Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając jako organ odwoławczy, decyzją z dnia [...] 2002 r. znak [...] częściowo uchylił zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i w tym zakresie orzekł merytorycznie, a w pozostałym zakresie utrzymał decyzję organu I-instancji w mocy. Rozstrzygnięcie reformatoryjne dotyczyło określenia obowiązków w zakresie wykonania robót budowlanych.
Decyzję tą doręczono pełnomocnikowi strony w dniu [...] 2002 r. W imieniu Z. W. jako osoby fizycznej została wniesiona w dniu [...] 2002 r. skarga na tą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie. Skargę sporządził i wniósł pełnomocnik Z. W., adwokat A. K. (akta sprawy, karta nr [...]).
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł ojej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w dniu [...] 2002 r. wezwał pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego pod rygorem odrzucenia skargi (akta sprawy, karta nr [...]).
W wykonaniu tego wezwania w dniu [...] 2002 r. przedłożono Sądowi pełnomocnictwo do występowania w imieniu spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (akta sprawy, karta nr [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Adwokat A. K. występując w imieniu Z. W. jako skarżącego wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] 2002 r. Zgodnie z treścią art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.
W tej sprawie nie ulega wątpliwości, że skargę w imieniu Z. W., występującego jako osoba fizyczna wniósł adwokat A. K. Wynika to wprost z treści strony pierwszej skargi oraz strony szóstej skargi (akta sprawy, karta nr [...] i nr [...]). W związku z tym nie ulega wątpliwości, że stroną skarżącą jest Z. W. a nie spółka [...] sp. z o.o. Ponieważ skarga została sporządzona przez pełnomocnika skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wezwał pełnomocnika o przedłożenie pełnomocnictwa upoważniającego do występowania w imieniu skarżącego w postępowaniu sądowym w tej sprawie.
W ramach wykonania tego wezwania doręczono pełnomocnictwo do występowania w imieniu spółki [...] spółki z o.o. z siedzibą w [...] (adres: ul. [...]), podpisane przez Prezesa Zarządu K. D. W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik nie przedłożył pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego Z. W. jako osoby fizycznej, ale spółki z o.o. [...]. Spółka z o.o. jako osoba prawna jest odrębnym od osoby fizycznej podmiotem praw i obowiązków, posiadającym odrębną zdolność sądową i procesową. W żadnym przypadku nie można identyfikować osoby prawnej jako osoby fizycznej, niezależnie od firmy, pod którą osoba prawna występuje w obrocie prawnym.
Wezwanie Sądu skierowane do pełnomocnika skarżącego adwokata A. K. była precyzyjne i zawierało żądanie przedłożenia w ciągu 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi pełnomocnictwa do występowania w imieniu Z. W. jako osoby fizycznej, a nie spółki z o.o. [...] (akta sprawy, karta nr [...]). Ponieważ pełnomocnik skarżącego nie przedłożył pełnomocnictwa, w związku z tym skargę należy odrzucić na podstawie art. 58 § l pkt 3 P.p.s.a.. który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakiem formalnym skargi jest w tej sprawie brak pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.