Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2014 r. przyznane zostało skarżącym J. K. i W. K. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Pismem z dnia 13 maja 2014 r. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. zawiadomił, iż pełnomocnikiem z urzędu dla skarżących został wyznaczony radca prawny A. K., wykonujący zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w K., ul. S..
Pełnomocnik z urzędu sporządził skargę kasacyjną od postanowienia WSA z dnia 26 lutego 2014 r., w której to skardze w pkt II zawarł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały pokryte ani w całości ani w części. W wyniku rozpoznania skargi Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2014 oddalił skargę kasacyjną, nie orzekł o wynagrodzeniu dla pełnomocnika z urzędu mając na względzie, iż wynagrodzenie to przyznawane jest przez wojewódzkie sądy administracyjne.
W związku z powyższym działając na zasadzie art. 250 w zw. art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 14 ust.2 pkt 2 lit "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.