Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2001 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, na podstawie przepisów art. 127§ 3 i art. 138 § l pkt l kpa, oraz art. 22 ust 3 Ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz. U. z 1997 r. Nr. 42, poz. 950 z póżn. zm./ utrzymał w mocy decyzję własną Nr [...] /decyzja nie zawiera daty/, którą umorzył postępowanie w sprawie z wniosku T. K. o przyznanie uprawnień przewidzianych w Ustawie o kombatantach.
Podstawą umorzenia postępowania był przepis art. 105 kpa w związku z art. 22 ust. 3 cyt. wyżej Ustawy. W uzasadnieniu decyzji umarzającej postępowanie stwierdzono, że Kierownik Urzędu jest związany przesłanką określoną w art. 22 ust. 3 Ustawy, który stanowi, że wnioski o przyznanie uprawnień z tytułów określonych w art. l - 4, z zastrzeżeniem ust. 4 mogą być kierowane w trybie, o którym mowa w ust. l, do dnia 31 grudnia 1998 r. przez osoby zamieszkałe na stałe w Polsce, a do dnia 31 grudnia 1999 r. przez osoby zamieszkałe poza granicami Polski. Termin ustawowy wyznaczony dla stron i uczestników postępowania jest terminem prawa materialnego, w odniesieniu do którego nie stosuje się proceduralnej instytucji przywrócenia terminu. Uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność czynności procesowej podjętej przez stronę, a wszczęte postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe - do tej sytuacji ma zastosowanie przepis art. 105 § l kpa.
Skoro T. K. złożył wniosek, o którym mowa wyżej po tym terminie, to zgodnie z treścią przepisu art. 105 kpa organ wydał decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego.
T. K. zwrócił się do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W odwołaniu podniósł, że starania o uzyskanie statusu kombatanta rozpoczął w 1997 r., zasięgając informacji na temat przebiegu swojej służby wojskowej w Wojskowej Komendzie Uzupełnień w K., w Archiwum Wojska Polskiego a nawet u Prezydenta RP jako Zwierzchnika Sił Zbrojnych.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wydał zaskarżoną Decyzję, nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska.
Na ostateczną decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 22 maja 2001 r. T. K. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W skardze podniósł, że o przyznanie mu dodatku kombatanta zaczął się starać w styczniu 1997 r., poszukując danych dotyczących przebiegu swojej służby wojskowej w Wojskowej Komendzie Uzupełnień w K., oraz w Archiwum Wojska Polskiego. Przedstawił fakty dotyczące rodzaju i przebiegu służby, którą odbywał przez 24 miesiące od września 1949 r., w kopalni uranu w K. Była to służba wartownicza, a także praca przy załadunku uranu na rosyjskie ciężarówki wojskowe. Na skutek uciążliwych i trudnych warunków odbywania służby chorował i był wycieńczony Obecnie pobiera emeryturę w kwocie około 800,-zł miesięcznie, która nie starcza mu na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Prosi o przyznanie mu dodatku kombatanckiego.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi, powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżący złożył wniosek o otrzymanie uprawnień /.../ w dniu [...] 2000 r., czyli bez zachowania ustawowego terminu Kierownik Urzędu jest związany przepisem art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/, sprawy, w których skargo zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem [...] 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U.Nr 153, poz.12707. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. Zgodnie z treścią przepisów art. 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Sąd bada w ramach swej kognicji czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi - przepis art. 134 ustawy.
Skarga jest uzasadniona.
Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2003 r., OTK-A 2003/4/31, Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że przepis art. 22 ust 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 ze zm./ jest niezgodny z art. 2 i art. 32 ust. l Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Na skutek tego orzeczenia przepis art. 22 ust. 3 powyższej ustawy utracił moc obowiązującą z dniem 25 kwietnia. 2003 r.
Zgodnie z przepisem art. 145a § l kpa można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową, lub z ustawą, na podstawie której została wydana decyzja.
W niniejszej sprawie zachodzi sytuacja, w której rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji oparte zostało na przepisie art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach..... uznanym następnie za sprzeczny Konstytucją. Zgodnie z treścią art. 145a §1 kpa zachodzi więc możliwość żądania wznowienia postępowania administracyjnego.
Stosownie do przepisu art. 145 § l pkt. l lit. b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uchyla decyzję, jeżeli w sprawie zachodzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Z powyższych względów, na podstawie przepisów art. art. 145 § l pkt. l lit. b i art. 135 ustawy orzeczono jak w pkt. I Wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy ppsa.