Uzasadnienie
sygn. akt II SA/Kr 175/13 Kraków, dnia 22 marca 2013r.
Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 28 grudnia 1999r., znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie. Jako strona skarżąca wskazana w skardze została Wspólnota [...] w K., natomiast jako zarząd Wspólnoty podpisały ją B. D. i E. S.. Zarządzeniem z dnia 13 października 2003r. osoby podpisane pod skargą zostały wezwane o nadesłanie w terminie 7 dni kopii uchwały o powołaniu zarządu wspólnoty; wezwanie nie wskazywało jednak rygoru na wypadek jego niezrealizowania. W wyznaczonym terminie żądana uchwała nie została przedłożona.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 listopada 2003r., sygn. akt II SA/Kr 265/00 zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na śmierć zainteresowanej – B. R..
Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - – który stał się właściwy do rozpoznania sprawy zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – podjął zawieszone postępowanie sądowe z udziałem K. R., P. R. oraz R. S.. W wykonaniu wydanego w tej samej dacie zarządzenia wezwano Wspólnotę [...] w K. do przedłożenia w terminie 7 dni dokumentów, które potwierdzałyby, że B. D. i E. S. w dniu 29 stycznia 2000r. (data sporządzenia skargi) były członkami zarządu Wspólnoty – pod rygorem odrzucenia skargi, a B. D. oraz E. S. wezwano do przedłożenia w terminie 7 dni dokumentów, które potwierdzałyby, że w dniu 29 stycznia 2000r. były członkami zarządu Wspólnoty – pod rygorem odrzucenia skargi. Wspólnocie [...], B. D. i E. S. doręczono wezwania w dniu 11 lutego 2013r. W wyznaczonym terminie żądane dokumenty nie zostały przedłożone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga w sprawie niniejszej została wniesiona w czasie obowiązywania ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Ustawa ta nie regulowała kwestii reprezentacji stron, nie będących osobami fizycznymi, jednak w art. 59 odsyłała m. in. do odpowiedniego stosowania art. 39- 32 k.p.a. Stosownie do art. 30 § 3 k.p.a., strony nie będące osobami fizycznymi działają przez swych ustawowych lub statutowych przedstawicieli. W wypadku, gdy taka strona wnosiła skargę, niezbędne było wykazanie za pomocą stosownych dokumentów, że osoby podpisane pod skargą są umocowane do jej reprezentacji. Przepis ten nie wskazywał momentu, w którym wykazanie umocowania było niezbędne. W tym jednak zakresie, również na mocy art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym zastosowanie miały art. 67 i art. 68 k.p.c. W myśl art. 67 § 1 k.p.c. w ówczesnym brzmieniu, osoby prawne oraz inne organizacje mające zdolność sądową dokonują czynności procesowych przez organy uprawnione do działania w ich imieniu; natomiast zgodnie z art. 68 k.p.c., przedstawiciel ustawowy i organ, o którym mowa w artykule poprzedzającym, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej.
Rozwiązania wynikające z przepisów powyższych zostały powtórzone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – oznaczana dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, zaś z art. 29 p.p.s.a. wynika, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku braków formalnych skargi, których nie uzupełniono w terminie, art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewiduje skutek w postaci jej odrzucenia. W orzecznictwie przyjmuje się, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2012r., sygn. akt I GSK 1463/12, Lex Omega nr 1239308).
W niniejszej sprawie zarówno Wspólnotę, wskazaną jako strona skarżąca, jak i osoby podpisane pod skargą wezwano o usunięcie braków skargi poprzez przedłożenie dokumentów wykazujących, że B. D. i E. S. były jako zarząd wspólnoty umocowane do jej reprezentowania. W wyznaczonym terminie żądane dokumenty nie zostały przedstawione.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę odrzucił, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.