Uzasadnienie
Burmistrz Miasta i Gminy M. – po rozpatrzeniu wniosku [....] Sp. z o.o. z siedzibą w M. - postanowieniem z dnia 30 września 2013 r. znak: [....] nie nałożył obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pn. "Budowa mobilnego węzła betoniarskiego zlokalizowanego na działce ewidencyjnej nr [....] w M". Jako podstawę prawną postanowienia wskazano art. 123 kpa w związku z art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm. – dalej zwana "ustawą środowiskową"), a także § 3 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. nr 213, poz. 1397).
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła [....] Sp. z o.o. z siedzibą w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia 3 grudnia 2013 r. znak: [....], wydanym na podstawie art. 134 kpa w związku z art. 141 kpa, art. 142 kpa oraz art. 144 kpa, stwierdziło niedopuszczalność ww. zażalenia.
Zdaniem Kolegium na postanowienie o odmowie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko zażalenie nie przysługuje. Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Art. 63 ust. 2 ustawy środowiskowej stanowi, że postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.
Z kolei art. 65 ust. 2 ustawy środowiskowej przewiduje, że tylko na postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1 ww. ustawy, przysługuje zażalenie. Organ II instancji wskazał również, że brak możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia, w którym nie stwierdzono potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w sposób zdecydowany przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 stycznia 2012 r. sygn. akt II OSK 2084/10 oraz WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 22 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 979/12. Kolegium wyjaśniło, że zarzut, iż w stosunku do przedsięwzięcia powinna być przeprowadzona ocena środowiskowa strona może podnieść w odwołaniu od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Skargę na postanowienie SKO w K. wniosła [....] Sp. z o.o. z siedzibą w W., domagając się jego uchylenia w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 65 ust. 2 w związku z art. 63 ust. 1 i 2 ustawy środowiskowej. Zdaniem strony skarżącej na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy M. przysługuje zażalenie, ponieważ żaden z przepisów ustawy środowiskowej nie stanowi, że na tego typu postanowienia zażalenie nie przysługuje. Strona skarżąca podniosła, że gdyby wolą ustawodawcy było wyłączenie możliwości wniesienia takiego zażalenia, to stwierdziłby to wyraźnie, tak jak w art. 63 ust. 6 lub w art. 69 ust. 5 ustawy środowiskowej.
Ponadto strona skarżąca wskazała, że postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 2 ustawy środowiskowej, jest tym samym postanowieniem, co postanowienie z ust. 1, z tym, że o charakterze negatywnym, tj. stwierdzającym brak przedmiotowego obowiązku. Skoro zaś przesłanki i procedura prowadząca do wydania postanowienia jest w tym przypadku identyczna jak w przypadku określonym w ust. 1, to nie ma podstaw do stwierdzenia, że na postanowienie o nienałożeniu obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia nie przysługuje zażalenie.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa.
W świetle powyższych zasad skarga podlega oddaleniu.
Trafnie uznało SKO w K., że postanowienie, w którym organ nie stwierdza potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jest postanowieniem, od którego nie przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Natomiast art. 63 ust. 2 ustawy stanowi, że postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zwrócić należy też uwagę, że art. 65 ust. 2 ustawy środowiskowej przewiduje, że tylko na postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1, przysługuje zażalenie. Takie stanowisko zaprezentował też NSA w wyroku z dnia 19 stycznia 2012 r. sygn. akt II OSK 2084/10 (wszystkie powołane orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym orzeczono, że zgodnie z art. 65 ust. 2 ustawy środowiskowej możliwość wniesienia zażalenia została ograniczona przez ustawodawcę wyłącznie do postanowień, w których stwierdza się obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
W wyroku tym NSA wyraźnie też orzekł, że na postanowienie niestwierdzające potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zażalenie nie przysługuje. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela to stanowisko. Wyraźnie bowiem art. 65 ust. 2 ustawy środowiskowej rozróżnia postanowienie wydawane na podstawie art. 63 ust. 1 (nakładające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko) od postanowienia wydawanego na podstawie art. 63 ust. 2 (niestwierdzające potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko) i stanowi, że tylko na to pierwsze postanowienie przysługuje zażalenie.
Natomiast błędnie powołuje się strona skarżąca na treść art. 69 ust. 5 ustawy środowiskowej. Przepis ten nie wprowadza na gruncie ustawy środowiskowej generalnej zasady wyraźnego wyłączania zaskarżalności wydawanych postanowień, lecz w art. 69 ust. 5 ustawy środowiskowej wyłączono możliwość wniesienia zażalenia od postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Bez tego przepisu zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania przysługiwałoby na ogólnych zasadach wynikających z art. 101 kpa.
Trafnie również wskazało Kolegium, że brak możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia, w którym nie stwierdzono potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, nie sprawia, że to rozstrzygnięcie organu nie podlega kontroli, ponieważ zarzuty dotyczące takiego postanowienia mogą zostać podniesione w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie (art.142 kpa).
W świetle powyższych rozważań zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 65 ust. 2 w związku z art. 63 ust. 1 i 2 ustawy środowiskowej są niezasadne, a przedstawiona w skardze interpretacja przepisów ustawy środowiskowej nie znajduje potwierdzenia w przepisach tej ustawy.
W związku z powyższym Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie SKO w K. jest zgodne z prawem i oddalił skargę na podstawie art. 151 ppsa.