Uzasadnienie
Postanowieniem Prezydenta Miasta T. z dnia [...].02.2003 r., znak: [...] zostało wznowione postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej ostateczną decyzja Prezydenta z dnia [...].11.2001 r., znak: [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu A.R. i R.R. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wolnostojącego, na działce nr "1" obr.[...] przy ul. K. w T. Decyzją Prezydenta Miasta T.. z dnia [...].06.2003 r., znak [...], w oparciu o art. 151 § 1 pkt 1, w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 kpa odmówiono uchylenia decyzji z dnia 16.11.2001 r. w przedmiocie j.w.
Od decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...].06.2003 r. odwołanie wniósł W. J. K. Decyzją Wojewody z dnia [...].08.2003 r. utrzymano w mocy w/w decyzję Prezydenta z dnia [...].06.2003 r., uzasadniając, że odwołujący nie jest stroną w tym postępowaniu w rozumieniu art. 28 kpa, a jego odwołanie nie mogło być uwzględnione w okolicznościach, gdy nie przedłożono żadnych dokumentów kwestionujących prawo własności A.R. i R.R. do działki nr "1" obr. [...] przy ul. K., na której realizowany jest przedmiotowy budynek.
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie -Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargi W. J. K. z daty 25.08.2003 r. na ostateczną decyzję Wojewody. Skarżący podniósł, podobnie jak w swoim odwołaniu z dnia 07.07.2003r., iż wadliwie oceniono zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dotyczący działki nr "1", do której skarżący rości sobie prawa w oparciu o postanowienie Sądu Rejonowego w T. z dnia 11.09.1995r., sygn. akt [...] o stwierdzeniu praw do spadku, wywodząc z tego aktu swoje uprawnienia do udziału w postępowaniu administracyjnym jako strona tego postępowania oraz zarzucając, iż nie brał w nim udziału. Zdaniem skarżącego akt notarialny sprzedaży przedmiotowej działki, jak i dołączone do akt wypisy z KW, w tym również ostatni z 30.01.2003 r. zostały sporządzone wadliwie. Wobec powyższego skarżący wnosi o uchylenie w/w decyzji Wojewody i Prezydenta T. z [...].06.2003 r.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, wywodząc w uzasadnieniu, iż skarżący nie ma przymiotu strony w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, stąd jego zarzuty, że nie brał w nim udziału są bezpodstawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art. 3 w/w ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W oparciu o art. 134 p.o.p.s.a Sąd jest zobowiązany do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż skarga nie jest zasadna.
Zaskarżona decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. - odmawia skarżącemu uprawnień strony kontrolowanego postępowania.
Dlatego ocena Sądu Administracyjnego ogranicza się w niniejszej sprawie do zbadania kwestii czy skarżący jest stroną w niniejszej sprawie, nie badając, o co wnosi skarżący, merytorycznych zarzutów tak skargi, jak i odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.
Należy podzielić pogląd organu odwoławczego, że legitymację strony do wniesienia odwołania oceniać trzeba według przepisów art. 28 k.p.a.
Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego status strony postępowania administracyjnego wynika z przepisów prawa materialnego ustanawiającego prawa lub obowiązki.
Stroną postępowania jest bowiem tylko ten, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
Jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, jedynymi właścicielami nieruchomości działki nr "1" obr. [...] w T. są inwestorzy: A. i R. R. Skarżący nie jest właścicielem ani użytkownikiem wieczystym w/w nieruchomości (odpis zupełny KW nr [...] z dnia 30.01.2003 r. L.dz. odp. [...], wydany przez Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego w T.). Jak słusznie stwierdził organ II instancji skarżący nie miał interesu prawnego, który wymagałby ochrony w przeprowadzonym postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Skarżący żądający wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...].11.2001r. o pozwoleniu na budowę budynku na działce nr "1" nie jest stroną w tym postępowaniu w myśl art. 28 kpa, a w związku z tym jego żądanie nie może być uwzględnione, gdyż nie przedłożył on żadnych dokumentów podważających wpis prawa własności w w/w księdze wieczystej. Wpis taki jako orzeczenie Sądu nie tylko wiąże, ale korzysta z domniemania prawnego. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2001 Nr 124 poz. 1361) domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym.
Obalenie powyższego domniemania nastąpić może jedynie w drodze postępowania sądowego przed sądem powszechnym, cywilnym, zakończonym prawomocnym wyrokiem.
Mając na uwadze, iż skarżący nie wykazał, że posiada prawo do przedmiotowej nieruchomości, nie ma on uprawnień do uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym jej dotyczącym.
Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.