Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie -Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargi Z. K., U. K., S. B. i G. B. z daty [...].2002r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].2002r., Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].2002r., Nr [...]. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
W piśmie z dnia [...] 2006r. skarżące złożyły oświadczenie o cofnięciu skargi w niniejszej sprawie, co motywowały zaszłą zmianą stanu prawnego działek inwestora.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Artykuł 161 § pkt l p.p.s.a stanowi o wydaniu.przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów oraz stan faktyczny niniejszej sprawy, uznając oświadczenie P. Z. o cofnięciu skargi za skuteczne przy braku przesłanek negatywnych umorzenia postępowania sądowego, o których mowa w art. 60 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia biorąc za podstawę art. 161 § l pkt l p.p.s.a.