Uzasadnienie
Skarżąca A. K. domagała się w skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie powtórnego ukarania grzywną Prezydenta Miasta [...] w związku z niewykonaniem przez niego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, z dnia 30.09. 1997 r. sygn. akt IISAB/Kr 8/97. Skarżąca podała, iż mimo zobowiązania powołanym wyrokiem Prezydenta Miasta [...] do wydania w terminie 30 dni orzeczenia mającego na celu wyegzekwowanie nakazu zawartego w jego decyzji własnej z dnia [...].08. 1996 r. - Prezydent nie wywiązał się z nałożonego obowiązku pozostając nadal w bezczynności,. W związku z czym była zmuszona wystąpić do Sądu z wnioskiem o ukaranie Prezydenta grzywną. Naczelny Sąd Administracyjny -Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie postanowieniem z dnia [...].04. 2001 r. w sprawie do sygn. akt II SA/Kr 2259/97 Wymierzył Prezydentowi Miasta [...] grzywnę w wysokości [...] zł. Pismem z dnia [...].
05. 2001 r., skarżąca powtórnie wezwała Prezydenta do wykonania wyroku jednakże bezskutecznie. Wyrok nie został wykonany, Prezydent pozostaje nadal w bezczynności, przeto skarga z wnioskiem o ukaranie grzywną jest konieczna.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że wyrok NSA z dnia 30.09. 1997 r. zawierający nakaz wyegzekwowania obowiązku nałożonego w decyzji z dnia [...].
08. 1996 r. dotyczy decyzji która została wydana przez organy nadzoru budowlanego - Wydział Nadzoru Budowlanego i zawierała nakaz wykonania robót budowlanych mających na celu zabezpieczenie budynku Nr [...] przy [...] w [...], przed wpływem warunków atmosferycznych tak, aby nie dochodziło do zakłócenia prawidłowego ciągu kominów w budynkach, przy ul. [...] i [...]. W czasie wydawania tej decyzji Nadzór Budowlany znajdował się w strukturze Urzędu Miasta [...]. Podlegał Prezydentowi Miasta [...] i był odrębnym Wydziałem od Wydziału Architektury. Ustawa kompetencyjna z dnia 24.07. 1998 r. /Dz.U. Nr 106, poz. 668 z 1998 r./, która weszła w życie w dniu 1.01.1999 r. wprowadziła dwa piony organów budowlanych z odpowiednim podziałem kompetencji między niemi, a to; archtektoniczno -budowlany pozostający w dalszym ciągu w strukturze Urzędu Miasta Krakowa oraz organy nadzoru budowlanego znajdujące się w strukturze administracji zespolonej, które jako służby włączone w strukturę Urzędu Wojewódzkiego, pozostały odrębnymi jednostkami organizacyjnymi wykonując swoje zadania w imieniu własnym, jako niezależne organy. Do egzekwowania decyzji z dnia 26.08. 1996 r., a tym samym do wykonania wyroku NSA z dnia 30. września 1997 r. właściwym jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, w kompetencjach którego znajduje się także egzekwowanie decyzji nakazowych. Ponieważ przedmiotowa decyzja została wydana przez organy nadzoru budowlanego, powinna być przez te organy wyegzekwowana.
Jednakże postępowanie nakazowe było prowadzone przez organy nadzoru budowlanego działające w imieniu Prezydenta Miasta [...] do dnia 1.01. 1999 r., Od tej daty nie polegają już te organy Prezydentowi. Organem egzekucyjnym zgodnie z art. 20 par l pkt l ustawy z dnia 17.06. 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest wojewoda.
Sąd zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 97 par l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 12717, sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1..
- 01. 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu prze właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.
- 08. 2002 r. - prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Właściwym zatem do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Sąd nie jest związany granicami skargi i zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów które powinny mieć zastosowanie w sprawie./art. 134 p.p.s.a./
Skarga jest niedopuszczalna, a zatem podlega odrzuceniu..
Jak wynika z akt sprawy skarga ona bezczynność organu - Prezydenta Miasta [...], wniesiona prze L. K. - poprzedniczkę prawną skarżącej, została uwzględniona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, z dnia 30.09. 1997 r., sygn. akt. II SAB /Kr 8/97.
Wobec pozostawania Prezydenta Miasta [...] w dalszej bezczynności i nie wykonania nałożonego nań obowiązku wyżej wskazanym wyrokiem, w uwzględnieniu skargi A. K., Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie postanowieniem z dnia 11.04. 2001 r, w sprawie do syg, akt II S.A./ Kr 2259/97, wymierzył mu grzywnę w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w kwocie [...] zł tj. W świetle powyższych bezspornych okoliczności, trzeba stwierdzić, że:
Przepisy art. 154 par l i par 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości wielokrotnego wymierzenia organowi grzywny w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność.
Przyznanie stronie prawa skargi do żądania wymierzenia grzywny organowi administracji publicznej w przypadku zaistnienia sytuacji przewidzianej art. 154 powołanej wyżej ustawy jest specyficzną instytucją prawa, inną niźli przewidziany ustawą z dnia 17.06.1966 r. /Dz.U. Nr 110 poz. 968 - jedn. t. z 2002 r./ o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tryb postępowania w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym, gdzie grzywnę stosuje się w celu przymuszenia do spełnienia przez zobowiązanego określonego obowiązku i może być ona nakładana kilkakrotnie w tej samej lub wyższej kwocie,,/art. 121 par l ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /.
Przysługująca z mocy art. 154p.p.s.a. skarga z żądaniem wymierzenia organowi grzywny, ma niewątpliwie również na celu wymuszenie podjęcia właściwych działań przez organ pozostający w bezczynności, mimo wyroku sądowego. Jednakże wymierzenie organowi w trybie art. 154 par 6 p.p.s.a. grzywny, jest przede wszystkim realizacją uprawnień sądu do dyscyplinowania organu administracji publicznej, a także środkiem represji w stosunku do niego. /por. Prawo o postępowaniu przwed sądami administracyjnymi. Komentarz. T. Woś WP Lexios Nexis" W-wa 2005/. Z tego też względu wymierzenie grzywny w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, zamyka drogę do powtórnego wymierzenia grzywny w przypadku gdy organ nadal wstrzymuje się z jego wykonaniem. Ma tutaj zastosowanie zakaz ne bis in idem,. który czyni skargę o powtórne wymierzenie grzywny niedopuszczalną.
Ustawa - przepisy art. 154 par 4 i par 5 - przewiduje już tylko roszczenie odszkodowawcze dla osoby, która poniosła szkodę wskutek niewykonania orzeczenia sądu na zasadach określonych w kodeksie cywilnym.
Niezależnie do powyższego, pozostaje jeszcze stwierdzić, że jeszcze przed wniesieniem niniejszej skargi, na skutek wejścia w życie z dniem 1.01. 1999 r. ustawy kompetencyjnej / Dz.U.Nr 106, poz. 668 z 1998 r./ - organy nadzoru budowlanego przestały podlegać prezydentowi Miasta [...], a w związku ze zmianą treści przepisu art. 20 parł ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - ustawą z dnia 8.12. 2000 r /Dz.U. Nr 122 poz!315/ zmieniającą ją z dniem 15.01.2001 r. organem egzekucyjnym właściwym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym stał się wojewoda.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd odrzucił skargę, jako niedopuszczalną na postawie przepisu art. 58 par. l pkt. 6 p.p.s.a.