Uzasadnienie
Uzasadnienie wyroku z dnia 3 kwietnia 2013 roku
Decyzją z dnia 30 sierpnia 2012 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. (sygn. akt.....), rozpoznając sprawę na skutek odwołania [...] Spółdzielni Produkcyjnej [...] w Z. z/s w Ł., utrzymało w mocy Decyzję Burmistrza T. z dnia 10 lipca 2012 roku znak [...], którą to ustalono jednorazową opłatę w kwocie 8246, 00 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w miejscowości Z. w gminie T., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr nr [...] o łącznej powierzchni 0,1549 ha i udziału wynoszącego 2/21 części nieruchomości oznaczonej jako działka [...] o powierzchni 0,3441 ha w wyniku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Skargę na powyższą decyzję wywiodła [...] Spółdzielnia Produkcyjna [...] w Z. z siedzibą w Ł. w likwidacji, domagając się uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T., działając na podstawie art. 54 par. 3 p.p.s.a., uwzględniło skargę w całości i decyzją z dnia 22 października 2012 roku (..........) uchyliło decyzję Burmistrza T. z dnia 10 lipca 2012 roku (znak.....) przekazując sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania.
Jak wskazano w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia powodem uwzględnienia skargi był wyrok WSA w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2012 roku II SA/Kr 842/12, jaki zapadł w zbliżonym stanie faktycznym również ze skargi RSP [...] w Z. z siedziba w Ł. Skargę na powyższą decyzję wniosła [...] Spółdzielnia Produkcyjna [...] w Z. z siedzibą w Ł. w likwidacji, domagając się uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia z powodu sprzeczności punktu l decyzji z treścią uzasadnienia. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że pomimo stwierdzenia przez Organ II Instancji w decyzji z dnia 22 października 2012 roku (....), że uwzględnia skargę w całości to jednak na stronie 5 w wierszach 16-17 od góry podniesiono, że "nie jest zasadny zarzut skargi, że rzeczoznawca niewłaściwie przyjął za podstawę wyliczeń ceny brutto". Stwierdzenia te w ocenie skarżącego są wzajemnie sprzeczne i wynikają z nieuważnej lektury wyroków Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w których stwierdzono, że ceny transakcyjne nie powinny zawierać podatku VAT. W konkluzji skarżący stwierdził, że domaga się stwierdzenia w uzasadnieniu wyroku, że "ceny transakcyjne określające wartość rynkową nie powinny zawierać podatku VAT"
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie -w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 145 § 1pkt 1 p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
Okoliczności badanej sprawy nie dają podstaw do postawienia organowi II instancji zarzutu, iż zaskarżona decyzja z dnia 22 października 2012 roku (......), wydana na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., narusza przepisy postępowania lub prawa materialnego. Organ II instancji analizując orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydane w analogicznych sprawach, doszedł do trafnego wniosku, że decyzja Burmistrza T. z dnia 10 lipca 2012 roku (znak.....) narusza prawo w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.
Co się tyczy zarzutów skargi, to przede wszystkim podkreślić należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wyraziło poglądu, że rzeczoznawca postąpił właściwie przyjmując za podstawę wyliczeń ceny brutto, czyli wraz z podatkiem VAT. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przytoczył jedynie obszernie uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2012 roku (II SA/Kr 842/12), w którego końcowej części taki pogląd - jak wynika z całego uzasadnienia wyroku, bez znaczenia dla treści rozstrzygnięcia - został rzeczywiście wyrażony. Nie jest to jednak równoznaczne z tym, że taki pogląd jest prezentowany przez organ odwoławczy. Dodać w tym miejscu ponadto należy, że pogląd organu II instancji wyrażony w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej i tak nie jest wiążący dla organu l instancji, który ponownie rozpoznaje sprawę. Obowiązkiem tego organu jest bowiem ponowne rozpoznanie sprawy przy właściwym zastosowaniu przepisów procedury i prawa materialnego.
Na marginesie niniejszych rozważań wskazać należy, że pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 9 sierpnia 2012 roku (II SA/Kr 842/12) był odosobniony. M.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (II SA/Kr 828/12) wyrażone zostało stanowisko, że "przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien uwzględnić pogląd wynikający z orzecznictwa, że "Wartość rynkowa nieruchomości" jest to wartość określona na podstawie czynników rynkowych. Przy wyliczaniu wartości rynkowej nieruchomości, brane są pod uwagę ceny transakcyjne będące efektem wzajemnego oddziaływania na siebie sił popytu i podaży. Rzeczoznawca majątkowy dokonujący wyceny wywłaszczonej (przejętej z mocy prawa) nieruchomości nie ustala jej ceny sprzedaży, mogącej stanowić podstawę opodatkowania podatkiem VAT, a jedynie wartość rynkową Pojęcia wartość rynkowa oraz cena sprzedaży nie są pojęciami tożsamymi." (wyrok wsa w Warszawie z 20.09.2070, / SAMa 1656/10, lc.
nr /OC//C/O/.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.