Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 stycznia 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K.B. i J.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] września 2011 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania.
Podstawę odrzucenia skargi stanowiło niewykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 30 listopada 2011 r. wzywającego do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków skargi poprzez jej podpisanie i przedłożenie dwóch odpisów skargi potwierdzonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych.
W terminie otwartym dla uzupełnienia braków formalnych skargi skarżący wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Postanowieniem z 5 kwietnia 2012 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zwolnił skarżących od kosztów sądowych i ustanowił dla nich pełnomocnika z urzędu.
Zarządzeniem z 26 kwietnia 2012 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżących adwokata w osobie K.K.
W dniu 15 maja 2012 r. K.B. i J.B. reprezentowani przez adw. K.K. wnieśli o przywrócenie terminu do wykonania zarządzenia z 30 listopada 2011 r., ewentualnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie tut. Sądu z 10 stycznia 2012 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżących wskazał, że zawiadomienie o ustanowieniu go pełnomocnikiem stron zostało mu doręczone 8 maja 2012 r. Podał, że z uwagi na terminy rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący nie mieli możliwości skorzystania profesjonalnej pomocy celem uzupełnienia braków skargi. Podniósł również, że bez tej pomocy skarżący nie byli w stanie, ze względu na zawiłości procesowe postępowania sądowego, dokonać prawidłowego uzupełniania braków, zwłaszcza, że w wezwaniu Sądu nie wskazywano na czym braki te polegały, co uniemożliwiło jego prawidłowe wykonanie. Wyjaśnił również, iż własnoręczny podpis pod skargą złożyła K.B..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie art. 87 § 2 i § 4 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie. Wskazane we wniosku okoliczności przemawiają za uznaniem braku winy skarżących w uzupełnieniu braków formalnych skargi. Pod skargą został umieszczony podpis "K. i J.B. ". Z uwagi na fakt, iż Sąd nie był w stanie ustalić które ze skarżących złożyło własnoręczny podpis, do podpisania skargi zostali wezwani obydwoje skarżący, przy czym nie wyjaśniono w wezwaniu dlaczego złożony podpis nie jest wystarczający. Skoro w zakreślonym do wykonania wezwania terminie skarżący wnieśli o ustanowienie adwokata z urzędu, to można domniemywać, że zrozumienie wezwania stanowiło dla nich pewną trudność, której bez udziału profesjonalisty nie umieli pokonać. Złożenie zatem wniosku o ustanowienie adwokata w terminie otwartym dla uzupełnienia braków uprawdopodobnia powyższą okoliczność i świadczy o dochowaniu przez skarżących należytej staranności w sprawie.
Ponadto, skarżąca wraz z wnioskiem o udzielenie prawa pomocy wniosła "pismo wyjaśniające do sprawy" w trzech egzemplarzach, co również może świadczyć o nieudolnej chęci zadośćuczynieniu wezwaniu sądu w zakresie przedłożenia odpisów.
Pełnomocnik skarżących wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ewentualnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uwzględnienie pierwszego wniosku skutkowało więc bezprzedmiotowością drugiego żądania zgłoszonego jako ewentualne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.