Uzasadnienie
Decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] 2000r. Nr[...], wydaną na podstawie art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 22 ust. 3 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) stwierdzono, że J. M. złożył wniosek po 31.12.1998r. i umorzono postępowanie administracyjne.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J. M. pisze, że dopiero [...] 1999r. Muzeum [...] wystawiło mu oryginał dokumentu o pobycie w obozie, a starania o uzyskanie dokumentów rozpoczął dużo wcześniej. Uważa, że Urząd może mu przywrócić termin, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach...
Decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] 2001r. Nr[...], wydaną na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.j. Dz. U. z 1997r., Nr 142 poz. 950 ze zm.) utrzymano w mocy decyzję własną o odmowie rozpatrzenia wniosku złożonego po terminie. Strona nie przedstawiła dowodów, że wniosek został złożony w ustawowym terminie tj. do dnia 31.12.1998r.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. M. wnosi o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Uważa, że termin określony w art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach jest terminem prawa procesowego, a Urząd wbrew treści art. 107 § 3 kpa nie uzasadnił niczym dlaczego uważa ten termin za termin prawa materialnego. Przyznaje, że spóźnił się ze złożeniem wniosku, ale nie mógł uzyskać wcześniej stosownych dokumentów. Nie było podstaw do umorzenia postępowania administracyjnego, gdyż Urząd nie wydał postanowienia o jego wszczęciu.
Jego zdaniem nie można mówić o bezprzedmiotowości postępowania, które pozostawałoby z uchybieniem terminu. W drugiej decyzji Urząd określił niezbyt trafnie swoją pierwszą decyzję jako "odmowę rozpatrzenia wniosku złożonego po terminie". W świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego uchybienie terminu nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3§1 ustawy z 30.08.2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Sądowa kontrola wykazała naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 15.04.2003r. (Dz. U. Nr 72, poz. 658) orzekł o niezgodności art. 22 ust. 3 ustawy z 24.01.1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. Nr 142 poz. 950 ze zm.) z art. 2 i 32 Konstytucji RP. Daje to możliwość wznowienia postępowania w oparciu o art. 190 ust. 4 Konstytucji RP oraz art. 145 a §1 kpa i merytorycznego rozpoznania uprawnień kombatanckich J. M. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. "b" ustawy z 30.08.2002r. p. o. p. p. s. a. (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002r. - przepisów wprowadzających ustawę - p. o. u. s. a. oraz ustawę - p. o. p. p. s. a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm.) w zw. z art. 97§2 cytowanych wyżej przepisów wprowadzających.