Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...].2000r skierowanym do T. P., wydanym na podstawie art. 50 ust. l pkt l ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89 poz.414 z późn.zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wstrzymał prowadzenie robót budowlanych w kondygnacji piętra budynku mieszkalnego położonego w [...] przy ul. [...] z powodu prowadzenia robót bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia zamiaru wykonania prac budowlanych.
W zażaleniu na to postanowienie T. P. zarzucił, że zgłoszenia zamiaru wykonania prac budowlanych dokonał [...]1998r, na co otrzymał odpowiedź urzędu z dnia [...].1998r.
Podał, że podobnego remontu na drugim piętrze budynku dokonała współwłaścicielka A. N. bez uzyskania pozwolenia na budowę, bez dokonania zgłoszenia i bez uzyskania jego zgody jako współwłaściciela budynku w 2/3 częściach.
Postanowieniem z dnia [...].2002r, wydanym na podstawie art. 138 par. l pkt l kpa [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu wskazał, że organ I instancji w ramach prowadzonego postępowania dokonał oględzin przedmiotowego budynku w dniu [...] 2000r. Podczas tej czynności stwierdzono, że T.P. w budynku przy ul. [...] w [...] w kondygnacji I piętra wyjął okna drewniane z zamiarem wstawienia 2 okien z PCV. Istniejący otwór okienny jest niższy od poprzedniego o 40 cm, pozostałe wymiary bez zmian. Ustalono również, że inwestor [...].1998r dokonał zgłoszenia zamiaru przeprowadzenia modernizacji budynku przez rozburzenie pieców kaflowych i wykonaniu ekologicznej gazowej instalacji centralnego ogrzewania.
Organ odwoławczy stwierdził, że "po rozpatrzeniu zgromadzonego materiału dowodowego w postaci pism, notatek służbowych i protokołu oględzin organ I instancji wydał zaskarżone postanowienie.
W ocenie organu II instancji zaskarżone postanowienie wydane zostało prawidłowo.
Stwierdził, że art.50 prawa budowlanego upoważnia organ do wstrzymania prowadzonych robót budowlanych wykonywanych bez wymaganego pozwolenia albo zgłoszenia lub w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu bądź w przepisach.
W przedmiotowej sprawie zachodzi jedna z przesłanek wymienionych w tym przepisie - wykonywanie robót bez wymaganego zgłoszenia. Skoro w piśmie z dnia [...]1998r nie zostały wymienione prace polegające na wymianie stolarki, nie może być ono uznane za dowód dokonania zgłoszenia. Nadto organ odwoławczy podał, że przedmiotowy budynek leży w obszarze strefy konserwatorskiej ochrony zabytkowych elementów. Wobec powyższego pozwolenie na budowę może być wydane po wyrażeniu opinii przez wojewódzkiego konserwatora zabytków. W świetle powyższego montaż okien z PCV wymaga zgłoszenia. Organ decyduje, czy nie zachodzi w tym przypadku potrzeba nałożenia na inwestora obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie T. P. zarzucił, że zgodnie z art.50 ust.4 prawa budowlanego postanowienie organu I instancji z dnia [...].2000r utraciło ważność, gdyż w okresie 2 miesięcy od doręczenia tego postanowienia nie została wydana decyzja o której mowa w art.51 ust. l prawa budowlanego. Dlatego też zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa. Skarżący zarzucił również, że postanowienie organu I instancji nie zawiera prawidłowego uzasadnienia, skoro wstrzymuje roboty prowadzone tak bez uzyskania pozwolenia na budowę, jak i bez dokonania zgłoszenia. Podał, że w sprawie wymagane było tylko zawiadomienie i zawiadomienie takie zostało zgłoszone, a do robót przystąpiono wobec braku sprzeciwu ze strony organu.
Do skargi dołączono kserokopię zgłoszenia zamiaru wymiany okien w przedmiotowym budynku z dnia [...].2000r.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] 2002r. Nie ustosunkowała się przy tym co do faktu istnienia zgłoszenia z dnia [...].2000r.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej ł stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/.
Zasadny jest zarzut skargi, iż uzasadnienie postanowienia organu i instancji jest nieprawidłowe.
Podnieść należy, że postanowienie to właściwie w ogóle nie posiada uzasadnienia.
Jego treść jest zresztą tak ogólnikowa, że nie wiadomo, czy wstrzymane zostały roboty budowlane związane z wymianą okien, czy też inne. Po wezwaniu organu o przedłożenie kompletnych akt administracyjnych, przy piśmie z dnia [...].2006r doręczono Sądowi brakującą część akt organu I instancji.
Znajduje się w nich pismo A. N. z dnia [...].2000r (bez prezentaty urzędu), w którym informuje o przeprowadzanym przez T. P. remoncie, polegającym m.in. na wymianie okien ze zmianą ich wymiarów. Na karcie 2 akt zalega pismo organu z dnia [...].2000r skierowane do stron z zawiadomieniem o wizji lokalnej w dniu [...] 2000r.
Bezpośrednio za dowodami doręczenia tego zawiadomienia znajduje się protokół oględzin z dnia [...].2000r, a następnie postanowienie o wstrzymaniu z dnia [...].2000r.
Tak więc wbrew temu, co podano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, organ I instancji nie wydał go po przeprowadzeniu oględzin nieruchomości. Przede wszystkim w sprawie nie ustalono daty wykonania przedmiotowych robót budowlanych przez inwestora.
Ma to o tyle istotne znaczenie, że do skargi T. P. dołączył kserokopię (z prezentatą Starostwa Powiatowego w [...] - [...].2000r) dokonanego zgłoszenia dotyczącego wymiany okien w przedmiotowym budynku.
Skoro oględzin budynku dokonano w dniu [...].2000r, niezbędnym jest ustalenie czy inwestor rozpoczął roboty budowlane przed dokonaniem tego zgłoszenia, czy po upływie 30 dni od jego złożenia w urzędzie. Nadto stwierdzić należy, że jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy kserokopii aktu notarialnego z dnia [...].1987r, udział w przedmiotowej nieruchomości wynoszący 1/3 został nabyty przez T. P. i jego żonę H. P. H. P. nie była stroną przedmiotowego postępowania.
Natomiast nie jest zasadny zarzut skargi, że skoro zgodnie z art.50 ust.4 prawa budowlanego postanowienie organu I instancji z dnia [...].2000r utraciło ważność, gdyż w okresie 2 miesięcy od doręczenia tego postanowienia nie została wydana decyzja o której mowa w art.51 ust. l prawa budowlanego to zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa. Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych decyzją z dnia [...].2002r, wydaną na podstawie art.51 ust. l pkt 2 prawa budowlanego, nałożono na inwestora obowiązek dostarczenia do organu wymienionych w decyzji dokumentów, co wyczerpuje przesłankę z art.50 ust.4 - wydania decyzji w trybie art.51 ust. l prawa budowlanego.
Stosownie do treści art. 145 § l pkt b ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie.
Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art. 135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku.
O kosztach nie orzeczono w oparciu o przepis art.209 i 210 ustawy, gdyż skarżący reprezentowany przez radcę prawnego nie złożył wniosku o zasądzenie kosztów.