Uzasadnienie
IISA/Kr 195/09
W dniu 19 stycznia 2009 r. M.C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (.........) z dnia 19 maja 2008 r. o odmowie przyznania uprawnień wdowie po kombatancie.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej odrzucenie, zarzucając, że skarżąca nie wyczerpała trybu z art. 127 § 3 kpa, czyli nie zwróciła się do organu administracji z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi Prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych jest centralnym organem administracji rządowej. Takie organy kodeks postępowania administracyjnego zaś (art. 5 § 2 pkt 4) uznaje za równorzędne ministrowi.
Stąd też do decyzji wydanych przez Kierownika Urzędu w I instancji zastosowanie ma przepis art. 127 § 3 kpa, zgodnie z którym od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy jest więc środkiem zaskarżenia, o jakim mowa w art. 52 § 1 ppsa. Stosowne, prawidłowe pouczenie o tym środku zostało zamieszczone w zaskarżonej do Sądu decyzji Kierownika z dnia 19 maja 2008 r. Skarżąca mimo tego pouczenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie złożyła. W sprawie więc nie został wyczerpany przewidziany ustawą tryb zaskarżenia, a to oznacza, że skarga jest niedopuszczalna. Jako taka zaś, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, podlega odrzuceniu.