Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 czerwca 2015 r. przyznane zostało skarżącej D. R. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Pismem z dnia 10 lipca 2015 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] zawiadomił, iż pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej D. R. ostał wyznaczony adwokat L.K..
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2015 r. pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały uiszczone w całości lub części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 listopada 2017 r. oddalił skargę kasacyjną D. R.. Jak wynika z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik skarżącej brał udziału w posiedzeniu sądu. Podczas posiedzenia złożył do akt spis poniesionych kosztów obejmujących wydatki na dojazd na rozprawę przed NSA- dwa bilety kolejowe na trasie Kraków Główny – Warszaw Centralną i Warszawa Centrala – Kraków Główny na łączną kwotę 179,10 zł (ich potwierdzone kserokopie znajdują się w aktach sprawy), wnosząc o ich zasądzenie.
W związku z powyższym działając na zasadzie art. 250 w zw. art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 18 ust.1 pkt 1 lit "c, § 18 ust.2 pkt 2 lit "b"i § 19 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz.461), orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.