Uzasadnienie
Decyzją z dnia 30 sierpnia 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], sygn. akt [...], rozpoznając sprawę na skutek odwołania Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej "[...]" w Z. z/s w L. – w likwidacji utrzymało w mocy decyzję Burmistrza T. z dnia 10 lipca 2012 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w miejscowości Z. w gminie T., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...] i udziału wynoszącego 1/21 części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w wyniku uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Skargę do WSA w Krakowie na powyższą decyzję wniosła Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna "[...]" w Z. z siedzibą w L. w likwidacji, domagając się jej uchylenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględniło skargę w całości i decyzją z dnia 22 października 2012 r. [...] uchyliło ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 30 sierpnia 2012 r. oraz decyzję Burmistrza T. z dnia 10 lipca 2012 r. i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu wskazano, że powodem uwzględnienia skargi był wyrok WSA w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 842/12, jaki zapadł w zbliżonym stanie faktycznym również ze skargi RSP "[...]" w Z. z siedziba w L.-w likwidacji.
Skargę na decyzję z dnia 22 października 2012 r. [...] r. wniosła Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna "[...]" w Z. z siedzibą w L. w likwidacji, domagając się jej uchylenia z powodu sprzeczności punktu I decyzji z treścią uzasadnienia.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że pomimo stwierdzenia przez organ II instancji, że uwzględnia skargę w całości to jednak na stronie 5 uzasadnienia w wierszach 16-17 od góry podniesiono, że "Nie zasadny jest natomiast zarzut skargi, że rzeczoznawca niewłaściwie przyjął za podstawę wyliczeń ceny brutto". Stwierdzenia te w ocenie skarżącego są wzajemnie sprzeczne i wynikają z nieuważnej lektury wyroków Wojewódzkich Sądów Administracyjnych z dnia 20 września 2012 r. sygn. akt II SA/Kr 828 i 829/2012, w których stwierdzono, że ceny transakcyjne nie powinny zawierać podatku VAT.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie – w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 145 § 1pkt 1 p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
a)naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b)naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c)inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Okoliczności badanej sprawy nie dają podstaw do postawienia organowi II instancji zarzutu, iż zaskarżona decyzja, wydana na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., narusza przepisy postępowania lub prawa materialnego w sposób określony w ww. przepisie art.145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Organ II instancji analizując orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydane w analogicznych sprawach, doszedł do trafnego wniosku, że decyzja Burmistrza T. z dnia 10 lipca 2012 roku narusza prawo w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej oraz decyzji ją utrzymującej z obrotu prawnego. Dlatego sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania.
Odnośnie zarzutów skargi, to przede wszystkim podkreślić należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wyraziło poglądu, że rzeczoznawca postąpił właściwie przyjmując za podstawę wyliczeń ceny brutto, czyli wraz z podatkiem VAT. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przytoczył jedynie obszernie uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2012 r. (sygn. akt II SA/Kr 842/12), w którego końcowej części taki pogląd został rzeczywiście wyrażony. Nie jest to jednak równoznaczne z tym, że taki pogląd jest prezentowany przez organ odwoławczy. Co jednak najistotniejsze, przy rozpoznaniu niniejszej skargi, to okoliczność, że pogląd organu odwoławczego wyrażony w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej i tak nie jest wiążący dla organu I instancji, który ponownie, od początku, rozpoznaje sprawę. Obowiązkiem tego organu jest bowiem ponowne rozpoznanie sprawy przy właściwym zastosowaniu przepisów procedury i prawa materialnego.
Na marginesie wskazać należy, że pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 9 sierpnia 2012 roku (sygn. akt II SA/Kr 842/12) jest rzeczywiście – jak podniosła strona skarżąca -odmienny od stanowiska Sądu wyrażonego w innych orzeczeniach m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (sygn akt II SA/Kr 828/12, czy sygn akt II SA/Kr 829/12) zgodnie z którym"przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien uwzględnić pogląd wynikający z orzecznictwa, że "Wartość rynkowa nieruchomości" jest to wartość określona na podstawie czynników rynkowych. Przy wyliczaniu wartości rynkowej nieruchomości, brane są pod uwagę ceny transakcyjne będące efektem wzajemnego oddziaływania na siebie sił popytu i podaży. Rzeczoznawca majątkowy dokonujący wyceny wywłaszczonej (przejętej z mocy prawa) nieruchomości nie ustala jej ceny sprzedaży, mogącej stanowić podstawę opodatkowania podatkiem VAT, a jedynie wartość rynkową. Pojęcia wartość rynkowa oraz cena sprzedaży nie są pojęciami tożsamymi." (wyrok WSA w Warszawie z 20.09.2010 r., I SA/Wa 1656/10, LEX nr 750708)."
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.