Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia 9 lipca 2003r Nr [...] utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta dnia [...] 2003r.(znak [...] nr [...]) o przyznaniu W. J.prawa do dodatku szkoleniowego od [...] 2003r w wysokości [...] zł. miesięcznie, oraz decyzję z dnia [...].2003r. ([...] nr [...] o utracie przez W. J. prawa do dodatku szkoleniowego od dnia [...]. 2003r.
W uzasadnieniu decyzji organy powołały przepis art. 16 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2003r Nr 58 poz. 514), stanowiący,że dodatek szkoleniowy przysługuje bezrobotnemu w okresie szkolenia na które został on skierowany przez starostę przy czym wysokość dodatku szkoleniowego wynosi 20 proc. Zasiłku o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy.
W przepisie art. 24 ust. 1 ustawodawca określił podstawową kwotę zasiłku przysługującego bezrobotnemu, dlatego kwota dodatku szkoleniowego jest stała, niezależnie od tego czy bezrobotny spełnił przesłanki do uzyskania zasiłku w wysokości 80 % czy 120 % kwoty zasiłku podstawowego.
Nadto organ powołał przepis § 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 lutego 1997 r w sprawie szczegółowych zasad przyznawania świadczeń określonych w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 25 poz 132). Przepis ten określa, że dodatek szkoleniowy przysługuje za każdy dzień szkolenia, przysługuje od dnia rozpoczęcia szkolenia a ustaje z dniem jego zakończenia - za wyjątkiem dni nieusprawiedliwionej nieobecności na szkoleniu.
W skardze na powyższą decyzję, określoną przez skarżącego W.J. jako ewidentnie błędną, podniesione zostały kwestie związane z kontynuacją dobrowolnego ubezpieczenia w ZUS, zaliczenia pracy w okresie nauki w szkole, określenia odrębną decyzją statusu bezrobotnego bez prawa do zasiłku.Precyzując żądanie skargi na rozprawie w dniu 13 grudnia 2005r W. J. stwierdził, że dodatek szkoleniowy został mu niesłusznie przyznany.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na ustalony w toku postępowania stan faktyczny z którego wynika, że skarżący posiada status osoby bezrobotnej,a prawo do zasiłku utracił z powodu wyczerpania maksymalnego okresu na jaki zasiłek mógł być przyznany. W [...] 2003r skierowany został na szkolenie, skutkiem czego było przyznanie dodatku szkoleniowego. Natomiast kwestie poruszone w skardze a dotyczące między innymi dobrowolnego kontynuowania ubezpieczenia są poza granicami postępowania wyznaczonymi przedmiotem decyzji organu pierwszej instancji. Zdaniem organu odwoławczego dodatek szkoleniowy jest świadczeniem należnym skarżącemu a zaskarżona przez niego decyzja nie narusza praw skarżącego. W szczególności dobrowolna kontynuacja ubezpieczenia nie stała na przeszkodzie przyznaniu statusu bezrobotnego.
Wojewódzki Sąd administracyjny zważył co następuje
Sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r.i postępowanie nie zostało zakończone, zgodnie z art.97 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo O ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z dnia 2002r Nr 153 poz. 1271 ze zm.), podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sady administracyjne, na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Dz 2002r. Nr 153 poz. 1270)- w skrócie ppsa.
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sadowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji, organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ppsa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny - zgodnie z ustawowymi kompetencjami -bada, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne. Z tego punktu widzenia nie można dopatrzyć się podstaw do uwzględnienia skargi.
Powołany przez organy przepis art. 16 ust.1 oraz ust. 1 a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (w/w) nakłada na starostów kierujących osoby bezrobotne na szkolenie, obowiązek przyznania dodatku szkoleniowego, w wysokości określonej przepisem ust. 2 art.
16. Sformułowanie tego przepisu nie pozostawia tej kwestii ani uznaniu administracyjnemu, ani nie uzależnia od wystąpienia z odpowiednim wnioskiem przez osobą uprawnioną. Wysokość tego dodatku wynosi 20% zasiłku, o którym mowa w art.24 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, czyli podstawowej kwoty zasiłku, niezależnie od tego czy uprawnionemu przysługiwał zasiłek w podwyższonej wysokości.
Podniesione w skardze zarzuty związane z postępowaniem przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych nie mają znaczenia dla oceny i wyników postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że organy prawidłowo zastosowały przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Sąd nie dopatrzył się uchybień przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wyniki postępowania. Z tego względu skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 ppsa.