Uzasadnienie
Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone, zgodnie z art. 97 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawą- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z 2002 r. z poz. zm./ - podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Badając skargę o wznowienie postępowania Sąd zważył,co następuje:
Można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu tylko w przypadku zaistnienia ustawowych podstaw wznowienia wymienionych w przepisach art. 271, 272 i 273 prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Ma to miejsce w przypadku gdy:
- - w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy,
- - jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana, lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; jednak nie można żądać wznowienia jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała
- - Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z konstytucja, umową międzynarodową lub ustawą na podstawie którego zostało wydane orzeczenie
- - orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym albo skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym
- - orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym
Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, licząc od dnia w którym strona dowiedział się o podstawie wznowienia, a ponadto powinna ona zawierać żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Biorąc pod uwagę powyższe trzeba stwierdzić, że w przypadku badanej skargi nie występuje żadna z wymienionych podstaw wznowienia postępowania.
Skarżący B. L. w skardze o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, z dnia 25.04.2001 r., sygn. akt IISA/Kr 3084/00 domaga się zmiany tegoż postanowienia poprzez przywrócenie terminu skarżącemu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu skarżący podje, że Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty stałej w kwocie 10 zł bez uwzględnienia argumentów pełnomocnika skarżącego "że pozostawał on w przekonaniu o bądź to pomyłce, bądź też opieszałości instytucji przesyłającej pieniądze. Dlatego też dopiero ustalenie stanu: faktycznego w bezpośredniej rozmowie ze skarżącym dało prawdziwy obraz sytuacji faktycznej. Ta z kolei mogła się odbyć dopiero w dniu 9.03.2001 r. z uwagi na nieobecność; skarżącego, który przebywał w tym czasie na urlopie. Strona nie mogła skorzystać z dowodu na te okoliczności, gdyż skarżący nie posiada pisemnego dowodu na swoją nieobecność w w/w terminie, a jedynie może to udowodnić poprzez swoje oświadczenie."
Wszystkie przedstawione jako nowe, powyższe argumenty wbrew twierdzeniu skarżącego rozważył Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wydając zaskarżone postanowienie z dnia 25.04. 2001 r., co wynika wprost z treści jego uzasadnienia. Jeżeli zaś nawet dopiero po dniu 9.03.2001 r. pełnomocnik dokonał; "ustaleń faktycznych", to już we wniosku swoim o przywrócenie terminu z dn. 16.03.2001 r. mógł je zawrzeć ze wskazaniem daty 9.03.2001 r. o ile uznawał ją za istotną.
Ponieważ nie zachodzi żadna ze wskazanych wyżej ustawowych podstaw wznowienia postępowania zawartych w treści art. 271, art. 272 art. 273 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przeto Sąd na podstawie art. 281 tej i ustawy skargę odrzucił.
W takiej sytuacji Sąd na podstawie art. 280 par 1 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.