Uzasadnienie
Na mocy postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10 lutego 2012r., sygn. akt II SA/Kr 1930/11 skarżącej S.T. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia jej od kosztów sądowych w sprawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] października 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji.
W dniu 24 sierpnia 2012r. skarżąca S.T. złożyła ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z 7 września 2012 r. umorzył postępowanie w sprawie z wniosku skarżącej o ponowne zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarżąca wniosła sprzeciw od ww. postanowienia, domagając się jego zmiany i przyznania prawa pomocy również w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 w związKu z art. 246 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.. Nr 153 póz. 1270) postępowanie w sprawie ponownego przyznania skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych należało umorzyć. Rozpoznawanie wniosku w zakresie zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych w tej samej sprawie stało się bowiem bezprzedmiotowe, gdyż wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie został już rozpoznany w całości pozytywnie dla strony.
Ponadto zaznaczyć wypada, że wniosek skarżącej z 24 sierpnia 2012 r. nie zawierał żądania ustanowienia adwokata z urzędu, stąd wniosek tej treści pozostawał poza zakresem oceny referendarza sądowego, a następnie - na skutek wniesienia sprzeciwu- także sądu orzekającego w niniejszej sprawie. Zamieszczenie żądania ustanowienia pełnomocnika z urzędu dopiero na etapie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego stanowi nowy wniosek w sprawie i jako taki zostanie przekazany referendarzowi sądowemu celem jego rozpoznania.
Na marginesie należy dodatkowo wskazać, że skarżąca omyłkowo została wezwana na mocy zarządzenia sędziego z 17 sierpnia 2012 r. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Zarządzenie to zostało uchylone zarządzeniem sędziego z 31 sierpnia 2012 r.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1, w związku z art. 161 §1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.