeprowadzone postępowanie administracyjne jest prawidłowe i decyzją z dnia [...] 2001 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W uzasadnieniu podniósł, iż oględziny przeprowadzone w dniu [...] 2001 r. potwierdziły, iż na działce Pani A. P. w odległości 0,80 - 1,00 m od granicy z działką Pana G. R. o znajduje się budynek gospodarczy o wym. 4,0 x 5,0 m, o ścianach drewnianych na wysokiej podmurówce z dwoma otworami okiennymi i jednym drzwiowym. Wezwana do Inspektoratu Pani A. P. dostarczyła kopię zgłoszenia zamiaru przebudowy budynku gospodarczego na swojej działce z dnia [...] 2000r. którą złożyła w Urzędzie Miasta i Gminy. Organ l instancji zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy w S. o przesłanie zgłoszenia wraz z załącznikami. Z przesłanej mapki geodezyjnej będącej załącznikiem do zgłoszenia wynikało, że przebudowa miała być realizowana przy budynku usytuowanym w odległości 3 m od granicy, a więc inaczej niż to wynika ze stanu faktycznego.
W związku z powyższym po przeprowadzeniu postępowania w przedmiotowej sprawie organ l instancji nakazał Pani A. P. rozbiórkę wykonanej nadbudowanej drewnianej części budynku. Rozbiórka nie obejmuje istniejącej wcześniej podmurówki. Analizując akta sprawy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że nakaz rozbiórki jest zasady bowiem inwestorka zrealizowała budynek niezgodnie ze zgłoszeniem l niezgodnie z przepisami rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (j.t. Dz. U. z 1999r. Nr 15 póz. 140 ze zm.), w tym przepisami § 270, zgodnie którymi budynek gospodarczy usytuowany w odl. mniejszej niż 3 m od granicy, a większej niż 1,5 m powinien mieć ściany i dach nie rozprzestrzeniające ognia, a ściana takiego budynku usytuowana przy granicy działki winna spełniać warunki oddzielenia przeciwpożarowego.
W skardze na powyższe decyzje Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. skarżąca stwierdziła, iż są one niezasadne, ponieważ dokonała wszystkich niezbędnych procedur administracyjnych zgłaszając zamiar przebudowy budynku. Podniosła, iż:
- - fundament budynku gospodarczego jest oddalony od granicy działek o 2 m, a nie 80 cm i ta odległość nie została zmieniona od lat czterdziestych,
- - wyremontowany budynek nie zmienił swych cech zewnętrznych ani kubatury,
- - poprzez zastosowanie na ścianie od strony granicy płyt z blachy stalowej budynek uzyskał wymaganą przez przepisy wytrzymałość ogniową 60 minut, co przez organy zostało pominięte,
- - nie została zawiadomiona o wizji lokalnej, a jej podpis na dowodzie doręczenia zawiadomienia o wizji został sfałszowany.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przyjęte w zaskarżonej decyzji. Podniósł, iż przedmiotowy budynek nie spełnia warunków wynikających z § 270 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, a poprzez przeróbki nie można go doprowadzić do stanu zgodnego z prawem, bowiem wiązałoby się to z budową nowego budynku z materiałów niepalnych.
Przed rozprawą skarżąca przedłożyła do akt kopię wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] 2001 r. na okoliczność sfałszowania jej podpisu przez doręczyciela na dowodzie doręczenia zawiadomienia o oględzinach.
Na rozprawie skarżąca podniosła, że brak jej udziału w przeprowadzonej naoczni miał wpływ na błędne ustalenie odległości przedmiotowego budynku od granicy działki, a nadto w protokole z oględzin nie ujawniono, że na działce znajduje się drugi budynek przylegający do przedmiotowego o powierzchni 3,5 x 5,00 m w odległości 80 cm od granicy, który został wzniesiony przed 40 laty i nie był przebudowywany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Zgodnie z treścią art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z kolei z art.77 §1 kpa wynika, że organ administracji publicznej jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
§ 2 ust.1 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 kwietnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie stanowił, iż przepisy rozporządzenia stosuje się przy budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie, modernizacji oraz zmianie sposobu użytkowania budynków i budowli podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem § 207 ust. 3, a zgodnie z ust. 2 przy przebudowie, modernizacji i zmianie sposobu użytkowania budynków istniejących lub ich części wymagania wymienione w § 1 ust. 2 mogą być spełnione w sposób inny niż podany w rozporządzeniu, odpowiednio do wskazań oceny (ekspertyzy) właściwych jednostek badawczo-rozwojowych albo rzeczoznawców budowlanego i do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionych z właściwą terenowo komendą wojewódzką Państwowej Straży Pożarnej oraz właściwym terenowo państwowym inspektorem sanitarnym.
W przedmiotowej sprawie organy administracyjne nie rozstrzygały jej przy uwzględnieniu powyższego przepisu. Dlatego rozpoznając ponownie sprawę organy administracji publicznej ustalą wszystkie istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i dokonają ich oceny, m.in. poprzez wyjaśnienie czy przy przebudowie przedmiotowego budynku na wcześniej istniejących fundamentach wymagania wymienione w § 1 ust. 2 ww. rozporządzenia mogą być spełnione w sposób inny niż podany w rozporządzeniu, odpowiednio do wskazań oceny (ekspertyzy) właściwych jednostek czy osób.
Kwestią, która winna być wyjaśniona przy ponownym rozpoznaniu sprawy jest również ustalenie rozmiarów obiektu, będącego przedmiotem postępowania. Z protokołu oględzin wynika bowiem, że wymiary obiektu to 4,0 x 5,0 m w przybliżeniu, podczas gdy w decyzji nakazano rozbiórkę części nadziemnej budynku o wymiarach 6,5 x 4,5 m. Przeprowadzenie ponownych oględzin, tym razem z udziałem skarżącej, przy zapewnieniu jej wszelkich wynikających z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego praw (art.79) winno wyjaśnić powyższą kwestię, jak również kwestionowaną w skardze odległość przedmiotowego budynku od granicy działki.
Podnieść ponadto należy, iż niezasadne jest twierdzenie, że skarżąca dokonała przebudowy niezgodnie ze zgłoszeniem. Zgłoszenie dotyczyło bowiem przebudowy budynku gospodarczego polegającego na wymianie ścian i dachu. Organ administracji publicznej nie żądał żadnych dodatkowych wyjaśnień (np. co do sposobu wykonania robót, materiałów), czy dokumentów. Nie wniósł sprzeciwu (art.30 Prawa budowlanego). Nie skorzystał też z ogólnej normy wyrażonej w art.9 kpa. Nie można też mówić o niezgodnej z prawem lokalizacji budynku, skoro jego fundamenty już dawno istniały.
Stwierdzić też należy, iż przeprowadzenie oględzin w dniu 8 lutego 2001 r. bez udziału A. P., a przede wszystkim przeprowadzenie ich, mimo braku dowodu doręczenia zawiadomienia o nich strony postępowania, której sprawa bezpośrednio dotyczy, stanowi rażące naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (art. 6,7,8,9,10 §1 i 79 kpa), które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Co najmniej więc niezrozumiałym jest twierdzenie zarówno Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. jak i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., że postępowanie wyjaśniające w tej sprawie przeprowadzone zostało w sposób właściwy z uwzględnieniem interesów wszystkich stron postępowania.
Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt.la i 1c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271 z późn. zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.