Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2019 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki, na podstawie art. 31 § 2 i 123 w związku z art. 31 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku Stowarzyszenie C z siedzibą w K. z dnia 3.06.2019 r. (data wpływu do organu) odmówił dopuszczenia tej organizacji do udziału w prowadzonym przez ten organ postępowaniu w sprawie zmiany decyzji Nr [...] z dnia 30.06.2017 r. znak: ROiK [...], dotyczącej inwestycji pn. "Przebudowa kompleksu sportowo-rekreacyjnego "Wola Sport Paradise" ul. Koło Strzelnicy 5, Kraków działki nr [...], [...] obr. 10 Krowodrza".
W uzasadnieniu wskazał, że organizacja społeczna może żądać wszczęcia postępowania i brać udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: postępowanie administracyjne nie dotyczy praw i obowiązków organizacji społecznej, lecz praw i obowiązków "innej osoby" czyli strony (stron) tego postępowania; jest to uzasadnione celami statutowymi organizacji społecznej oraz przemawia za tym interes społeczny.
Organ stwierdził, że Stowarzyszenie C nie wykazało, by dopuszczenie do udziału w toczącym się postępowaniu było uzasadnione jego celami statutowymi oraz przemawiał za tym interes społeczny.
Na skutek rozpoznania zażalenia Stowarzyszenie C z siedzibą w K. od ww. rozstrzygnięcia Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem z dnia 9.12.2019 r., znak: [...], na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki z dnia 25.06.2019 r.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy w pierwszej kolejności wskazał, że wniosek został złożony w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie zmiany decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki Nr 883/2017 z dnia 30.06.2017 r. znak: ROiK [...], którą zmieniono na podstawie art. 155 k.p.a. decyzję Nr [...] z dnia 30.04.2008 r. znak: ROiK I [...] (zmieniającą decyzję Nr [...] z dnia 24.04.2003 r. znak: [...], którą udzielono na podstawie art. 51 ust. 1a ustawy - Prawo budowlane pozwolenia na wznowienie robót budowlanych), zmienioną decyzją Nr [...] z dnia 12.02.2016 r., znak: ROiK [...]
We wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu podniesiono, że zgodnie z regulaminem Stowarzyszenia do jego celów należą m.in.: działania sprzyjające ochronie i racjonalnemu użytkowaniu przestrzeni publicznej obszaru wzgórza Sikornik oraz terenów przyległych; podejmowanie działań na rzecz ochrony terenów zielonych i ekosystemów infrastruktury, infrastruktury społecznej, sportowej i rekreacyjnej obszaru wzgórza Sikornik oraz terenów przyległych; działania na rzecz poprawy, racjonalizacji i dostosowania rozwiązań komunikacyjnych obszaru wzgórza Sikornik oraz terenów przyległych; dbałość o ład urbanistyczny i architektoniczny, ochrona środowiska i zabytków obszaru wzgórza Sikornik oraz terenów przyległych; monitorowanie funkcjonowania organów jednostek samorządu terytorialnego, urzędów, instytucji wykonujących zadania z zakresu administracji publicznej pod kątem ich działalności na rzecz społeczności lokalnej obszaru wzgórza Sikornik oraz terenów przyległych.
Ponadto wnioskodawca wskazał, że Stowarzyszenie realizuje swoje cele poprzez m. in. inicjowanie oraz uczestnictwo w postępowaniach sądowoadministracyjnych. Wskazano, że na tle powyższych postanowień regulaminu nie powinno budzić wątpliwości, że kwestie związane z przebudową obiektu budowlanego przy ul. Koło Strzelnicy w Krakowie pozostają w zakresie celów statutowych Stowarzyszenia, które powstało z zamiarem podejmowania wszelkich niezbędnych działań, aby zapobiec powstawaniu lub wykorzystywaniu zabudowy, która może w sposób negatywny oddziaływać na wzgórze Sikornik i tereny przyległe. Za jego aktywnym uczestnictwem w przedmiotowym postępowaniu przemawia również interes społeczny ze względu na istotne i ważne ze społecznego punktu widzenia wartości, takie jak poczucie bezpieczeństwa oraz ochrona dóbr kultury, historii i dziedzictwa narodowego. Stowarzyszenie chce włączyć się do postępowania, aby przyczynić się do efektywnego wyjaśnienia wątpliwości, czy w wyniku zmiany decyzji zatwierdzającej projekt budowlany dla obiektu przy ul. Koło Strzelnicy 5 nie dojdzie do negatywnego i szkodliwego działania na teren wzgórza Sikornik.
Wskazano, że zmiana decyzji może wiązać się m. in. z koniecznością zapewnienia odpowiedniego układu komunikacyjnego dla obiektu budowlanego, przewidującego należyty poziom ochrony przeciwpożarowej poprzez zrealizowanie właściwej drogi dojazdowej do terenu obiektu, a także w zależności od zamierzeń inwestycyjnych może grozić naruszeniem konstrukcji zabytkowych wałów kulochwytów położonych w bezpośrednim otoczeniu obiektu.
Stowarzyszenie podało, że zostało dopuszczone do udziału w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego związanego z budową układu komunikacyjnego w okolicach ulic Pod Sikornikiem oraz Królowej Jadwigi (ulic sąsiadujących z ul. Koło Strzelnicy).
Organ odwoławczy dalsze rozważania merytoryczne poprzedził uwagą, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone bezpośrednio Stowarzyszeniu mimo, że w postępowaniu było reprezentowane przez pełnomocnika. Jednak – zważywszy na poglądy prezentowane w orzecznictwie sądowym – doręczenie należało uznać za skuteczne, albowiem zażalenie zostało wniesione w terminie, a zatem uchybienie organu nie wywołało ujemnych skutków procesowych.
Organ II instancji stwierdził, że Stowarzyszenie nie wykazało merytorycznego powiązania pomiędzy przedmiotem postępowania, a jego celami statutowymi. We wniosku wskazano jedynie, że kwestie związane z przebudową obiektu budowlanego przy ul. Koło Strzelnicy 5 w Krakowie pozostają w zakresie celów statutowych Stowarzyszenia. Samo ogólnikowe powołanie się na realizację celów statutowych organizacji społecznej, bez wykazania ich konkretnego powiązania z zakresem określonego postępowania administracyjnego nie może uzasadniać automatycznego dopuszczenia do udziału w postępowaniu na prawach strony.
W ocenie organu odwoławczego Stowarzyszenie nie wykazało także, że za jego udziałem w postępowaniu administracyjnym przemawia interes społeczny. Wykazania powyższego nie stanowi ogólnikowe powołanie się na to, że zmiana decyzji PINB nr [...] z dnia 30.06.2017 r. może wiązać się z negatywnym i szkodliwym działaniem na teren wzgórza Sikornik lub może wpływać na bezpieczeństwo oraz komfort życia mieszkańców obszaru wzgórza Sikornik, a także na walory historyczne i krajobrazowe jego terenów. Za wykazanie przesłanki interesu społecznego nie można także uznać przywołania faktu, że postanowieniem z dnia 27.03.2018 r. Prezydent Miasta Krakowa dopuścił Stowarzyszenie do udziału w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego związanego z budową układu komunikacyjnego w okolicach ulic Pod Sikornikiem oraz Królowej Jadwigi (ulic sąsiadujących z ul. Koło Strzelnicy), a legitymacja Stowarzyszenia nie była kwestionowana przez sąd administracyjny.
Postępowanie dotyczy innej sprawy. Dodatkowo Stowarzyszenie nie wykazało, że dysponuje wiedzą merytoryczną w kwestiach objętych swoimi celami statutowymi i rozeznaniem w sprawie objętej postępowaniem, w którym chce uczestniczyć, ani też nie uprawdopodobniło, że przyczyni się aktywnie do lepszego wypełnienia przez postępowanie administracyjne jego celów.
Stowarzyszenie C wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, a to:
art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia, podczas gdy w sprawie zachodziły przesłanki do uchylenia tego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji na gruncie art. 138 § 2 k.p.a.;
art. 40 § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że postanowienie z dnia 25.06.2019 r. zostało doręczone skutecznie, mimo że postanowienie to zostało doręczone bezpośrednio skarżącemu, z pominięciem ustanowionego w sprawie pełnomocnika, i w konsekwencji wywołało dla skarżącego ujemne skutki w prowadzonym postępowaniu;
art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że skarżący nie wykazał, że jego cele statutowe i interes społeczny uzasadniają udział w postępowaniu w sprawie wniosku z dnia 27.06.2018 r. o zmianę decyzji PINB w Krakowie - Powiat Grodzki nr [...] z dnia 30.06.2017 r., pomimo tego, że skarżący w toku postępowania szczegółowo wyjaśnił, że spełnione zostały przesłanki przewidziane w tym przepisie, w tym, że jego udział w postępowaniu jest uzasadniony celami statutowymi stowarzyszenia oraz że za przystąpieniem do postępowania przemawia interes społeczny.
Skarżące Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ l instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi argumentowano, że w dniu 8.07.2019 r., po pozyskaniu od Stowarzyszenia informacji o doręczeniu mu przedmiotowego postanowienia, pełnomocnik skarżącego skierował do organu l Instancji wniosek o doręczenie mu postanowienia z dnia 25.06.2019 r. wraz z zażaleniem na to postanowienie. Pełnomocnik zaznaczył jednocześnie wyraźnie w treści pisma, że jego działanie zmierza przede wszystkim w stronę skutecznego doręczenia mu postanowienia z dnia 25.06.2019 r., zaś zażalenie zostało zawarte we wniosku jedynie z ostrożności (tj. w trosce o najlepszy interes mocodawcy) i oparte zostało jedynie na przedstawieniu motywów zaskarżenia. Pełnomocnik poinformował przy tym, że szczegółowe uzasadnienie zażalenia zostanie przedstawione dopiero po doręczeniu pełnomocnikowi postanowienia. Pełnomocnik nie miał bowiem bezpośredniego dostępu do oryginału skarżonego postanowienia (które do tej pory nie zostało mu doręczone przez Organ l instancji), a motywy zażalenia mógł oprzeć jedynie na informacjach przekazanych mu przez skarżącego. Naturalną konsekwencją opisanej sytuacji było również skrócenie gwarantowanego stronie siedmiodniowego terminu z art. 141 § 2 k.p.a. na wniesienie zażalenia.
Skarżący wskazał w treści wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na poszczególne punkty jego regulaminu, które uzasadniały udział Stowarzyszenie C w tym postępowaniu. Zostały one również potwierdzone załączonymi do wniosku dokumentami. Każdy ze wskazanych przez skarżącego we wniosku punktów regulaminu posiada merytoryczne powiązanie z przedmiotem postępowania prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego w przedmiocie zmiany decyzji z dnia 30.06.2017 r., związanego z przebudową obiektu budowlanego przy ul. Koło Strzelnicy 5 w Krakowie. Zważywszy na rozmiar i skalę prowadzonej inwestycji, jej przeznaczenie oraz potencjalny wpływ na wzgórze Sikornik i jego tereny przyległe, takie powiązanie powinno być dla organu bezpośrednio dostrzegalne i jako takie nie powinno w zasadzie wymagać dalszego szerszego uzasadniania.
Skarżący wyjaśnił jednak wprost w treści wniosku, że chce włączyć się do postępowania w celu wyjaśnienia wątpliwości, czy w wyniku zmiany decyzji zatwierdzającej projekt budowlany dla obiektu przy ul. Koło Strzelnicy 5 nie dojdzie do negatywnego i szkodliwego działania na teren wzgórza Sikornik do którego ulica ta bezpośrednio przylega, a którego ochrona jest zasadniczym celem powołania do istnienia i funkcjonowania stowarzyszenia. Skarżący w treści wniosku w sposób wyraźny wywiódł, że zmiana decyzji PINB nr [...] w ramach postępowania, do którego dopuszczenia się domagał, może wiązać się m.in. z koniecznością zapewnienie odpowiedniego układu komunikacyjnego dla obiektu budowlanego, przewidującego należyty poziom ochrony przeciwpożarowej, a także w zależności od zamierzeń inwestycyjnych może grozić naruszeniem konstrukcji zabytkowych wałów kulochwytów położonych w bezpośrednim otoczeniu obiektu.
Powyższe niemal dosłownie odpowiada przywołanym w treści wniosku celom działalności Stowarzyszenie C. Powiązanie działalności Stowarzyszenia z postępowaniami dotyczącymi w istocie zamierzenia budowlanego pokrywającego się z tym objętym postępowaniem do którego dopuszczenia do udziału domaga się skarżący, nie było kwestionowane w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego związanego z budową układu komunikacyjnego w okolicach ulic Pod Sikornikiem oraz Królowej Jadwigi (ulic sąsiadujących z ul. Koło Strzelnicy). Skarżący wykazał, że w sposób aktywny przyczynił się do uchylenia rażąco wadliwych decyzji organów administracji dotyczących inwestycji przy ul. Koło Strzelnicy 5 w Krakowie, a w szczególności w zakresie decyzji o warunkach zabudowy na obsługę komunikacyjną inwestycji. Nie jest zatem zrozumiałe na jakiej podstawie MWINB mógł stwierdzić, że Stowarzyszenie nie wykazało, że dysponuje wiedzą merytoryczną w kwestiach objętych swoimi celami statutowymi i rozeznaniem w sprawie objętej postępowaniem, w którym chce uczestniczyć.
W kontekście przytoczonych w treści wniosku okoliczności, w ocenie skarżącego, pozbawione podstaw jest również stwierdzenie organu, w którym wskazuje on, że Stowarzyszenie nie uprawdopodobniło, że przyczyni się aktywnie do lepszego wypełniania przez postępowanie administracyjne jego celów.
W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Organ podkreślił, że wadliwość doręczenia postanowienia organu I instancji nie uniemożliwiła stowarzyszeniu wniesienie zażalenia.
W ocenie organu przesłanki na jakie powołał się skarżący ujawniło jedynie partykularny interes Stowarzyszenia. Udział skarżącego w postępowaniu nie jest obojętny dla stron z uwagi na przeciwstawne interesy. Organizacja społeczna winna uprawdopodobnić, że jej udział w postępowaniu przyczyni się do lepszego, wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia był fakt dopuszczenia Stowarzyszenia do postępowania na etapie ustalenia warunków zabudowy, albowiem okoliczność ta nie może powodować automatycznego dopuszczenia do innych postępowań.
Zarządzeniem z dnia 8.06.2020 r., wykonanym w dniu 10.06.2020 r., stronom doręczono odpisy skargi i odpowiedzi na skargę oraz poinformowano o wyznaczeniu terminu rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na dzień 21 lipca 2020 r.
Pismem z dnia 7 lipca 2020 r. sekretariat uczestnika Firma B w K. poinformował sąd, że nadzwyczajne zgromadzenie wspólników spółki Firma B, będącej jedynym komplementariuszem spółki, odwołało z funkcji Prezesa Zarządu E. W., co powoduje, że spółka nie ma organu uprawnionego do jej reprezentowania. Do pisma dołączono protokół zebrania z dnia 19 czerwca 2020 r., z którego wynika, że wspólnicy spółki Firma B w Krakowie J. S. (4 udziały i 4 głosy) i M. S. (1 udział i 1 głos) odwołali jedynego członka zarządu spółki - Prezesa Zarządu E. W.. Zgromadzenie odbyło się w trybie art. 240 k.s.h.
Należy odnotować, że jak wynika z odpisu pełnego z KRS nr [...] według stanu na dzień 21.07.2020 r., Firma B ma dwóch wspólników: Firma B, będącą komplementariuszem spółki komandytowej oraz J. S.. W KRS spółki komandytowej jako osoba uprawniona do reprezentacji komplementariusza wpisana jest Prezes Zarządu M. S.. Z odpisu pełnego z KRS nr [...] według stanu na dzień 21.07.2020 r. wynika natomiast, ze wspólnikami spółki Firma B są J. S. i M. S., osobą reprezentującą spółkę jest każdy członek zarządu samodzielnie. W KRS jako jedyny członek zarządu figuruje Prezes Zarządu E. W..
W rozmowie telefonicznej przeprowadzonej z Kierownikiem sekretariatu Wydziału XI KRS Sądu Rejonowego dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie Panią M. M. w dniu 20 lipca 2020 r. ustalono, że do tego dnia Firma B nie złożyła wniosku o wpisanie zmian do KRS związanych z uchwałą podjętą w dniu 19 czerwca 2020 r. o odwołaniu Prezesa Zarządu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269, dalej: p.p.s.a.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).
Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (wyrok NSA W-wa z dnia 9.07.2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232).
Sąd nie znalazł podstaw do zawieszenia postępowania. W myśl art. 124 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd zawiesza postępowanie z urzędu, jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Stroną postępowania sądowego jest Firma B Firma B której dotyczy przedłożony protokół z nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki jest komplementariuszem pierwszej ze spółek, a nie stroną tego postępowania. Z elektronicznego odpisu z KRS nr [...], dotyczącego Firma B wynika, że do samodzielnej reprezentacji spółki uprawniony jest komplementariusz, a do reprezentowania komplementariusza uprawniona jest M. S. - Prezes Zarządu. Z kolei w odpisie z KRS nr [...] nadal znajduje się wpis, że Firma B reprezentowana jest przez Prezesa Zarządu E. W..
Zgodnie z art. 14 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 687 z późn. zm.) podmiot obowiązany do złożenia wniosku o wpis do rejestru nie może powoływać się wobec osób trzecich działających w dobrej wierze na dane, które nie zostały wpisane do Rejestru lub uległy wykreśleniu z rejestru (tzw. zasada jawności materialnej KRS). Z kolei w myśl art. 17 ust. 1 ustawy o KRS domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe. Jeżeli dane wpisano do Rejestru niezgodnie ze zgłoszeniem podmiotu lub bez tego zgłoszenia, podmiot ten nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu (art. 17 ust. 2 ww. ustawy). Bez wątpienia celem cytowanych przepisów art. 14 i art. 17 ustawy o KRS jest m.in. ochrona osób działających w zaufaniu do treści wpisów w Rejestrze.
Prawidłowa wykładnia ww. przepisów chroni interes uczestników obrotu w ten sposób, że podmiot działający w zaufaniu do treści tych wpisów nie może znaleźć się w sytuacji mniej korzystnej aniżeli ta, w której znalazłby się, gdyby rzeczywisty stan prawny był zgodny ze stanem prawnym ujawnionym w Rejestrze (por. wyrok SN z 12 lutego 2014 r., IV CSK 361/13, OSNC 2015, Nr 1, poz. 10). Jest poza sporem, że domniemania prawne ustanowione w przepisach ustawy o KRS, na czele z domniemaniem prawdziwości wpisów w Rejestrze, mogą być obalone, w drodze tzw. przeciwdowodu - gdyż ustawa tego nie wyłącza (por. art. 234 k.p.c. w zw. z art. 106 § 5 p.p.s.a.).
Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2016 r. sygn. II OSK 1067/15 (publ. w internetowej bazie orzeczeń cbois) odnośnie do skutków procesowych zawiadomienia sądu o brakach w składzie organów uniemożliwiających działanie spółki. Przenosząc je na realia rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że złożone wraz z załącznikiem pismo z dnia 7 lipca 2020 r. nie mogło stanowić wystarczającego przeciwdowodu do obalenia domniemania prawdziwości wpisów w KRS w zakresie danych dotyczących obsady organu uprawnionego do reprezentacji komplementariusza, ani nie mogło doprowadzić do podważenia dobrej wiary Sądu, działającego w zaufaniu do aktualnej treści tych wpisów.
Po pierwsze, "sekretariat spółki" nie jest władny składać jakichkolwiek zawiadomień, wniosków, wyjaśnień lub oświadczeń w imieniu tej spółki. W przypadku, gdyby rzeczywiście doszło do odwołania zarządu spółki bez jednoczesnego powołania nowego, to należałoby raczej oczekiwać, że niezbędne (nie cierpiące zwłoki) wnioski lub zawiadomienia w imieniu spółki składać będą np. jej wspólnicy działający łącznie bądź pełnomocnik powołany uchwałą (zgromadzenia) wspólników. Ubocznie wypada zauważyć, że przepis art. 253 § 2 k.s.h. wyraźnie dopuszcza ustanowienie uchwałą wspólników pełnomocnika w sytuacji, gdy zarząd nie może działać za spółkę.
Po drugie, załączony do pisma z dnia 7 lipca 2020 r. protokół z nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników Firma B nie został w żaden obiektywny sposób uwiarygodniony - ani co do daty odbycia zgromadzenia, ani tożsamości osób w nim uczestniczących - przykładowo poprzez sporządzenie protokołu z datą lub podpisami notarialnie poświadczonymi. Wprawdzie obowiązujące przepisy expressis verbis takiego wymogu nie statuują, jednak wspomnianego uwiarygodnienia należałoby oczekiwać ze względów dowodowych, mając zwłaszcza na uwadze, że do podjęcia uchwały odwołującej Prezesa Zarządu skarżącej spółki doszło w istocie pomiędzy dwiema osobami - tj. jak wynika z protokołu zgromadzenia: J. S. i M. S..
Po trzecie, szereg okoliczności wskazuje, że "odwołanie" Prezesa Zarządu spółki z o.o. miało charakter li tylko pozorny, obliczony wyłącznie na zatamowanie biegu postępowania sądowoadministracyjnego i wydłużenie czasu jego trwania. Świadczą o tym w szczególności: data zgromadzenia wspólników, na którym miało dojść do odwołania Prezesa Zarządu sp. z o.o. E. W. (po poinformowaniu przez sąd o wyznaczeniu daty posiedzenia niejawnego), tryb jego zwołania (nieformalny, na podstawie art. 240 k.s.h., bez uprzednich zawiadomień wysyłanych z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem,) oraz przedmiot zgromadzenia (ograniczający się wyłącznie do podjęcia uchwały w sprawie odwołania dotychczasowego prezesa, i to bez jednoczesnego wyboru nowego), brak ujawnienia w KRS faktu odwołania E. W. z funkcji Prezesa Zarządu, pomimo upływu ponad 7 dni od deklarowanego dnia podjęcia uchwały o odwołaniu.
Nadto, z urzędu Sądowi wiadomo, że opisany wyżej sposób działania jest coraz częściej stosowany przez strony postępowania (szczególnie spółki będące inwestorami), którym zależy na jak późniejszym rozpoznaniu skargi złożonej przez inną stronę. Wyrażona w przepisie art.7 p.p.s.a. zasada szybkości postępowania sądowoadministracyjnego obliguje sąd administracyjny do przeciwdziałania wszelkim sytuacjom, w których mogłoby dochodzić do nieuzasadnionego przedłużania postępowania, w tym także na skutek obstrukcyjnych działań jednej ze stron postępowania, w tym też komplementariusza strony postępowania.
Wobec powyższego Sąd uznał, że merytoryczne rozpoznanie skargi jest dopuszczalne.
Badając legalność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, Sąd stwierdził, że wydane one zostały z naruszeniem przepisów prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.
Stosownie do przepisu art.31 § 1 pkt 2) k.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Przesłanki te muszą wystąpić łącznie. W myśl § 2 tego przepisu organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Pojęcie interesu społecznego na gruncie art. 31 § 1 k.p.a. powinno być relatywizowane przedmiotem postępowania administracyjnego toczącego się w konkretnej sprawie.
Ponieważ w zaskarżonym postanowieniu o odmowie dopuszczenia organizacji do udziału w postępowaniu zostało ono określone jako postępowanie w sprawie "zmiany decyzji PINB w Krakowie – Powiat Grodzki Nr [...] z dnia 30.06.2017 r. znak: ROiK [...], którą zmieniono na podstawie art.155 kpa decyzję PINB nr [...] z dnia 30 kwietnia 2008 r. (zmieniającej decyzję PINB nr [...] z dnia 24 kwietnia 2003 r, którą udzielono na podstawie art.51 ust.1a ustawy Prawo budowlane pozwolenia na wznowienie robót budowlanych), zmienioną decyzją PINB nr [...] z dnia 12 lutego 2016 r., koniecznym będzie przedstawienie, w jakiej sprawie postępowanie to się toczy.
Z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki prowadził postępowania w sprawie realizacji inwestycji "Kompleks sportowo-rekreacyjny G. G. - etap II – hala nr [...] do gry w tenisa, hala nr [...], hala nr [...] do gry w badmintona i squasha, budynek D wielofunkcyjny, parkingi i drogi wewnętrzne, przyłącza: wod-kan, elektryczne nn oraz kotłownia olejowa, wydanej dla firmy firma D we Wroclawiu" na działkach nr ew. [...] i [...] obr. 10 Krowodrza – w sposób odbiegający od zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę.
Z pierwotnie zatwierdzonego projektu budowlanego z 2000 r. wynika, że projektowany zespół rekreacyjno-sportowy zlokalizowany został w centralnej części terenu będącego niegdyś strzelnicą wojskową. W terenie inwestycji znajdują się fragmenty zabytkowych wałów ochronnych stanowisk strzelniczych. Projektowany zespół został skomponowany z kilku mniejszych elementów przestrzennych, których skala odpowiada strefie intensywności podmiejskiej, a zastosowane formy zmierzają do ochrony planu widoku i zachowania w sensie ogólnym walorów kulturowych obszaru. Hala zachodnia i budynek D – łącznik projektowano jako dwukondygnacyjne.
Jak wynika z protokołu oględzin z dnia 10.10.2002 r.(k.39 akt administracyjnych) odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego polegały na tym, że w hali nr [...] zrealizowano dodatkowe wygrodzenie tworząc część parterową i antresolę, od strony zachodnio-północnej dobudowano parterową część o wymiarach 6 x 8 mi wysokości 4 m, w dalszej części dobudowano pomieszczenie parterowe o wymiarach 21 x 6 m i wysokości 4 m, a wewnątrz wykonano nieckę do hydromasażu o wymiarach 11,5 x 5 m i głębokości 1,20 m, a budynek D zrealizowano jako dwukondygnacyjny z poddaszem użytkowym (vide także k.70 a.a.)
Ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Krakowa, wydaną na podstawie art.36 a ustawy Prawo budowlane uchylono decyzję z dnia 23.08.2000 r. w sprawie pozwolenia na budowę inwestycji "Kompleks sportowo-rekreacyjny [...] Sport- etap II", wydaną inwestorowi firma D we W. oraz decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 8.10.2000 r. przenoszącą w/w decyzję na rzecz inwestora firma D. w K..
We wniosku z dnia 14 sierpnia 2020 r inwestora podał, że w budynku D zrealizował parter, I piętro i II piętro oraz że od strony północnej u podnóża wałów zostanie do hali zachodniej dobudowany budynek mieszczący halę basenu oraz zaplecze technologiczne.
W dniu 24 kwietnia 2003 r., na podstawie art.51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (a więc w trybie legalizacji samowoli budowlanej), wydana została decyzja, którą udzielono inwestorowi "[...] sp. z o.o. z siedzibą w K." pozwolenia na wznowienie robót budowlanych obejmujących dokończenie "Kompleksu sportowo-rekreacyjnego [...] Sport- etap II ul. Koło Strzelnicy 5 w Krakowie, usytuowanego na działkach nr [...] i [...] obr.8 Krowodrza", zgodnie z przedłożonym projektem zamiennym architektoniczno-budowlanym opracowanym przez arch. M. D. oraz projektami branżowymi.
W dniu 30 kwietnia 2008 r., wydaną na podstawie art.155 k.p.a. decyzją, zmieniono ostateczną decyzję z dnia 24 kwietnia 2003 r. i udzielono pozwolenia na wznowienie robót – dokończenie inwestycji inwestorowi firma E w K. zgodnie z projektem architektoniczno-budowlanym opracowanym przez arch. M. P..
Następnie, decyzją z dnia 12 lutego 2016 r. PINB w Krakowie - Powiat Grodzki zmienił w/w decyzję 30 kwietnia 2008 r. w zakresie dotyczącym zmiany układu funkcjonalnego parteru i I piętra oraz zmiany układu komunikacji – likwidacji jednej klatki schodowej oraz wstawienie drugiej zewnętrznej i na podstawie art.155 k.p.a. zatwierdził wielobranżowy projekt zamienny p.n. "Przebudowa kompleksu sportowo-rekreacyjnego firma E opracowany w lipcu 2015 r. przez arch. M. P. i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych w zakresie robót budowlanych pozostałych do wykonania.
Kolejną decyzją z dnia 30 czerwca 2017 r. organ zmienił decyzję ostateczną z dnia 30.04.2008 r., zmienioną decyzją ostateczną z dnia 12.02.2016 r. w zakresie zatwierdzenia projektu zamiennego i zatwierdził projekt budowlany zamienny p.n. "Przebudowa kompleksu sportowo rekreacyjnego Wola Sport ul. Koło Strzelnicy 5 w Krakowie" w zakresie dotyczącym nowej zmiany układu funkcjonalnego w części parteru, 1 i 2 piętra, zmiany układu komunikacji, likwidacji świetlików dachowych, zmiany stref pożarowych oraz wprowadzenia etapowania inwestycji, opracowanym przez arch. Ł. J. w okresie od listopada 2016 r. do marca 2017 r. oraz udzielił pozwolenia na wznowienie robót.
Obecnie toczy się z wniosku inwestora z dnia 27 czerwca 2018 r. kolejne postępowanie o zmianę decyzji PINB w Krakowie – Powiat Grodzki z dnia 30 czerwca 2017 r., przy którym przedłożono projekt zamienny w zakresie zagospodarowania terenu z czerwca 2018 r. p.n. "Przebudowa kompleksu sportowo-rekreacyjnego Wola Sport Paradise ul. Koło Strzelnicy 5 – działki nr [...] i [...] – zmiana decyzji nr [...] z dnia 30 czerwca 2017 r. w zakresie zmiany zagospodarowania: odbudowa wałów, obcięcie hali kortu tenisowego, przecięcie wałów, zmiana lokalizacji drogi wewnętrznej".
W dniu 9 listopada 2018 r. w postępowaniu tym wydane zostało postanowienie zobowiązuje inwestora do przedłożenia m.in. pozwolenia konserwatorskiego i pozwolenia organu nadzoru budowlanego na rozbiórkę części wału poprzecznego znajdującego się na działce nr [...].
Nadto, w aktach administracyjnych zalega pismo Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków skierowane do inwestora, z którego wynika, że obszar dawnej Strzelnicy przy ul. Królowej Jadwigi 237 wpisany jest do rejestru zabytków, że niedopuszczalne jest powiększenie wjazdu na teren strzelnicy od strony ul. Pod Sikornikiem przez wcięcie się w skarpę wschodniego bocznego kulochwytu w projektowany sposób, że projektowany przebieg rekonstruowanego odcinka wału wschodniego kulochwytu jest niezgodny z planami archiwalnymi, że należy ograniczyć ingerencję w północny odcinek wschodniego kulochwytu i pozostawić najstarsze drzewa.
Z powyższego wynika zatem, że skoro zaskarżone postanowienie wydane zostało w postępowaniu o zmianę decyzji legalizacyjnej, nie zachodzi wyjątek określony w przepisie art.28 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, stanowiący, że przepisu art. 31 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Artykuł 28 ust. 2 ma bowiem zastosowanie jedynie w sprawach o wydanie pozwolenia na budowę, wydanie odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego (art. 34 ust.
5) oraz w sprawach zmiany pozwolenia na budowę. Nie ma natomiast zastosowania w sprawach samowoli budowlanej, nawet jeżeli istnieją przesłanki do jej zalegalizowania (art. 48 i 49) oraz w postępowaniu naprawczym, uregulowanym w art.50 – 51 prawa budowlanego (por. Gliniecki Andrzej (red.), Prawo budowlane. Komentarz, wyd. III, Opublikowano: WK 2016).
Nadto podkreślenia wymaga, że normy, które wyłączają bądź modyfikują stosowanie art. 31 k.p.a., a więc stanowią leges specialis wobec tego przepisu, mają charakter wyjątków i z tego względu niedopuszczalna jest ich wykładnia rozszerzająca (zob. P. Gołaszewski, Komentarz do art. 31, (w:) R. Hauser, M. Wierzbowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2018, SIP Legalis, nb. 23).
Z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że przedmiotem postępowania jest wydanie kolejnej decyzji zmieniającej decyzję wydaną w trybie naprawczym – po stwierdzeniu samowoli budowlanej. Zamierzona inwestycja to duży kompleks sportowo-rekreacyjny zlokalizowany na terenie zespołu architektoniczno-urbanistycznego dawnej Strzelnicy na Woli Justowskiej w Krakowie, przy ul. Królowej Jadwigi, który podlega ochronie konserwatorskiej i jest obiektem zabytkowym wpisanym do rejestru zabytków pod nr A-965/93. Inwestycja prowadzona jest od 2000 r., jej część została zrealizowana z odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonego pozwolenia na budowę. Faktem powszechnie znanym jest, że przebieg procesu inwestycyjnego był opisywany w mediach i był przedmiotem zainteresowania lokalnej społeczności.
Oczywistym jest również, że w interesie społecznym jest, by prace inwestycyjne prowadzone w obiekcie wpisanym do rejestru zabytków były prowadzone w sposób zgodny z wymogami ochrony konserwatorskiej oraz by, mając na uwadze ciągle zmieniające się koncepcje inwestora, postępowanie naprawcze podlegało kontroli społecznej. Wszak w interesie społecznym jest właściwe wykonywanie kompetencji przez organy administracyjne i podejmowanie działań tam, gdzie prawo zostało naruszane.
Celem Stowarzyszenia jest m.in. ochrona wzgórza Sikornik oraz terenów przyległych przed szkodliwą zabudową, ochrona dóbr kultury i dziedzictwa narodowego obszaru wzgórza Sikornik oraz terenów przyległych, dbałość o dziedzictwo historyczne i kulturowe historycznego obszaru wzgórza Sikornik oraz terenów przyległych, dbałość o ład urbanistyczny i architektoniczny, ochrona środowiska i zabytków obszaru wzgórza Sikornik oraz terenów przyległych, jak również monitorowanie funkcjonowania organów jednostek samorządu terytorialnego, urzędów, instytucji wykonujących zadania z zakresu administracji publicznej, pod kątem ich działalności na rzecz społeczności lokalnej obszaru wzgórza Sikornik oraz terenów przyległych.
We wniosku o dopuszczenie do udziału w postepowaniu Stowarzyszenmie wyraźnie wskazało, że kwestie związane z przebudową obiektu budowlanego przy ul. Koło Strzelnicy w Krakowie pozostają w zakresie celów statutowych Stowarzyszenia, które powstało z zamiarem podejmowania wszelkich niezbędnych działań, aby zapobiec powstawaniu lub wykorzystywaniu zabudowy, która może w sposób negatywny oddziaływać na wzgórze Sikornik i tereny przyległe. Podało również, że za jego uczestnictwem w postępowaniu przemawia również interes społeczny ze względu na istotne i ważne ze społecznego punktu widzenia wartości, takie jak ochrona dóbr kultury, historii i dziedzictwa narodowego. Stowarzyszenie podkreśliło, że chciałoby poprzez swój udział w postępowaniu przyczynić się do wyjaśnienia wątpliwości, czy w wyniku wnioskowanej zmiany decyzji nie dojdzie do negatywnego i szkodliwego działania na teren wzgórza Sikornik, w tym naruszenia konstrukcji zabytkowych wałów kulochwytów położonych w bezpośrednim otoczeniu obiektu.
Z uwagi na powyższe Sąd nie podziela stanowiska organów, że Stowarzyszenie nie wykazało merytorycznego powiązania pomiędzy przedmiotem postępowania, a jego celami statutowymi, jak również, że Stowarzyszenie nie wykazało także, że za jego udziałem w postępowaniu administracyjnym przemawia interes społeczny.
Nie można również zaaprobować twierdzenia organu odwoławczego, że Stowarzyszenie nie wykazało, że dysponuje wiedzą merytoryczną w kwestiach objętych swoimi celami statutowymi i rozeznaniem w sprawie objętej postępowaniem, w którym chce uczestniczyć, ani też nie uprawdopodobniło, że przyczyni się aktywnie do lepszego wypełnienia przez postępowanie administracyjne jego celów. Okoliczności te nie należą bowiem do przesłanek determinujących dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w sprawie.
Wręcz przeciwnie, postępowanie prowadzone z udziałem organizacji społecznej sprzyja pełnemu urzeczywistnianiu zasady prawdy materialnej, wynikającej z art. 7 k.p.a. Zasada ta realizowana jest zarówno w płaszczyźnie interesu strony, jak i w płaszczyźnie interesu społecznego. Toteż udział czynnika społecznego w postępowaniu - co do zasady - nie może utrudniać czy też szkodzić tej zasadzie, jeśli przedmiot postępowania wprost łączy się z celami statutowymi organizacji społecznej (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2018 r., sygn. VI SA/Wa 774/18, LEX nr 2610542).
Zdaniem Sądu strona skarżąca wykazała, że spełnione zostały przesłanki z art.31 § 1 pkt 2) k.p.a.
Dlatego też na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a) oraz art.135 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.