Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) stwierdził niedopuszczalność odwołania A.C. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] marca 2010 r. którą nakazano Z.K. dokonać rozbiórki ogrodzenia działki nr [...] położonej w O. przy ulicy [...] W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. stwierdził niedopuszczalność odwołania A.C. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] marca 2010 r. z przyczyn podmiotowych tj. braku przymiotu strony odwołującego.
W wyniku skargi złożonej na powyższe postanowienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 296/11 uchylił zaskarżone postanowienie wskazując w uzasadnieniu, że stwierdzenie niedopuszczalności odwołania jest przedwczesne bowiem kwestia przymiotu strony A.C,. nie została należycie wyjaśniona. Wyeliminowanie z obrotu prawnego powyższego postanowienia zobowiązało organ do ponownego zbadania dopuszczalności odwołania A.C. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] marca 2010 r. W tym miejscu organ wskazał, że decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego z odwołania Z.K. uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Uchylenie w całości decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. którą zaskarżył A.C. spowodowało, że aktualnie brak jest przedmiotu zaskarżenia. W wyniku powyższych ustaleń organ odwoławczy stwierdził zatem, iż odwołanie A.C. należy uznać za niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł A.C. zarzucając, że organy prowadzące postępowanie w sprawie rozbiórki ogrodzenia łamią przepisy postępowania administracyjnego. Skarżący podniósł także, że w wyroku z dnia 14 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, iż przysługuje mu przymiot strony postępowania, natomiast organ drugiej instancji nie zastosował się do tych wskazań.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przepis art. 151 mówi z kolei, iż w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania wydane w oparciu o art. 134 k.p.a. Powyższe postanowienie zapadło we wstępnym postępowaniu organu odwoławczego, w którym organ podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy złożone odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Na tym etapie organ odwoławczy badając dopuszczalność odwołania nie może wejść w ocenę jego zasadności.
Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W literaturze przedmiotu wskazuje się, iż niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również i podmiotowych. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia w toku instancji. Niedopuszczalność zaś odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez jednostkę niemającą legitymacji do wniesienia tego środka odwołania, a zatem gdy odwołanie wniosła osoba trzecia lub podmiot na prawach strony, który nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji albo też wniesienia odwołania przez stronę niemającą zdolności do czynności prawnej (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 9, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2008).
Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że w rozpatrywanym przypadku mamy do czynienia z niedopuszczalnością odwołania z przyczyn przedmiotowych. Wskazać należy, że w związku wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2011 r. uchylającym postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] listopada 2010 r. o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania skarżącego z przyczyn podmiotowych (jako osoby nie mającej przymiotu strony) kwestia dopuszczalności odwołania wróciła do ponownego rozpoznania przez organ. Z uwagi jednak na to, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., od której odwołanie złożył skarżący, została w między czasie uchylona (w wyniku rozpoznania odwołania innego uczestnika postępowania) przez Wojewódzkie Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., organ prawidłowo stwierdził, że w zaistniałej sytuacji brak jest przedmiotu zaskarżenia. Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 23 marca 2010 r., została bowiem wyeliminowana z obrotu prawnego.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zatem skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).