Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił i przekazał do ponownego rozpatrzenia decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak[...], którą nakazano inwestorowi A.O. wykonanie w terminie do dnia 31 października 2012 r. szeregu czynności celem doprowadzenia do stanu zgodności z prawem obiektu zrealizowanego na działkach nr [...] i [...] w T. Skargę na powyższą decyzję złożył A.O. wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Na uzasadnienie tego żądania skarżąca podała, że wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji organu I instancji oraz zastosowanie się przez organ I instancji do zaleceń zawartych w zaskarżonej decyzji może prowadzić do wydania przez organ I instancji decyzji o rozbiórce dachu przed rozstrzygnięciem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co w konsekwencji spowoduje po stronie inwestora powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 – t. jedn. ze zm., dalej jako P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygając kwestię wstrzymania wykonania decyzji uchylającej decyzję nakazującą wykonanie robót zasadnicze znaczenia ma ocena, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem zaskarżonej decyzji, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi może dojść do jej wzruszenia.
Dokonując oceny złożonego wniosku w kontekście opisanych wyżej przesłanek, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wskazać należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dotyczy decyzji o charakterze kasatoryjnym, która uchyliła decyzję organu I instancji, nakazującą wykonanie określonych robót. Oznacza to, że na obecnym etapie postępowania administracyjnego nie jest przesądzone rozstrzygnięcie merytoryczne co do zakresu robót nakazanych do wykonania inwestorowi. Wprawdzie z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wywieść można zalecenia organu II instancji w tym zakresie, niemniej postępowanie administracyjne nie zostało zakończone i przewidywania grożącej szkody mogłyby okazać się przedwczesne.
Zatem wykonanie zaskarżonej decyzji, polegające w pierwszej kolejności na uchyleniu decyzji nakazującej wykonanie robót, a w konsekwencji prowadzące do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy, którego wyniku nie da się przesądzić, nie może rodzić niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powodować trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Ponadto, skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, iż zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, ograniczając się do ogólnikowego powołania się na treść przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a.
Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 652/08, że nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na przesłanki ustawowe, bowiem strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie.
Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.