Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2002r. l.dz. Ca-Z - 391/02 Komendant Powiatowy Policji- odmówił G. W. wypłacenia równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie za okres od [...] 2001 r. do [...] 2002r.
Na uzasadnienie podano, że G. W od dnia [...] 2001 r. był zawieszony w czynnościach służbowych, na okres do ukończenia postępowania karnego (umorzonego w [...] 2002r. z uwagi na niepoczytalność policjanta), aż do czasu zwolnienia ze służby z dniem [...] 2002r. Zgodnie z ustawą o Policji i § 7 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 lipca 1998r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie (Dz.U. nr 100, poz. 643) "policjantowi zawieszonemu w czynnościach służbowych wstrzymuje się na czas tego zawieszenia wypłatą równoważnika ".
Od tej decyzji organu I instancji złożył odwołanie G.W., który podał, że z dniem [...] 2002r. został zwolniony ze służby w Policji i dlatego żąda wypłacenia mu równoważnika.
Decyzją z dnia [...] 2002 do L.dz. [...] Komendant Wojewódzki Policji po rozpatrzeniu tego odwołania uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie, ustalił okres roszczenia na okres od [...].2001 r. do [...] 2002r. i w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
Na uzasadnienie decyzji Komendant Wojewódzki podał, że odwołujący się został zwolniony ze służby z dniem [...]2002r. i dlatego ma on uprawnienie do równoważnika za okres od dnia [...] 2001 r. do dnia zwolnienia ze służby, gdyż w tym okresie policjant był zawieszony w czynnościach służbowych, a zgodnie z § 7 cyt. Rozporządzenia z 16 lipca 1998r. - w czasie zawieszenia w czynnościach brak jest podstaw do wypłaty równoważnika, gdyż policjant nie używał "przedmiotów umundurowania".
Z decyzją organu II instancji nie zgodził się G..W który w skardze zarzucił, że organ II instancji z urzędu rozszerzył okres, za jaki nie wypłacono mu równoważnika, to jest orzekł na jego niekorzyść, a to jest niezgodne z art. 139kpa. Zarzucił, że wniósł o wyłączenie od prowadzenia postępowania administracyjnego w tej sprawie Komendanta Powiatowego Policji M. M., albowiem był on świadkiem w postępowaniu karnym prowadzonym przeciwko skarżącemu i z tego względu decyzja wydana przez niego rażąco narusza prawo - art. 24 § 3 kpa. Zarzucił, że decyzja o zawieszeniu go w czynnościach służbowych nie zawierała rozstrzygnięcia w przedmiocie wypłaty równoważnika, a cyt. § 7 Rozporządzenia wyraźnie mówi o wstrzymaniu, a nie o badaniu czy zachodzą przesłanki do wypłaty równoważnika.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki wniósł o jej oddalenie uzasadniając jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i zaznaczył, że skoro wstrzymanie wypłaty równoważnika pieniężnego wynika z przepisów, to brak podstaw do wydawania decyzji administracyjnej w tym zakresie. Uznano, że obecne wątpliwości skarżącego, co konieczności wydawania decyzji administracyjnych w tej sprawie są niezrozumiałe, gdyż sam skarżący domagał się wydania decyzji administracyjnej. Podniesiono też brak podstaw do wyłączenia w sprawie Komendanta Powiatowego Policji.
W toku postępowania skarżący nadesłał dwa pisma:
W piśmie z dnia [...] 2004r. zakwestionował uprawnienie I zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji do - jak pisze - samodzielnego podejmowania decyzji administracyjnych podając jako podstawę prawną wyrok z uzasadnieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy z dnia 6.02.2001 r. sygn. akt II SA/Lu 1266/00. Zdaniem skarżącego decyzja takiego organu jest nieważna.
W piśmie z dnia [...].2004r. skarżący podał, że Komendant Wojewódzki Policji wydał w dniu [...].2004r. postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie roszczeń skarżącego o wypłatę równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie za lata 2001 i 2002r., które w kserokopii załączył.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreśla, że prawo policjanta do otrzymania bezpłatnego umundurowania lub równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie wynika z art. 70 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (tekst jednolity: Dz.U. z 2002r., nr 7, poz.
58) i jest nierozerwalnie związane z zadaniami Policji określonymi w art. 1 tej ustawy. Oznacza to, że brak jest podstaw do wydania bezpłatnego umundurowania lub przyznania równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie policjantowi, który w okresie "roku zaopatrzeniowego" określanego wydawanymi w oparciu o art. 70 cyt. ustawy rozporządzeniami Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji - nie wykonywał zadań określonych w tej ustawie z powodu zawieszenia w czynnościach lub choroby.
Skoro skarżący będący zawieszonym w czynnościach służbowych od dnia [...] 2001 r. do czasu zwolnienia go ze służby w dniu [...] 2002r. nie wykonywał zadań określonych w ustawie o Policji w całym "okresie zaopatrzeniowym od [...]2001 r. do [...] 2002r.", to wydanie mu umundurowania czy przyznanie równoważnika pieniężnego za ten okres nie znajduje podstaw prawnych -jak słusznie podkreśliły to organy administracyjne obu instancji.
Sąd zwraca uwagę, że organ I instancji wydał decyzję na podstawie przepisów ustawy o Policji i Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 lipca 1998r. (Dz.U. nr 100, poz. 643), które zostało uchylone z dniem 31.05.2002r. wobec wejścia w życie Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 maja 2002r. (Dz.U. nr 57, poz. 525) obowiązującego w chwili wydania decyzji przez organ II instancji. Oba rozporządzenia przewidywały w § 2 ust. 3: "Równoważnik, w wysokości określonej w ust. 1 i 2, wypłaca się za okres od dnia 1 kwietnia danego roku kalendarzowego do dnia 31 marca następnego roku, zwany dalej < rokiem zaopatrzeniowym > ". Wynika z tego, że organ I instancji rozpoznający żądanie skarżącego odnośnie wypłaty równoważnika za okres od 1 kwietnia 2001 r. do 31 marca 2002r. prawidłowo orzekł o takim okresie.
W związku z powyższym - zdaniem Sądu - ma rację skarżący zarzucając naruszenie przez organ II instancji przy rozszerzeniu okresu, o którym orzeczono do 25 kwietnia 2002r. przepisu art. 139kpa, który mówi: "organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny ".
Z akt wynika, że Komendant Powiatowy Policji – M. M. był przesłuchiwany w charakterze świadka w sprawie karnej G. W., a więc nie nastąpiło to w niniejszej sprawie. Z tego względu brak podstaw prawnych do wyłączenia Komendanta od prowadzenia niniejszego postępowania. Nieuzasadniony jest także zarzut skarżącego o braku uprawnień I zastępcy Komendanta do podejmowania decyzji administracyjnych, albowiem w chwili wydawania zaskarżonej decyzji obowiązywały przepisy ustawy o Policji w brzmieniu - art. 6b. ust. 5: "W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta wojewódzkiego Policji, zakres jego zadań i kompetencji rozciąga się na I zastępcę komendanta wojewódzkiego Policji", a art. 6c.ust. 5: " W razie czasowej niemożności sprawowania funkcji przez komendanta powiatowego (miejskiego) Policji, zakres jego zadań i kompetencji rozciąga się na I zastępcę komendanta powiatowego (miejskiego) Policji".
Mając na względzie rażące naruszenie przez organ II instancji przepisu art. 139kpa - Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność decyzji organu II instancji w części ustalającej okres roszczenia od dnia l kwietnia 2002r. do dnia 25 kwietnia 2002r. na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kpa -jak w pkt 1 wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się innych uchybień organów administracyjnych, a przeto w oparciu o art. 151 p.p.s.a. orzekł -jak w pkt II wyroku.