Uzasadnienie
A. R. i K. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 1 grudnia 2014 r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta z 29 sierpnia 2014 r. orzekającą o ustaleniu jednorazowej opłaty w wysokości 8175 zł zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W dniu 26 marca 2015 r. do sądu wpłynął wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący szczegółowo opisali trudną sytuację finansową rodziny, wskazując, że ich miesięczny dochód wynosi 2389 zł brutto. Podkreślili, że są zmuszeni, w celu utrzymania czteroosobowej rodziny, do korzystania z pomocy rodziny i uiszczenie nałożonej opłaty pozbawi ich środków niezbędnych do utrzymania siebie i dzieci.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W przedmiotowej sprawie skarżący podali, że uiszczenie opłaty na obecnym etapie postępowania spowoduje nieodwracalne skutki, albowiem pozbawi ich środków na bieżące utrzymanie. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W ocenie sądu, wykazane przez skarżących miesięczne dochody, przy uwzględnieniu wcześniejszych okresów bezrobocia i dwójki dzieci na utrzymaniu, uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji. Co prawda orzeczona opłata została naliczona w związku ze sprzedażą nieruchomości skarżących, zatem znacznym przysporzeniem po ich stronie, jednak miało to miejsce w 2006 r. i nie można oczekiwać od skarżących, aby nadal dysponowali oszczędnościami z tego okresu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.