Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2001 r. Prezydent Miasta K. zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. S., M. N. i J. i L. - członkom zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej pozwolenia na budowę na zamierzenie budowlane: "remont dachu budynku przy ul. [...]", polegający na wymianie pokrycia dachu oraz zniszczonych elementów więźby dachowej budynku przy ul. [...] w K., położonego na działce nr 32/2 obr.[...].
Decyzja została doręczona wymienionym wyżej członkom zarządu oraz T.W.
W odwołaniu z dnia [...] 2001r od tej decyzji H. G. wniósł o jej uchylenie, zarzucając, że nie brał udziału w postępowaniu. Podał, że jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonej przy ul.[...], składającej się z działki nr 32/1 i właścicielem znajdującego się na niej budynku mieszkalnego - nieruchomości przylegającej bezpośrednio do nieruchomości składającej się z działki nr 32/2 (wspólna ściana nośna z kamienicą przy ul.[...]) i będącą wobec niej nieruchomością władnącą w ramach służebności gruntowej przechodu oraz korzystania z gospodarczej części podwórka.
Dlatego też jakiekolwiek roboty budowlane przeprowadzane w przedmiotowej kamienicy przy ul. [...] mogą mieć znaczący wpływ na substancję i sposób korzystania przez skarżącego z wyżej opisanej nieruchomości, której jest użytkownikiem wieczystym.
Decyzją z dnia [...] 2001 r. znak: [...] Wojewoda M., na podstawie art.138 § l pkt 3 i art.104 kpa, umorzył postępowanie odwoławcze.
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że jak wynika z odwołania odwołujący się swego interesu prawnego upatruje w tym, że jakiekolwiek roboty budowlane przeprowadzane w przedmiotowej kamienicy przy ul. [...] mogą mieć znaczący wpływ na substancję i sposób korzystania przez skarżącego z nieruchomości nr 32/2.
Zdaniem organu, z faktu, że odwołujący się ma prawo korzystania z działki nr 32/2 mogą wynikać dla niego określone prawa i obowiązki na tle przepisów prawa cywilnego. Miałby więc uprawnienia strony w postępowaniu administracyjnym związanym ze stosowaniem tych przepisów. Tymczasem w sprawie podstawą rozstrzygnięcia są przepisy prawa budowlanego.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję H. G. podtrzymał zarzuty odwołania.
Dodatkowo podniósł, że z dokumentacji złożonej wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę wynika, że nie przeprojektowano odprowadzenia wody deszczowej, wobec czego Wspólnota Mieszkaniowa zamierza nadal kierować część deszczówki na dach niższego budynku oznaczonego nr 20/8, mimo, że nie prawa do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane. Nadto zarzucił, że skarżący na podstawie art. 28 kpa, jako właściciel sąsiedniej nieruchomości posiada interes prawny w ochronie swojej własności oraz sprawdzeniu jaki będzie wpływ budowy na wspólne urządzenia, niezależnie od tego czy rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie zapadło w oparciu o przepisy prawa cywilnego czy administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art.134 ustawy/.
Skarga jest uzasadniona.
Organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutów przedstawionych w odwołaniu.
Odpowiedź na skargę również nie zawiera żadnego odniesienia do treści skargi. Wojewoda M. stwierdzając, że odwołujący nie posiada statusu strony w postępowaniu, nie poczynił żadnych ustaleń, w szczególności dotyczących twierdzeń H. G., że jest on użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonej przy ul.[...], składającej się z działki nr 32/1 i właścicielem znajdującego się na niej budynku mieszkalnego-nieruchomości przylegającej bezpośrednio do nieruchomości składającej się z działki nr 32/2 (wspólna ściana nośna z kamienicą przy ul. [...]).
Bezpodstawnie odniósł się jedynie do tej części odwołania, w której odwołujący powołał się na ustanowienie służebności gruntowej przechodu oraz korzystania z gospodarczej części podwórka działki nr 32/2 na rzecz działki 32/1.
Gdyby się okazało, że skarżący jest właścicielem budynku przylegającego do budynku objętego przedmiotowym pozwoleniem na budowę, a nadto, że zaprojektowany sposób odprowadzenia wody deszczowej kieruje deszczówkę na jego budynek, to istnienie jego interesu prawnego w tej sprawie, a nie tylko interesu faktycznego Jak ustala organ Jest oczywiste.
Tak wybiórcze potraktowanie odwołania sprawia, że zaskarżona decyzja musi być uznana za wadliwą to w stopniu skutkującym jej uchyleniem.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie ustalenie naprowadzonych wyżej okoliczności.
Jeżeli dojdzie w niniejszej sprawie do merytorycznego rozpatrzenia odwołania H. G., rzeczą organu odwoławczego będzie dokonanie oceny, czy decyzja organu I instancji prawidłowo skierowana została do imiennie wymienionych członków zarządu Wspólnoty M. Stosownie do treści art. 145 § l pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art. 135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.