Uzasadnienie
Ostateczną decyzją z dnia 22 października 2010 r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił zaskarżoną do niego decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. i na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. orzekł o nakazaniu M. i G. M. przeprowadzenie dodatkowej kontroli stanu technicznego oraz zażądał od nich przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego części budynku położonego w [...] nr [...].
Na powyższą decyzję M. i G. M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W odpowiedzi na skargę organ nadzoru budowlanego wskazał, że uwzględnił skargę w całości i decyzją z 17 grudnia 2010 r. znak [...] na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 póz. 1270, dalej jako p.p.s.a.) uchylił zaskarżoną decyzję własną wraz z poprzedzającą ją decyzją organu l instancji i umorzył postępowanie organu l instancji. W jej uzasadnieniu wskazano, że po wydaniu decyzji przez organ l instancji stan faktyczny uległ zmianie. Na mocy decyzji Starosty [...] z 22 czerwca 2010 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej skarżący utracili własność przedmiotowej nieruchomości, a objęty decyzją budynek został rozebrany. Z tego względu postępowanie w sprawie stanu technicznego nieistniejącego budynku jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu.
Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W takiej sytuacji postępowanie przed sądem administracyjnym należy umorzyć na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako bezprzedmiotowe. Skoro przedmiot zaskarżenia przestał istnieć w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień samokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a., nie może podlegać on ocenie sądu.
W powyższych względów orzeczono jak w sentencji.