Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lutego 2015r. przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie dla strony skarżącej adwokata z urzędu w sprawie jej skargi na postanowienie WINB w K. z dnia 16 października 2014r. wydane w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K., zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 23 lutego 2015r. na pełnomocnika S.G. został wyznaczony adwokat T.M., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [...]
W dniu 20 maja 2015roku adwokat T.M. sporządził skargę kasacyjną dotyczącą wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 marca 2015r. oddalającego skargę S.G. na postanowienie WINB w K., wnosząc równocześnie o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną skarżącej pomoc prawną, oświadczając także, iż koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Do kwestii ustalania wynagrodzenia za pomoc prawną w sprawie wszczętej przed dniem wejścia w życie obecnie obowiązującego rozporządzenia MS z dnia 3 października 2016 r., to jest przed dniem 2 listopada 2016 r. (Dz. U. nr 1714), należy stosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
W sprawie kosztów za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej należy bowiem zastosować przepisy uprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), bowiem skarga kasacyjna inicjująca postępowanie przed Sądem II instancji została wniesiona przed dniem 2 listopada 2016 roku tj. dniem wejścia w życie obecnie obowiązującego rozporządzenia, a postępowanie to zakończyło się dopiero 8 marca 2017r. Stosownie natomiast do przepisu przejściowego tegoż rozporządzenia - zgodnie z brzmieniem § 22 - do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z dnia 22.10.2015r. (tj. 1 stycznia 2016r.) stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Zastosowanie zatem będą miały w niniejszej sprawie przepisy rozporz. z dnia 28.09.2002r. bowiem skarga kasacyjna wniesiona została w dniu 20 maja 2015r.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240,00 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 b – za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %.
W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami) oraz § 18.1 pkt. 1,2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami).