Uzasadnienie
Decyzją z dnia[...] 2000r., wydaną na podstawie art. 105 kpa Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. umorzył postępowanie w sprawie wybudowania ścianki działowej w kotłowni znajdującej się w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w T. W uzasadnieniu decyzji podano, że w czasie przeprowadzonej w dniu [...] 1999r kontroli organ stwierdził, że jeden ze współwłaścicieli przedmiotowego domu wykonał ściankę działową w kotłowni, dzielącą pomieszczenie na dwie części. Organ ustalił, że ścianka ta nie zmienia przeznaczenia pomieszczenia i nie narusza przepisów prawa.
Ponieważ wykonanie takiej ścianki nie jest objęte definicją robót budowlanych, zawartą w przepisie art.3 pkt 7 prawa budowlanego, postawienie ścianki nie podlega rozstrzygnięciom w trybie przepisów prawa budowlanego. Zdaniem organu wykonanie ścianki działowej w pomieszczeniu przeznaczonym do ogólnego użytku jest problemem natury cywilno-prawnej i na tej drodze powinno nastąpić rozstrzygnięcie w tej sprawie.
W tej sytuacji postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe i dlatego orzeczono jak w sentencji.
W odwołaniu od tej decyzji R. M. wniósł o jej uchylenie, zarzucając, że przedmiotowa ścianka działowa została wykonana bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia i bez jego zgody, co powoduje, że uznana być musi za samowolę budowlaną.
Podniósł, że organ nadzoru budowlanego nie rozpatrzył kwestii zrealizowania ścianki działowej w sposób zagrażający bezpieczeństwu użytkowników, jak też niezgodnie z warunkami technicznymi poprzez usytuowanie ścianki działowej w kotłowni w odległości 70 cm od pieca centralnego ogrzewania węglowo-koksowego, co stwarza zagrożenie osoby obsługującej poprzez brak swobodnego dostępu do tego urządzenia, a jest to niezgodne między innymi z § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999r w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych. Zarzucił, że postępowanie było prowadzone mimo nie rozpoznania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. jego wniosku o wyłączenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Decyzją z dnia [...] 2001r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., na podstawie art.138 § l ust. l kpa, po rozpatrzeniu odwołania R. M., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że organ I instancji przeprowadził postępowanie administracyjne prawidłowo i wydał właściwą decyzję.
Podzielił pogląd organu I instancji, że wykonanie ścianki działowej nie wymaga, w świetle przepisów prawa budowlanego, ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia i dlatego sprawa powinna być rozstrzygnięta przez sąd powszechny.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. M. podtrzymał zarzuty zgłoszone w odwołaniu.
Dodatkowo podniósł, że wykonanie ścianki działowej pozbawiło go możliwości wietrzenia pomieszczenia kotłowni, co jest niezbędne przy eksploatacji pieca centralnego ogrzewania na węgiel i koks.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/.
Stosownie do treści art. 105 kpa, będącego podstawą zaskarżonej decyzji, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.
Przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego.
Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu.
Organy obydwu instancji uznały, że postępowanie administracyjne w sprawie wybudowania ścianki działowej w kotłowni nie jest sprawą administracyjną, gdyż wykonanie takich robót, jako nie wymagające uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, nie podlega przepisom prawa budowlanego.
Wniosek ten został wyciągnięty przedwcześnie.
W odwołaniu skarżący wyraźnie sformułował zarzut, że ścianka działowa została wybudowana w sposób zagrażający bezpieczeństwu użytkowników, jak też niezgodnie z warunkami technicznymi poprzez jej usytuowanie w kotłowni w odległości 70 cm od pieca centralnego ogrzewania węglowo-koksowego, co stwarza zagrożenie osoby obsługującej poprzez brak swobodnego dostępu do tego urządzenia, a jest to niezgodne między innymi z § 8 ust.2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999r w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych.
Organ II instancji w ogóle nie rozpatrzył tego zarzutu, stwierdzając, że sprawa wybudowania ścianki działowej winna być rozstrzygnięta przez sąd powszechny.
Tymczasem, jak wynika z przepisu art. l ustawy - Prawo budowlane, ustawa ta normuje działalność obejmującą nie tylko sprawy projektowania, budowy i rozbiórki obiektów budowlanych, ale również sprawy ich utrzymania. Przepis art. 5 prawa budowlanego statuuje zasadę, by obiekt budowlany projektować, budować, użytkować i utrzymywać zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej, w sposób zapewniający spełnienie wymagań podstawowych dotyczących m.in. bezpieczeństwa pożarowego i bezpieczeństwa użytkowania.
Z kolei przepis art. 66 prawa budowlanego stanowi, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest m.in. użytkowany niezgodnie z przeznaczeniem bądź w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.
Przepis ten upoważnia organy nadzoru budowlanego, w przypadku spełnienia zawartych w nim przesłanek, do interwencji również w stosunku do obiektów, których budowa nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.
Powyższe stanowi o tym, że twierdzenie organu, iż skoro na wykonanie ścianki działowej nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, to kwestia ta nie podlega prawu budowlanemu, jest błędne.
Organy administracji winny dokonać oceny, czy postawienie ścianki działowej w kotłowni nie narusza przepisów dotyczących użytkowania budynku mieszkalnego.
Nie rozważenie tych kwestii, podnoszonych zresztą przez skarżącego w odwołaniu, przesądza o wadliwości zaskarżonej decyzji.
Stosownie do treści art.145 § l pkt c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art. 135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.