Uzasadnienie
"K" Sp. z o.o. z siedzibą w K. pismem z dnia 25 lipca 2013 r. zwróciło się do Starosty [...] o udostępnienie w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej:
- 1) wypisu z rejestru gruntów wraz mapą dla działek stanowiących rezerwat przyrody pn. "[...]" wraz z jego otuliną;
- 2) wektorową mapę ewidencji gruntów dla działek stanowiących rezerwat przyrody pn. "[...]" wraz z jego otuliną.
Pismem z dnia 19 sierpnia 2013 r. znak: [...] Starostwo Powiatowe w [...] poinformowało "K" Sp. z o.o. z siedzibą w K., że nie ma możliwości bezpłatnego udostępnienia informacji zawartych w operacie ewidencyjnym gruntów i budynków. Ponadto wskazano, że materiały zostaną udostępnione niezwłocznie po złożeniu wniosku w trybie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Pismem opatrzonym datą 5 września 2013 r. "K" Sp. z o.o. z siedzibą w K., złożyło odwołanie od pisma z dnia 19 sierpnia 2013 r. znak: [...], zarzucając naruszenie:
- 1) art. 1 ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 i art. 23b ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez odmowę nieodpłatnego udostępnienia informacji publicznej;
- 2) art. 23g ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 107 § 1 kpa poprzez nieuczynienie zadość wymaganiom formalnym przewidzianym dla decyzji administracyjnej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia 21 października 2013 r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 134 kpa, stwierdziło niedopuszczalność ww. odwołania.
W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że odwołanie jest środkiem, którym zaskarża się decyzję, a nie pismo i dlatego należało uznać, iż odwołanie "K" Sp. z o.o. z siedzibą w K., od pisma Starostwa Powiatowego w [...] z dnia 19 sierpnia 2013 r. jest niedopuszczalne, ponieważ pismo to nie jest decyzją administracyjną.
Skargę na postanowienie SKO w [...] wniosła "K" Sp. z o.o. z siedzibą w K., zarzucając naruszenie art. 23g ust. 7 pkt 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 104 § 1 kpa poprzez uznanie, że właściwą formą odmowy udostępnienia informacji publicznej w celu jej ponownego wykorzystania jest pismo. Zdaniem strony skarżącej, gdyby nawet przyjąć, że wnioskowana przez stronę skarżącą informacja nie podlegała udostępnieniu w trybie ustawy o dostępnie do informacji publicznej, to należało wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę SKO w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa". Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa.
W świetle powyższych zasad przedmiotowa skarga podlega oddaleniu.
Kluczowym przepisem dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm. – zwana dalej "udip"), który stanowi, że "Przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej, o którym mowa w art. 9b ust. 1". Z opisanych wyżej okoliczności poprzedzających wniesienie skargi wynika, że strona skarżąca złożyła wniosek do Starosty [...] o udostępnienie informacji znajdujących się w ewidencji gruntów i budynków.
W związku z tym należy odwołać się do stanowiska wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 października 2010 r. sygn. akt I OSK 1193/10 (orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl), które Sąd orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela. W powołanym orzeczeniu stwierdzono, że "Sprawy dotyczące udostępniania informacji zawartych w zasobie geodezyjno - kartograficznym uregulowane zostało w przepisach ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz w przepisach wykonawczych do tej ustawy".
W konsekwencji należy przyjąć, że wniosek strony skarżącej, zawarty w piśmie z dnia 25 lipca 2013 r., nie dotyczył informacji publicznej udzielanej w trybie przewidzianym w udip. Dlatego też prawidłowa była forma udzielenia stronie skarżącej odpowiedzi na wniosek zawarty w piśmie z dnia 25 lipca 2013 r., czyli forma pisma o charakterze informacyjnym, nie zaś decyzji administracyjnej. Wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 16 ust. 1 udip decyzja może być wydana tylko, gdy organ odmawia udostępnienia informacji publicznej lub umarza postępowanie w przypadku określonym w art. 14 ust.
2. Zatem przepis ten daje podstawę do wydania decyzji administracyjnej tylko wtedy, gdy zastosowanie znajduje udip. Natomiast, gdy strona skarżąca powołała się wprawdzie na udip, ale jej wniosek nie powinien być załatwiany w trybie przewidzianym przez tą ustawę, to odmowa udostępnienia wnioskowanej informacji nie następuje w formie decyzji administracyjnej, lecz przyjmuje formę pisma informacyjnego. To zaś prowadzi do wniosku, że od takiego pisma nie przysługuje odwołanie w rozumieniu przepisów kpa. Dlatego SKO w [...] trafnie uznało, że w stosunku do odwołania strony skarżącej zastosowanie znajdował art. 134 kpa, gdyż odwołanie od pisma o charakterze informacyjnym jest niedopuszczalne.
Wyjaśnić trzeba też, że strona, która uważałaby, że niezasadnie odmówiono rozpatrzenia jej wniosku w trybie przewidzianym w udip, nie pozostaje bez środków prawnych służących do zakwestionowania działań organów administracji publicznej. W takiej sytuacji przysługuje bowiem stronie skarga do sądu administracyjnego na bezczynność w udzieleniu informacji publicznej. Rozpatrując taką skargę, sąd zbada zgodność z prawem działań organu podjętych w związku z rozpatrzeniem złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
W świetle powyższych rozważań, Sąd uznał, że podniesione w skardze zarzuty są niezasadne, a zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ppsa.