Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 grudnia 2011 r. skarżący K.P. wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego przedstawionego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku sygn. II SA/Gd 562/10 o następującej treści: "Czy art. 137 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) w zakresie, w jakim nie uznaje za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości, na której w terminie 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, rozpoczęto prace związane z realizacją tego celu i w terminie 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten zrealizowano, lecz następnie przeznaczono ją na inny cel niż określony w decyzji o wywłaszczeniu, jest zgodny z art. 21 ust. 2 Konstytucji RP?".
Skarżący wskazał, iż rozstrzygnięcie jego sprawy w przedmiecie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości o nr [...] M. gm. W. zależy od rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny kwestii przedstawionej przez WSA w Gdańsku Trybunałowi, gdyż w jego sprawie organy rozstrzygały na podstawie art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt: II SA/Gd 562/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "Czy art. 137 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) w zakresie, w jakim nie uznaje za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości, na której w terminie 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, rozpoczęto prace związane z realizacją tego celu i w terminie 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten zrealizowano, lecz następnie przeznaczono ją na inny cel niż określony w decyzji o wywłaszczeniu, jest zgodny z art. 21 ust. 2 Konstytucji RP?". Sprawa powyższa zawisła przed Trybunałem pod sygn. P 12/11 i nadal jest w toku.
W ocenie sądu, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, bowiem zakwestionowany art. 137 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) w zakresie, w jakim nie uznaje za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości, na której w terminie 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, rozpoczęto prace związane z realizacją tego celu i w terminie 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten zrealizowano, lecz następnie przeznaczono ją na inny cel niż określony w decyzji o wywłaszczeniu - stanowił materialnoprawną podstawę wydania decyzji pierwszoinstancyjnej w rozpatrywanej sprawie, utrzymanej następnie w mocy przez organ II instancji. Istnieje zatem ścisły związek pomiędzy wynikiem oceny konstytucyjności powołanego przepisu a rozstrzygnięciem o legalności decyzji zaskarżonej w sprawie niniejszej.
Zaznaczyć również należy, że ewentualne stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności wyżej wymienionego przepisu z Konstytucją RP ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż okoliczność orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją jest przesłanką wznowienia zarówno postępowania administracyjnego jak i sądowoadministracyjnego (art. 145a k.p.a. oraz 272 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Stwierdzić zatem należy, że w rozpatrywanej sprawie zaistniała podstawa do zawieszenia postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia o konstytucyjności przepisu art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami w powołanym zakresie przez Trybunał Konstytucyjny.
Mając powyższe na uwadze sąd postanowił jak w sentencji.