Uzasadnienie
Burmistrz B. w dniu 8 lutego 2012 r. wydał decyzję znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Rozbudowa drogi powiatowej nr [...] w B. ". Organ I. instancji w I punkcie sentencji oznaczył lokalizację przedsięwzięcia poprzez wskazanie numerów ewidencyjnych działek w obrębie J. i B. W punkcie II w 20 podpunktach wskazano zaś warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. W punkcie III w 6 podpunktach określono z kolei wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, wśród których zawarto m.in. wymóg wykonania na oznaczonych numerami ewidencyjnymi nieruchomościach wskazanego rodzaju ekranów akustycznych o określonej długości i wysokości.
W punkcie IV wskazano, że przedsięwzięcie nie wiąże się z dużym ryzykiem wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, zaś w punkcie V i VI, że przedmiotowa inwestycja nie wymaga przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania o wydanie decyzji zezwalającej na inwestycje drogową, ani też postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. W punkcie VII nałożono zaś obowiązek przeprowadzenia analizy porealizacyjnej w zakresie emisji hałasu do środowiska i propagacji drgań w gruncie, obligując Inwestora do przedłożenia analizy porelizacyjnej do Burmistrza B. w terminie 18 miesięcy od daty oddania inwestycji do eksploatacji. W punkcie VIII sentencji orzeczono o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, natomiast w punkcie IX wskazano, że charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji.
Decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. uchyliło zaskarżoną decyzję Burmistrza B. w części, tj. w zakresie objętym pkt II ppkt 20 lit. b, pkt III ppkt 2 i ppkt 3 oraz pkt V i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy, poprzez określenie następujących wymagań i stwierdzenie następujących obowiązków dotyczących ochrony środowiska, w ten sposób, że:
- 1) pkt II ppkt 20 lit. b zaskarżonej decyzji po słowach "w trakcie" otrzymuje brzmienie: "eksploatacji prowadzić okresowe pomiary poziomów w środowisku substancji i energii, zgodnie z przepisami obowiązującego prawa, tj. na dzień wydania decyzji - zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów poziomów substancji lub energii w środowisku przez zarządzającego drogą, linią kolejową linią tramwajową, lotniskiem lub portem (Dz. U. Nr 140, poz. 824 z póz. zm.), a także zapewnić właściwe parametry nawierzchni drogi oraz skuteczne działanie instalacji i urządzeń ograniczających jej negatywne oddziaływanie na stan środowiska, a także zdrowie ludzi";
- 2) pkt III ppkt 2 sentencji zaskarżonej decyzji otrzymuje brzmienie: "w projekcie budowlanym należy przewidzieć odpowiednie środki ochrony, zabezpieczające tereny sąsiadujące z przedsięwzięciem przed ponadnormatywnym hałasem";
- 2) pkt III ppkt 3 sentencji zaskarżonej decyzji otrzymuje brzmienie: "w projekcie budowlanym należy przewidzieć odpowiednie rozwiązania techniczne lub środki ochrony, zabezpieczając tereny sąsiadujące z przedsięwzięciem przed ponadnormatywnymi wibracjami";
- 3) do sentencji zaskarżonej decyzji dodaje się pkt III A w brzmieniu: "stwierdza się konieczność dokonania kompensacji przyrodniczej, polegającej na wykonaniu na działce ewidencyjnej nr [...] w B. od km ok. 26+800,00 do km ok. 26+940,00 nasadzeń roślinnością piętrową tj. drzewami i krzewami tworzącymi zwarty szpaler",
- 4) pkt V sentencji zaskarżonej decyzji otrzymuje brzmienie: "przedsięwzięcie wymaga przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, w zakresie dotyczącym oddziaływania akustycznego oraz wibracyjnego";
W pozostałym zakresie utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję organu I. instancji.
W dniu 22 listopada 2012 r. Stowarzyszenie [...]" w B. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania, który nie zawierał uzasadnienia.
Natomiast w dniu 29 listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie W.M. wniosła skargę na powyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] października 2012 r. również z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku obszernie wskazywano, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest konieczne z uwagi na grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia szkód materialnych dla wszystkich stron, trudnych do odwrócenia skutków niewstrzymania decyzji ostatecznej do czasu rozstrzygnięcia sądowego wniesionego odwołania. Na wstrzymaniu wykonania decyzji nie ucierpi interes publiczny ponieważ planowana trasa tranzytowa winna być realizowana poza miastem w miejsce planowanej realizacji przez miasto. Realizacja trasy z przebiegiem przez miasto jest społecznie szkodliwym dla środowiska, a w tym ludzi zmuszanych bezprawnymi decyzjami do życia w warunkach niebezpiecznych mimo prawnej ochrony zdrowia i życia jako wartości najwyższej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Jak wynika z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w Skrwie "P.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z literalnej treści przytoczonego przepisu wynika więc, że wstrzymać można tylko taki akt administracyjny (w tym decyzję), który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania (zob. T. Woś Komentarz LexPolonica do art. 61 powołanej ustawy). Innymi słowy tylko tam, gdzie z takiego aktu wynika konieczność jakiegoś zachowania jego adresata, polegającego na: działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego, można mówić o możliwości wstrzymania wykonania tego aktu.
Oznacza to przedmiotowej sprawie, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji nie może zostać wstrzymana w rozumieniu art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania. Z decyzji tej nie wynika bowiem bezpośrednio żadna powinność określonego zachowania strony. Tego typu akt stwierdza tylko, że dana inwestycja może zostać zrealizowana na podanych ogólnych warunkach z punktu widzenia ochrony środowiska. To kolejne decyzje wydawane na jej podstawie będą służyły realizacji danego zamierzenia inwestycyjnego.
Jeszcze raz należy bowiem podkreślić, że Sąd może wstrzymać wykonywanie decyzje tylko wówczas, gdy w związku z jej wykonaniem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest sytuacją niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody przypadek, gdy na podstawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przebudowy drogi powiatowej może być wydane pozwolenie na budowę lub inny akt administracyjny zezwalający na realizację przedmiotowej przebudowy drogi powiatowej. Wówczas bowiem stan niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody z powodu wykonania decyzji wynikałby właśnie z pozwolenia na budowę czy innego zezwolenia na realizację inwestycji celu publicznego.
Tym samym to taka decyzja niejako "wykonawcza" mogłaby wyrządzić znaczną szkodę. Także przesłanka "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" nie może być zasadnie zastosowania do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przebudowy drogi powiatowej w tej sprawie. Skutkiem bowiem tej decyzji może być wydanie pozwolenia na budowę lub innego zezwolenia na realizację tej inwestycji, a wydanie innej decyzji nie może być kwalifikowane jako przesłanka do stosowania art. 61 P.p.s.a.
Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.