Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 21 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 1923/11

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 21 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K., jako następcy prawnego Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w K., na decyzję Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego w N. z dnia 20 grudnia 1986 r. znak [...] w przedmiocie określenia opłat rocznych za zarząd nieruchomością Skarbu Państwa

Sentencja

postanawia:

  1. umorzyć postępowanie sądowe

Uzasadnienie

W dniu 23 stycznia 1987 r. Okręgowy Zarząd Lasów Państwowych w K. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w K. na decyzję Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego w N. z dnia [...] grudnia 1986 r. znak [...] w przedmiocie określenia opłat rocznych za zarząd nieruchomością państwową.

Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie postanowieniem z dnia 2 czerwca 1987 r. sygn. akt SA/Kr 416/87 zawiesił postępowanie w sprawie na zgodny wniosek stron.

Do dnia 21 grudnia 2011 r. żadna ze stron nie złożyła wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.

W tej sprawie zostało postępowanie sądowe zawieszone na zgodny wniosek stron.

Stosownie do treści art. 130§1 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jeżeli wniosek o podjęcie tak zawieszonego postępowania nie został złożony w przeciągu 3 lat od daty zawieszenia. W tej sprawie okres trzyletni minął w 1990 r.

Sąd ustalił, że na podstawie art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 1991 r. Nr 101, póz. 444) następcą prawnym okręgowego zarządu lasów państwowych jest regionalna dyrekcja Lasów Państwowych. Oznacza to, że w tej sprawie następcą prawnym Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w K. stała się Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w K. Organem przeciwnym do Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych jest Wojewoda. Zadania związane z naliczeniem opłat z tytułu zarządu nieruchomością państwową w l. instancji wykonuje obecnie właściwy miejscowo starosta (lub prezydent miasta na prawach powiatu). Wynika to z art. 4 pkt 9c w związku z art. 23 ust. 1 pkt 5 (wykonywanie czynności związanych z naliczaniem należności za nieruchomości udostępniane z zasobu Skarbu Państwa) oraz w związku z art. 84 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, póz. 651 z późn. zm.).

Ustawa ta reguluje zagadnienia, które wcześniej objęte były regulacją ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. Nr 30, póz. 127 z późn. zm.), której to przepisy były podstawą do wydania zaskarżonej decyzji. Ponieważ naliczanie opłat związanych z zarządem nieruchomością Skarbu Państwa należy do zadania z zakresu administracji rządowej, to zgodnie z art. 9a ustawy o gospodarce nieruchomościami, organem wyższego stopnia w sprawach określonych w tej ustawie, rozstrzyganych w drodze decyzji przez starostę wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, jest wojewoda. Tym samym uzasadnionym było skierowanie w tej sprawie postanowienia do Wojewody jako właściwego dla obszaru Województwa.

Zarazem umorzenie postępowania oznacza brak możliwości merytorycznego badania legalności zaskarżonej decyzji. Jest to więc sytuacja wskazująca na bezprzedmiotowość postępowania sądowego.

Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 130 § 1 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.