Uzasadnienie
Decyzją z dnia 11.02.1998r Kierownik Urzędu Rejonowego w C., na podstawie art.105 kpa, umorzył postępowanie w sprawie wybudowanego przez J.P. ogrodzenia między sąsiedzkiego na parceli nr [...] i [...] w W., od strony parceli nr [...] w W.. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że budowa ogrodzenia została zakończona w czasie obowiązywania ustawy Prawo budowlane z 1994r na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.,,W trakcie rozpatrywania sprawy ma zastosowanie przepis art.103 nowego prawa budowlanego."
Zdaniem organu w sprawie nie miał zastosowania przepis art. 103 prawa budowlanego z 1994r, ani przepis art.37 i art.40 prawa budowlanego z 1974r, gdyż ogrodzenie zostało wybudowane zgodnie ze sztuką budowlaną i nie powoduje pogorszenia warunków zdrowotnych dla budynku nr [...] J.G..
W odwołaniu od tej decyzji J.G. zarzucił, że mur izolacyjny wykonany przez inwestora wyłącza z użytkowania 1/3 część działki odwołującego się i nie spełnia wymogów przepisu § 278 warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z 1980r.
Decyzją z dnia 17 lipca 2000r znak: [...], wydaną na podstawie art.81 ust. 1 pkt 2 i art.82 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane orz art.105 i 138 § 1 pkt 2, Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę ogrodzenia działki nr [...] od strony działki nr [...] w W. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił historię postępowania w sprawie, począwszy od wyroku NSA z dnia 19.12.1996r, którym uchylono decyzję Wojewody K. z dnia 7.06.1995r utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia 9.12.1993r o pozwoleniu na budowę ogrodzenia działki nr [...] i [...] od strony drogi publicznej i działki nr [...] w W. Wojewoda przytoczył również pogląd NSA zawarty w wyroku z dnia 9.02.2000r, w którym Sąd stwierdził, że skoro przedmiotem sprawy było wydanie pozwolenia na budowę, to umorzenie postępowania w tej sprawie odpowiadałoby prawu. Organy jednak umorzyły postępowanie w sprawie wybudowanego ogrodzenia.
Nadto w uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są właściwe do przeprowadzenia postępowania na podstawie art.37 - 40 prawa budowlanego z 1974r w sprawie wybudowanego ogrodzenia.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję J.G. zarzucił, że nie brał udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę zakładu krawieckiego, że po wybudowaniu ogrodzenia, które w istocie stanowi mur ogniowy zakładu, jego działka i dom są zacienione, co narusza przepis § 278 rozporządzenia z 3.07.1980r w sprawie warunków technicznych, a mur wybudowany został niezgodnie z projektem.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podniesiono również, że decyzja jest zgodna z wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2000r sygn. II S.A./Ka 898/98.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/.
W wyniku dokonanej oceny legalności zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdza, że nie jest ona zgodna z prawem.
Podkreślić należy, że postępowanie w przedmiotowej sprawie administracyjnej zostało wszczęte wnioskiem J.P. z dnia 11.11.1993r o wydanie pozwolenia na budowę ogrodzenia jego działki, oznaczonej nr [...].
Decyzją z dnia 9.12.1993r, wydaną przez Wójta Gminy B., która stała się ostateczna wobec utrzymania jej w mocy decyzją Wojewody K. z dnia 11.01.1994r, inwestorowi J.P. udzielone zostało pozwolenie na budowę ogrodzenia parceli l.ka [...] i [...] w W., od strony parceli nr [...] i [...] - drogi gminnej. Wobec uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 marca 1995r sygn.II S.A./Ka 563/94 decyzji Wojewody K. z dnia 11.01.1994r, następnie wydania przez organ odwoławczy nowej decyzji w dniu 7.06.1995r i ponownego jej uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 grudnia 1996r sygn.II S.A./Ka 1618/95, oraz kolejnego wydania decyzji przez Wojewodę K. w dniu 3.04.1997r, którą uchylono decyzję z dnia 9.12.1993r Wójta Gminy B. o pozwoleniu na budowę ogrodzenia, sprawa wróciła do organu I instancji, który winien być rozpoznać sprawę wszczętą wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę.
Tymczasem Wójt Gminy B. pismem z dnia 10.04.1997r przesłał akta administracyjne niniejszej sprawy Kierownikowi Urzędu Rejonowego w C. do wydania rozstrzygnięcia zgodnie z kompetencjami. Sam jednakże nie wydał żadnej decyzji.
Z treści uzasadnienia wyroku Naczelnego Sąd Administracyjnego z dnia 19 grudnia 1996r wynika, że wyrażono w nim pogląd, że jeżeli sporne ogrodzenie zostało już wybudowane, to " bezprzedmiotowe jest postępowanie w kierunku wydania pozwolenia na jego budowę ".
W związku z tym, gdyby ponownie rozpoznając sprawę, Wójt Gminy B. ustalił fakt wybudowania w całości przedmiotowego ogrodzenia, realizując wytyczne NSA, winien wydać decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę.
Na podstawie przepisów art.37, 40 i 42 prawa budowlanego z 1974r i § 278 warunków technicznych będących przepisami wykonawczymi tego prawa, których dotyczył wywód Sądu zawarty w tym uzasadnieniu, sprawę rozstrzygać mógł wyłącznie organ nadzoru architektoniczno-budowlanego. Od dnia 1.01.1995r do 31.12 1998r organem tym był Kierownik Urzędu Rejonowego.
Jak wynika z pisma Kierownika Urzędu Rejonowego w C. z dnia 25.06.1997r /k. [...] akt administracyjnych/, nie wszczął on nowego postępowania nadzorczego, ale kontynuował postępowanie wszczęte wnioskiem inwestora z dnia 11.11.1993r. Dlatego też uznać należy, że decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 11.02.1998r nie była wydana w sprawie, której dotyczyły wyroki NSA z dnia 23 marca 1995r i z dnia 19 grudnia 1996 r. Były one bowiem wydanie w sprawie, której przedmiotem było pozwolenie na budowę ogrodzenia.
Z kolei wyrok NSA z dnia 9 lutego 2000r był wydany w sprawie, której przedmiotem było umorzenie postępowania prowadzonego odnośnie wybudowanego przez J.P. ogrodzenia międzysąsiedzkiego. W wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku, Sąd powtórzył pogląd, że wobec realizacji przedmiotowego ogrodzenia postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę stało się bezprzedmiotowe.
W związku z tym decyzja, którą umorzono postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, swą treścią odpowiada przedstawionym wytycznym Sądu.
Zwrócić jednakże należy uwagę, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego z dnia 6.07.2000r zapadła w innej sprawie, aniżeli decyzja organu I instancji z dnia 11.02.1998r.
Decyzja z dnia 11.02.1998r była decyzją organu nadzoru architektoniczno-budowlanego w sprawie, wydaną zgodnie z kompetencjami tego organu wynikającymi z przepisu art.87 prawa budowlanego z 7 lipca 1994r / w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji/, a decyzja organu odwoławczego zapadła w przedmiocie pozwolenia na budowę, dla której to sprawy właściwy jest organ architektoniczno-budowlany. Powyższe narusza podstawową zasadę prawa administracyjnego — zasadę dwuinstancyjności.
Zakres rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej decyzją odwoławczą winien odpowiadać zakresowi rozstrzygnięcia sprawy przez organ I instancji. W postępowaniu odwoławczym może być bowiem rozpoznana i rozstrzygnięta wyłącznie ta sama sprawa pod względem podmiotowym i przedmiotowym. Powyższe stanowi o naruszeniu przez organ odwoławczy przepisu art.15 kpa.
Organ I instancji /którym był organ nadzoru architektoniczno-budowlanego/ wydał natomiast decyzję, którą winien był wydać organ administracji architektoniczno-budowlanej, gdyż należało rozstrzygnąć sprawę wszczętą wnioskiem strony o wydanie pozwolenia na budowę.
Stosownie do treści art.145 § 1 pkt c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.